III SA/Kr 886/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek (spr.) WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Barbara Pasternak Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. wniosku K. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. B. na uchwałę Rady Miasta z dnia 8 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji zakładu budżetowego - Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w K, przy ul. [...] oraz utworzenia jednostki budżetowej pod nazwą "Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w K" i nadania statutu jednostce postanawia odrzucić wniosek. postanowienia WSA w Krakowie z dnia 9 stycznia 2014r. W dniu 4 kwietnia 2013r. do Kancelarii Rady Miasta i Dzielnic wpłynęło pismo K. B., w którym wezwał on Radę Miasta do usunięcia naruszenia interesu prawnego przez uchwałę z dnia 8 września 2010r. Nr [...] w sprawie likwidacji zakładu budżetowego – Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w K, przy ul. [...] oraz utworzenie jednostki budżetowej pod nazwą "Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w K" i nadanie statutu jednostce. Pismem z dnia 24 kwietnia 2013r. Nr [...] Przewodniczący Rady Miasta przesłał K. B. stanowisko Prezydenta Miasta odnośnie jego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Równocześnie Przewodniczący Rady Miasta zastrzegł, iż załączone stanowisko nie jest stanowiskiem Rady Miasta i ma charakter jedynie informacyjny. Pismo Przewodniczącego Rady Miasta zostało doręczone K. B. w dniu 25 kwietnia 2013r. W dniu 4 lipca 2013r. do Urzędu Miasta wpłynęła skarga K. B. z dnia 1 lipca 2013r., która została zakwalifikowana jako skarga na uchwałę Rady Miasta z dnia 8 września 2010r. Nr [...]. Razem ze skargą K. B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący wskazał, iż pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia 24 kwietnia 2013r. nie zawierało pouczenia o środku zaskarżenia, co stanowi naruszenie art. 107 § 1 i art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto skarżący leczył złamanie ręki do 14 czerwca 2013r. Na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014r. pełnomocnik K. B. oświadczył, że przedmiotem skargi, wniesionej na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, jest uchwała Rady Miasta z dnia 8 września 2010r. Nr [...]. Pełnomocnik skarżącego wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uważa, że skarżący w sposób niezawiniony uchybił terminowi do wniesienia skargi. Obecny na rozprawie skarżący wyjaśnił, iż choroba ręki trwała do połowy maja, kiedy zdjęto mu gips, a potem trwała rehabilitacja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem skargi K. B. jest uchwała Rady Miasta z dnia 8 września 2010r. Nr [...] w sprawie likwidacji zakładu budżetowego – Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w K, przy ul. [...] oraz utworzenie jednostki budżetowej pod nazwą "Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w K" i nadanie statutu jednostce. Jest to więc skarga wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r. poz. 594 z późn. zm., zwana dalej u.s.g.), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sprawie ze skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. zastosowanie znajduje reguła zawarta w art. 53 § 2 p.p.s.a., który przewiduje, że skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia (por. uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07). W niniejszej sprawie skarżący wezwał Radę Miasta do usunięcia naruszenia interesu prawnego w zaskarżonej uchwale (pismo w tej sprawie wpłynęło do organu w dniu 4 kwietnia 2013r.). Pismem z dnia 24 kwietnia 2013r. Nr [...] Przewodniczący Rady Miasta przesłał K. B. stanowisko Prezydenta Miasta odnośnie jego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Równocześnie Przewodniczący Rady Miasta zastrzegł, iż załączone stanowisko nie jest stanowiskiem Rady Miasta. Należy zatem uznać, że Rada Miasta nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego w rozumieniu art. 53 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym skargę na uchwałę z dnia 8 września 2010r. Nr [...] skarżący winien był wnieść w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Termin ten rozpoczął bieg w dniu 4 kwietnia 2013r. (data wpływu wezwania do organu), a upływał w dniu 3 czerwca 2013r. Skarżący wniosła skargę w dniu 1 lipca 2013r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie. Konieczne zatem stało się złożenie przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i jego rozpatrzenie przez Sąd. Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia zostały uregulowane w art. 85-89 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w art. 87 p.p.s.a. ustawodawca określił jakie wymogi muszą zostać spełnione, by sąd mógł uwzględnić taki wniosek: – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.), – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z brzmienia wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W związku z powyższym, w pierwszej kolejności sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 88 p.p.s.a., spóźniony wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Z treści wniosku o przywrócenie terminu oraz z protokołu rozprawy wynika, że skarżący nie mógł wnieść skargi w ustawowym terminie, gdyż miał złamaną rękę, a leczenie i rehabilitacja trwały do 14 czerwca 2013r. Oznacza to, że z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi i rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który upływał w dniu 21 czerwca 2013r. Skarżący przed upływem tego terminu nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismo adresowane do organu, zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zostało przez skarżącego złożone dopiero w dniu 1 lipca 2013r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie wskazanego wyżej terminu. Tym bardziej złożony na rozprawie przez pełnomocnika skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy uznać jako wniesiony po terminie. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia 24 kwietnia 2013r. nie zawierało pouczenia o sposobie wniesienia skargi należy stwierdzić, że jest on prawnie irrelewantny. Prawdą jest, że w/w pismo nie zawierało takiego pouczenia, na Przewodniczącym Rady nie ciążył jednak obowiązek udzielenia tego rodzaju pouczenia. Nawet zaś w wypadku, gdyby pouczenie było, to dotyczyłoby tylko i wyłącznie sposobu wniesienia skargi na uchwałę rady gminy do sądu administracyjnego, a nie trybu postępowania w przypadku uchybienia terminu do wniesienia skargi. Zarzut braku właściwego pouczenia mógłby być uznany za zasadny, gdyby Sąd rozpatrywał wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pod względem merytorycznym. Natomiast na obecnym etapie postępowania, tj. oceny przedmiotowego wniosku pod względem spełniania przez niego kryteriów formalnych, zarzut ten jest bezzasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po terminie, a zatem na podstawie art. 88 w zw. z art. 90 § 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.