III SA/Kr 894/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia 6 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić wniosek. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i synem. Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów i przedmiotów majątkowych. Opisując z kolei stan majątkowy osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowy podała, że p. G. K. (mąż skarżącej) jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w K. Łączny miesięczny dochód wspólnego gospodarstwa domowego oszacował na 4346 zł wyjaśniając, że składają się na to dochody syna z umowy zlecenie w wysokości 800 zł, dochody męża z prowadzonej przezeń działalności gospodarczej w wysokości 1800 zł, jej dochody z umowy zlecenia w wysokości 1746 zł. Uzasadnienie swoich starań ograniczyła do stwierdzenia, że jej sytuacja finansowo majątkowa uzasadnia uwzględnienie składanego wniosku. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała, że opłaty za gaz pochłaniają 400 zł, opłaty za prąd 190 zł, opłaty za gospodarowanie odpadami 63 zł, opłaty za wodę 200 zł. Wskazał również na konieczność opłacenia podatku od nieruchomości w wysokości 30 zł. Zarządzeniem z dnia 18.07.2016 r. Referendarz sądowa wezwała skarżącą dodatkowo o: – oświadczenie, gdzie aktualnie zamieszkuje i czyją własność stanowi ta nieruchomość, – potwierdzenie wysokości deklarowanego przez skarżącą dochodu zaświadczeniem pracodawcy lub kopią umowy zlecenia, – przedłożenie odpisu zeznania podatkowego skarżącej za rok 2015, – przedłożenie deklaracji VAT-7 za ostatnie trzy miesiące z prowadzonej przez męża działalności gospodarczej, – przedłożenie odpisu zeznania podatkowego męża za 2015 r. – potwierdzenie wysokości deklarowanego przez skarżącą dochodu syna zaświadczeniem pracodawcy lub kopią umowy zlecenia, – przedłożenie odpisu zeznania podatkowego syna za rok 2015, – przedstawienie wykazu wszystkich posiadanych przez skarżącą, męża oraz syna rachunków bankowych i wyciągów obrazujących ich historię za okres ostatnich trzech miesięcy, – udokumentowanie rachunkami i fakturami za ostatni okres rozliczeniowy wysokości wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem rodziny skarżącej a także określenie wydatków ponoszonych na wyżywienie, ubranie, telefon, ew. leczenie. Zarządzenie nie zostało wykonane. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Oświadczenie strony zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04). W realiach niniejszej sprawy oświadczenie strony zawarte we wniosku było niewystarczające. Stąd wezwano ją w trybie art. 255 ppsa o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedstawienie wskazywanych dokumentów źródłowych. Skarżąca nie udzieliła jednak na wezwanie dodatkowych wyjaśnień o które była proszona. To powoduje, że przyznanie stronie w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie skarżąca powinna sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05). Mając to wszystko na uwadze należało więc odmówić wnioskowi strony a w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.