III SA/Kr 911/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie WSA Hanna Knysiak-Sudyka NSA Krystyna Kutnzer Protokolant specjalista Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 12 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala. I. Pismem z dnia 20 października 2012 r. spółka komandytowo - akcyjna A sp. z o.o. z siedzibą w K - właściciel działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] - oraz B. C. - właścicielka działki ewidencyjnej nr [...] - zwrócili się do Wydziału Geodezji Urzędu Miasta o "wydanie decyzji zatwierdzającej zmianę konfiguracji i powierzchni działek nr: [...], [...], [...], [...] obręb nr [...] P" zgodnie z mapą uzupełniającą oraz wykazem zmian sporządzonym przez geodetę uprawnionego inż. M. P. - M., przyjętym do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 19 października 2012 r. za numerem KERG [...]. Pismem z dnia 1 grudnia 2012 r. B. C. oświadczyła, że wniosek podpisała omyłkowo i nie jest wnioskodawcą w tej sprawie. Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta orzekł o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...], jednostka ewidencyjna P dotyczących działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] i [...] zgodnie z operatem przyjętym do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 19 października 2012 r. za numerem KERG [...]. Od powyższej decyzji odwołali się uczestnicy B. C. - właścicielka działki ewidencyjnej nr [...] i Z. B. - współwłaściciel działki nr [...]. Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. nr [...] i sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy zalecił ustalenie przebiegu linii granicznej działki nr [...] z działką nr [...] oraz z uwagi na niezachowanie terminu wskazanego w art. 32 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne - skuteczne zawiadomienie właściciela działki nr [...] o czynnościach ustalenia przebiegu granic. II. Ponownie rozpatrując sprawę Prezydent Miasta zalecił geodecie uprawnionemu inż. M. P. – M. doprowadzenie dokumentacji KERG [...] do zgodności z zaleceniami zawartymi w decyzji WINGiK. W dniu 27 maja 2013 r. geodeta uprawniony dokonała ustalenia przebiegu granic działki nr [...] z działką nr [...] w obecności T. K. reprezentującego jej właściciela A. S. Obecny na gruncie podpisał protokół ustalenia przebiegu granic działki, nie wnosząc do jego treści żadnych zastrzeżeń. W wyniku tych czynności sporządzona została "Mapa uzupełniająca po ustaleniu granic działek [...] i [...] z działkami [...], [...], [...] i [...]" wraz z "Wykazem zmian działek". Dokumentacja ta, stanowiąca uzupełnienie operatu pomiarowego nr KERG [...], została przyjęta do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 7 sierpnia 2013 r. za numerem KERG [...]. Geodeta zawarła w tym operacie pomiarowym "Notatkę" o treści: . Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta orzekł o aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...], jednostka ewidencyjna P w przedmiocie działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...]. Od decyzji powyższej odwołali się uczestnicy B. C. i Z. B. Decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ II instancji uznał, że brak było podstaw do ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...] i nr [...] na odcinkach przebiegających wzdłuż ścian budynków. III. Pismem z dnia 4 marca 2014 r. wnioskodawca - 2012 r. spółka komandytowo - akcyjna A sp. z o.o. z siedzibą w K – sprecyzował żądanie wniosku ograniczając dotychczasowy wniosek poprzez wyłączenie ustalenia granic: "- odcinka granicy pomiędzy działką [...] i działką nr [...] w obr. P, przebiegającego pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] przy ul. T w K, - odcinka granicy pomiędzy działką [...] i działką nr [...] w obr. P, przebiegającego pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] przy ul. T w K. Ponownie rozpatrując sprawę, Prezydent Miasta przekazał zalecenia organu odwoławczego geodecie uprawnionemu M. P. – M., która sporządziła dokumentację wpisaną do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 9 kwietnia 2014 r. nr [...]