III SA/Kr 901/14

Dnia 17 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym skargi W. K. na akt Starosty z dnia 23 kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania identyfikatora na przejazdy po ograniczonych tonażowo odcinkach dróg powiatowych odrzucić skargę. Skarżący W. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Zakład A wniósł w dniu 9 kwietnia 2014 r. do Starosty o wydanie mu identyfikatora na czasowe przejazdy pojazdu Scania [...] o masie całkowitej 26 ton – 3 osie po drogach powiatowych lub gminnych na terenie powiatu [...] oznaczonych znakiem B – 18 i B – 5. Starosta odpowiedział mu pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r., że nie jest możliwe wydanie mu wnioskowanego identyfikatora, wskazując, że przejazdy należy wykonywać zgodnie z wydanym mu uprzednio identyfikatorem nr [...] z 7 marca 2014 r. dla pojazdu o nr rej [...]. W. K. skierował wobec powyższej odmowy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismem z dnia 7 maja 2014 r. "odwołanie", wnosząc o ponowne rozpatrzenie jego wniosku o wydanie identyfikatora dla pojazdu Scania [...], podnosząc, że pojazdy wykorzystywane są okazjonalnie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie o oddalenie. Organ wyjaśnił szerzej motywy odmowy wydania skarżącemu identyfikatora wskazując, że złożyły się na odmowę: stan dróg powiatowych nr [...], [...], [...], [...], [...], na których występują miejscowe przełomy i spękania nawierzchni spowodowane ich ograniczoną nośnością, niedostateczne wykazanie, że wydanie identyfikatora jest spowodowane koniecznością obsługi siedziby skarżącego, w szczególności przy przewożeniu ładunków niepodzielnych oraz z uwagi na dysponowanie przez skarżącego ważnym do dnia 6 marca 2015 r. identyfikatorem nr [...] dla pojazdu marki SCANIA o nr rej [...], który w ocenie organu powinien dla potrzeb skarżącego wystarczyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga W. K. jest niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie trybu zaskarżenia. Identyfikatory dla ruchu pojazdów ciężarowych po ograniczonych odcinkach dróg powiatowych i gminnych na terenie powiatu [...] wydawane są na podstawie przepisu art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r, poz. 1137 ze zm.), § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. z 2003r., Nr 177, poz. 1729) oraz na podstawie zarządzenia Starosty Nr [...] z dnia 19 kwietnia 2012 r. w sprawie wydawania identyfikatorów stanowiących zezwolenia na ruch pojazdów ciężarowych po ograniczonych odcinkach dróg powiatowych i gminnych na terenie Powiatu [...]. Wydanie identyfikatora (odmowa wydania identyfikatora) stanowi akt z zakresu administracji publicznej, o którym stanowi przepis art.3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), który może być poddany kontroli sądu administracyjnego ( por. wyrok WSA w Warszawie, z dnia 07.04.2008r. ,sygn. akt VI SA/Wa 807/07, wyrok WSA w Krakowie z 11.04.2013 r. sygn. akt III SA/Kr 356/12 ). Zgodnie z ww. przepisem, kontroli sądu podlegają inne niż określone w pkt. 1-3 art.3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W związku z tym skuteczne zaskarżenie odmowy wydania identyfikatora wymaga zachowania trybu zaskarżenia z art. 52 § 3 p.p.s.a, to znaczy poprzedzenia skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący po otrzymaniu odmowy wydania mu identyfikatora (pisma Starosty z dnia 23 kwietnia 2014 r.) wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo nazwane odwołaniem, które należy uznać za skargę i co ważne, nie wynika z akt, by poprzedził skargę wymaganym wezwaniem Starosty do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.