. W dokumentacji tej, z uwagi na fakt, iż nie doszło do ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych na odcinkach przebiegających pomiędzy punktami 2 i 3 oraz pomiędzy punktami 1 i 15 (części zabudowane budynkami nr [...], nr [...] i nr [...]) protokołem z czynności ustalenia przebiegu granic spisanym w dniu 29 sierpnia 2012 r., przedstawiony został wynik ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych z wyłączeniem granicy pomiędzy działką nr [...], a działkami nr [...] i nr [...] na odcinkach przebiegających wzdłuż ścian budynków (tj. pomiędzy punktami 2 i 3 oraz pomiędzy punktami 1 i 15). Decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] Prezydent Miasta orzekł o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obr. [...], j.ewid. P polegających na: – zmianie przebiegu granic i powierzchni bez zmiany oznaczenia działki nr [...] o pow. 0,0403 ha objętej księgą wieczystą [...] na [...] o pow. 0,0411 ha; – zmianie przebiegu granic bez zmiany powierzchni i oznaczenia działek nr: [...] o pow. 0,0248 ha objętej księgą wieczystą [...], [...] o pow. 0,0553 ha objętej księgą wieczystą [...], [...] o pow. 0,0807 ha objętej księgą wieczystą [...] na odcinkach od punktu nr 15 przez pkt nr 211 do pkt nr 27 oraz od pkt nr 3 przez pkt nr 21 i pkt nr 210 do pkt nr 205 w sposób ustalony i wskazany na gruncie potwierdzony zgodnym oświadczeniem stron złożonym do protokołu z czynności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych i przedstawionym na szkicu polowym stanowiącym integralną część protokołu, sporządzonym w dniu 29 sierpnia 2012 r. przez geodetę uprawnionego inż. M. P. – M. Ponadto w decyzji z dnia [...] 2014 r. nr [...] Prezydent Miasta orzekł o odmowie ujawnienia zmiany danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obr. [...] j.ewid. P polegających na zmianie przebiegu granic działek nr: – [...] o pow. 0,0248 ha objętej księgą wieczystą [...], – [...] o pow. 0,0553 ha objętej księgą wieczystą [...], – [...] o pow. 0,0807 ha objętej księgą wieczystą [...] na odcinkach od pkt nr 1 do pkt nr 15 oraz od pkt nr 2 do pkt nr 3 wskazanych w protokole z czynności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych i przedstawionych na szkicu polowym stanowiącym integralną część protokołu, sporządzonym w dniu 29 sierpnia 2012 r. przez geodetę uprawnionego inż. M. P. – M., w oparciu o operat przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 19 października 2012r. nr [...], w dniu 7 sierpnia 2013 r. nr [...] oraz w dniu 9 kwietnia 2014 r. nr [...], sporządzony przez geodetę uprawnionego inż. M. P. - M. Od decyzji powyższej odwołali się uczestnicy B. C. i Z. B. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w trakcie wykonywania prac związanych ze sporządzeniem mapy sytuacyjno - wysokościowej dla celów projektowych dla działek nr [...] i nr [...] geodeta uprawniony inż. M. P. – M. stwierdziła niezgodność przebiegu granic ww. działek ewidencyjnych z działkami ewidencyjnymi nr [...] i nr [...], przedstawionych na obowiązującej mapie ewidencji gruntów w skali 1:1000. Analiza istniejącej dokumentacji geodezyjnej tj. mapy ewidencji gruntów oraz operatu założenia ewidencji gruntów i budynków obrębu nr [...], jednostka ewidencyjna P, dokonana przez geodetę wykazała, iż nie odpowiada ona obowiązującym standardom technicznym. W związku z tym dokonała ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych na podstawie zgodnych wskazań właścicieli, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Protokół z czynności ustalenia przebiegu granic działek z dnia 29 sierpnia 2012 r. został podpisany przez właścicieli działek: - uczestników B. C. i Z. B. oraz wnioskodawcę A. C. - upoważnioną przez A spółka z o.o. komandytowo-akcyjna. Natomiast protokół z czynności ustalenia przebiegu granic działek spisany w dniu 27 maja 2013 r. został podpisany przez pełnomocnika A. S., właściciela działki nr [...]. Ponadto, realizując zalecenia organu II instancji zawarte w decyzji z dnia [...] 2014 r. geodeta uprawniony sporządziła dodatkową dokumentację (operat KERG [...]), która zawiera szczegółowe wyjaśnienia, iż protokołem z czynności ustalenia przebiegu granic spisanym w dniu 29 sierpnia 2012 r., faktycznie zostały ustalone odcinki granic działki nr [...] z działkami nr [...], nr [...] i nr [...] oraz działki nr [...] z działką nr [...] (z wyłączeniem odcinków granic przebiegających po ścianach budynków), jak również szkic faktycznie ustalonych odcinków tych granic. Dokumentacja ta stanowiła podstawę do odmowy ujawnienia zmiany danych ewidencyjnych na odcinkach granic przebiegających po ścianach budynków. Po rozpoznaniu skarg B. C. i Z. B., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1764/14 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. nr [...]. W uzasadnieniu swojego wyroku Sąd stwierdził, że dokumentacja sporządzona przez geodetę upr. inż M. P. – M. nie została opatrzona jakąkolwiek adnotacją świadczącą o tym, aby stanowić miała integralną część zaskarżonej decyzji. Brak w szczególności określenia, która z map stanowiących części składowe opracowań KERG [...] i KERG [...] stanowi w istocie aktualną mapę sporządzoną w wyniku ustalenia przebiegu granic na gruncie. Brak także w rozstrzygnięciu wskazania, czy i z jakich przyczyn, oraz w jakim zakresie, sporządzone w sprawie operaty, potraktowane przez organ – jak wynika z rozstrzygnięcia - jako jedna całość, chociaż opatrzone odrębnymi oznaczeniami i datami pozostają wiążące jako integralna część zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji wskazuje tylko na nowe punkty graniczne nie identyfikując precyzyjnie dokumentu, na którym są one uwidocznione. Sąd uznał zatem, że rozstrzygnięcie sformułowane przez organ I instancji i zaakceptowane przez organ odwoławczy nie odpowiada przepisowi art. 107 § 1 kpa. W ocenie Sądu, sporządzony w ramach opracowania geodezyjno- kartograficznego wykaz zmian nie odpowiada § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. nr 38, poz. 454). Z treści sporządzonych w ramach przyjętych do zasobu opracowań geodezyjno-kartograficznych wykazów zmian nie wynika bowiem, w jaki sposób zmienił się przebieg granic działek – brak wskazania danych ewidencyjnych, które uległy zmianie z wyszczególnieniem danych dotychczasowych i danych aktualnych. Także rozstrzygnięcie decyzji wskazuje tylko na nowe punkty graniczne, a zatem nie wskazuje w jaki sposób zmienił się ten przebieg. Organy pominęły więc - wskazany wyżej w sporządzonym wykazie zmian - brak istotnych danych, o których mowa w § 46 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia, jak i brak precyzyjnego wskazania, w jakim zakresie kolejno sporządzane opracowania posiadające różne oznaczenia identyfikacyjne, zaś uznane i opisane – jak wynika z sentencji decyzji organu I instancji – jako jeden operat, stanowią podstawę aktualizacji ewidencji. W dalszej kolejności Sąd wskazał, że dokumentacja stanowiąca podstawę dokonanej aktualizacji została sporządzona z naruszeniem § 39 ust. 1 w/w rozporządzenia. Z dokumentacji sporządzonej przez geodetę wynika bowiem, że pomimo nieprawidłowego zawiadomienia właściciela działki ew. nr [...] A. S. o czynnościach ustalenia przebiegu granic w dniu 29 sierpnia 2012 r. geodeta przystąpiła do czynności oraz sporządziła protokół, mimo braku ku temu podstaw, a to z powodu niepowiadomienia wszystkich właścicieli działek. Sąd podkreślił, że przepisy prawa nie przewidują sporządzania dodatkowego, kolejnego protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych z udziałem właściciela działki, który był nieobecny w wyznaczonym pierwotnie terminie, co miało miejsce w przypadku właściciela działki nr [...] A. S. w dniu 27 maja 2013 r. Brak także w obowiązujących przepisach podstaw do uzupełniania tego protokołu po jego sporządzeniu w drodze notatek sporządzonych przez geodetę (operat pomiarowy Część A). Zdaniem Sądu, nierespektowanie powyższych przepisów przez wykonawcę prac geodezyjnych doprowadziło w rezultacie do sytuacji, w której nie doszło do zgodnego wskazania przez właścicieli przebiegu granic ani do złożenia zgodnego oświadczenia w tym przedmiocie do protokołu ustalenia przebiegu granic. Sąd uznał zatem, że organy orzekające w przedmiocie aktualizacji ewidencji nie oceniły w sposób prawidłowy przedłożonej przez wnioskodawcę dokumentacji przyjętej do p.z.g.ik., jako środka dowodowego – materiału źródłowego – mającego stanowić podstawę wprowadzenia zmiany. Ocena ta została dokonana pobieżnie i w sposób niewystarczający. Sąd stwierdził ponadto, iż z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, czy i z jakich przyczyn istotnie zaistniały podstawy do ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych w sposób, o którym mowa w § 37 rozporządzenia. Organ odwoławczy wskazał jedynie, że mapa ewidencji gruntów i operat założenia ewidencji gruntów i budynków obrębu nr [...] nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym. Brak jednak wyjaśnienia na czym te nieprawidłowości polegają oraz brak wskazania, iż przebieg granic powinien być przedstawiony w wyniku czynności, o których mowa w § 37, biorąc pod uwagę, iż przyjęta w §§ 36 i 37 regulacja przewiduje kolejność źródeł danych ewidencyjnych, w oparciu o które wykazuje się w ewidencji przebieg granic działek ewidencyjnych. Wady powyższe powodują, w ocenie Sądu, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej nie odpowiadają wymogom określonym w art. 107 § 1 kpa. WSA w Krakowie nakazał, aby ponownie prowadząc postępowanie organy dokonały aktualizacji w przedmiocie przebiegu granic między działkami stanowiącymi własność wnioskodawcy i uczestników postępowania mając na uwadze, iż sporządzone prawidłowo opracowanie przyjęte do p.z.g.ik. powinno uwzględniać zmianę przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków i aktualny stan prawny w tym zakresie. Opracowanie to organ powinien poddać wnikliwej i wszechstronnej analizie i kontroli pod względem tak zasadności dokonania aktualizacji, jak i zgodności z aktualnie obowiązującymi przepisami rozporządzenia. Rozstrzygnięcie decyzji winno być sformułowane w sposób jasny i zrozumiały i w taki też sposób wskazywać na konkretne opracowanie stanowiące podstawę dokonania aktualizacji. IV. Decyzją z dnia [...] 2016 r. nr [...] Prezydent Miasta odmówił ujawnienia zmiany danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...] j.ewid. P polegających na: – zmianie przebiegu granic i powierzchni bez zmiany oznaczenia działki nr [...] o pow. 0,0403 ha objętej księgą wieczystą [...] na [...] o pow. 0,0411 ha, – zmianie przebiegu granic bez zmiany powierzchni i oznaczenia działek nr: [...] o pow. 0,0248 ha objętej księgą wieczystą [...], [...] o pow. 0,0553 ha objętej księgą wieczystą [...], [...] o pow. 0,0807 ha objętej księgą wieczystą [...], na odcinkach od punktu nr 15 przez pkt nr 211 do pkt nr 27 oraz od pkt nr 3 przez pkt nr 21 i pkt nr 210 do pkt nr 205; – zmianie przebiegu granic działek nr: [...] o pow. 0,0248 ha objętej księgą wieczystą [...], [...] o pow. 0,0553 ha objętej księgą wieczystą [...], [...] o pow. 0,0807 ha objętej księgą wieczystą [...], na odcinkach od pkt nr 1 do pkt nr 15 oraz od pkt nr 2 do pkt nr 3, w sposób ustalony i wskazany na gruncie potwierdzony zgodnym oświadczeniem stron złożonym do protokołu z czynności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych i przedstawionym na szkicu polowym stanowiącym integralną część protokołu, sporządzonym w dniu 29 sierpnia 2012 r. przez geodetę uprawnionego inż. M. P. – M. – w oparciu o operat przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 19 października 2012 r. Nr [...], w dniu 7 sierpnia 2013 r. Nr [...] oraz w dniu 9 kwietnia 2014 r. Nr [...] sporządzonym przez geodetę uprawnionego inż. M. P. - M. Organ I instancji wskazał, że podstawą aktualizacji operatu ewidencyjnego w niniejszej sprawie był operat techniczny zaewidencjonowany w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym pod numerem [...], stanowiący wynik prac polegających na ustaleniu przebiegu granic działek położonych w obrębie [...] jedn. ewid. P. Organ I instancji wskazał, że w prowadzonym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny przesądził o niemożności ujawnienia zmian danych ewidencyjnych na podstawie wadliwie sporządzonej dokumentacji technicznej, zaś organ prowadzący postępowanie jest tą oceną prawną związany. Organ I instancji uznał zatem, że przedłożona dokumentacja przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jako środka dowodowego - materiału źródłowego nie może stanowić podstawy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. Postępowanie dotyczące aktualizacji danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków nie dotyczy bowiem abstrakcyjnych zmian - zawsze odnosi się do oceny czy konkretna dokumentacja geodezyjna sporządzona przez uprawnionego geodetę przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierająca wykaz zmian danych ewidencyjnych jest wystarczającą podstawą do zmiany danych ewidencyjnych. Zdaniem organu I instancji, stwierdzenie, że dokumentacja geodezyjna nie może stanowić podstawy aktualizacji danych ewidencyjnych skutkuje koniecznością odmowy ujawnienia zmian danych ewidencyjnych wynikających z powyższej dokumentacji. Od powyższej decyzji, odmawiającej aktualizacji ewidencji zgodnie z wnioskiem spółki komandytowo - akcyjnej A sp. z o.o. z siedzibą w K odwołał się uczestnik Z. B. wnosząc o uchylenie tej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi celem przeprowadzenia postępowania dowodowego. Decyzji organu I instancji odwołujący się zarzucił naruszenie szeregu przepisów dotyczących zarówno samego postępowania jak i prawa materialnego. Odwołujący się stwierdził, że organ I instancji zupełnie pominął kwestię przeprowadzenia postępowania dowodowego mającego na celu sporządzenie nowej dokumentacji technicznej w sposób prawidłowy i niebudzący wątpliwości stron. Zdaniem odwołującego się, organ nie dokonał żadnych czynności mających na celu zgromadzenie materiału dowodowego i wyeliminowania nieprawidłowości wskazanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny i działanie to narusza art. 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz podstawowe zasady postępowania i prawa stron do przeprowadzenia postępowania w sposób zapewniający im czynny udział w postępowaniu, bez zbędnej zwłoki i w oparciu o prawidłowo zebrany materiał dowodowy. Decyzją z dnia 12 maja 2016 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 ze zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. nr [...]. Organ odwoławczy podniósł, że po dokonaniu analizy dokumentacji geodezyjnej zgromadzonej w sprawie stwierdzono, że przebieg granic działek nr [...] i nr [...] wykazanych w ewidencji gruntów i budynków jest zgodny z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, czyli jest utrzymany w stanie aktualności w rozumieniu przepisu § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542 z późn. zm.). Organ II instancji podniósł, że nie naruszył art. 24 ust. 2a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, który to przepis określa okoliczności obligujące organ do dokonania z urzędu aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Aktualizacji danych ewidencyjnych dokonuje się z urzędu wówczas, jeżeli ich zmiany wynikają: z przepisów prawa, dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, materiałów zasobu oraz wykrycia błędnych informacji. W ocenie organu, w przedmiotowej sprawie żaden z wymienionych wyżej przypadków nie zachodzi, a zatem nie ma podstaw, aby prace geodezyjne mające na celu ustalenie przebiegu granic działek nr [...] i nr [...] zlecać z urzędu. Organ II instancji dodał przy tym, że na obszarze obrębu [...] jedn. ewid. P Prezydent Miasta zamierza w latach 2016 – 2017 zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy zaznaczył, że z dniem 31 grudnia 2013 r. nastąpiła zmiana przepisów dotyczących ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych i zmiany te są istotne, gdyż od tej daty dla dokonania ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych nie jest warunkiem koniecznym zgodne oświadczenie woli osób, które stawiły się w określonym w zawiadomieniu miejscu i terminie. Ponadto - w ocenie organu II instancji - przeprowadzone postępowanie dowodzi, że granice pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i [...] a nr [...] i nr [...] są sporne. Z. B. - właściciel działki nr [...] – kwestionował bowiem przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] a nr [...] i nr [...]2, a Z. C. kwestionowała przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] a nr [...] i nr [...] i nie wyrażali zgody na aktualizację ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy wyjaśnił, że organy prowadzące ewidencję rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu. Stąd poprzez żądanie wprowadzenia zmiany w ewidencji nie można dochodzić ani udowodnić swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością. Organ II instancji odniósł się również do zarzutu naruszenia § 47 ust. 3 wymienionego wyżej rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. i stwierdził, że przepis ten od 11 stycznia 2016 r. jest już nieobowiązujący, a postępowanie ewidencyjne regulują aktualnie przepisy art. 24 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie organu odwoławczego, Prezydent Miasta nie naruszył wskazanych wyżej przepisów i w świetle zgromadzonego materiału dowodowego prawidłowo orzekł o odmowie aktualizacji ewidencji gruntów we wskazanym we wniosku zakresie na podstawie przedłożonego przez wnioskodawcę operatu technicznego. Dokumentacja geodezyjna przyjęta do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniach 19 października 2012 r. za numerem [...], 7 sierpnia 2013 r. za numerem [...] i 9 kwietnia 2014 r. za numerem [...] nie może bowiem stanowić podstawy aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencyjnym obrębu nr [...] jednostka ewidencyjna P w przedmiocie działek ewidencyjnych nr: [...], [...], [...], [...], co wprost wynika ze stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Równocześnie organ nie stwierdził zaistnienia błędu w operacie ewidencyjnym w zakresie przebiegu granic działek nr [...] i nr [...], w związku z czym nie zachodzą przesłanki do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków z urzędu (art. 24 ust. 2a pkt d) i tym samym zlecenia przez Prezydenta Miasta prac geodezyjnych mających na celu ustalenie przebiegu granic wymienionych wyżej działek. Organ II instancji stwierdził, że okoliczności istotne dla niniejszego postępowania zostały dostatecznie wyjaśnione i udokumentowane przez organ I instancji. Nie doszło również do naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego, gdyż w sprawie zgromadzono niezbędny materiał dowodowy oraz zapewniono czynny udział stron na każdym etapie postępowania administracyjnego. W skardze na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Z. B. wniósł o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne – poprzez niezastosowanie. 2. § 45 w związku z § 37 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków – poprzez ich niezastosowanie. 3. art. 7 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez brak przeprowadzenia postępowania dowodowego, pomimo, że dane posiadane przez organ wskazują na konieczność aktualizacji operatu ewidencji w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działkami [...] i [...], na co wskazuje zgodnie podpisany protokół graniczny zalegający w aktach sprawy oraz stanowiska stron zgłaszane w toku postępowania. Zaniechanie przeprowadzenia dowodu w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji z uzasadnieniem o braku podstaw do aktualizacji operatu ewidencji. 4. art. 153 p.p.s.a - poprzez brak zastosowania się organu co do wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartych w wyroku z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1764/14, co do dalszego postępowania, tj. brak przeprowadzenia postępowania dowodowego i dokonania aktualizacji operatu w oparciu o prawidłowo sporządzone opracowanie przyjęte do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że zarówno organ I instancji, jak i powielający te błędy organ II instancji zaniechali przeprowadzenia postępowania dowodowego, uznając, że skoro zalegający w aktach operat nie może stanowić podstawy do zmiany danych ewidencyjnych, to wobec powyższego jedyną możliwością jest wydanie decyzji o odmowie wprowadzenia zmian, pomimo tego, że zgromadzone w aktach dokumenty świadczą o tym, że operat takiej aktualizacji wymaga. Skarżący wskazał również, że decyzja została w całości oparta na dokumentacji geodezyjnej przyjętej do ewidencji 19 października 2012 r. za numerem [...], 7 sierpnia 2013 r. za numerem [...], 9 kwietnia 2014 r. za numerem [...], które to dokumenty, poddane ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zostały zakwestionowane. Wobec orzeczenia Sądu organy przyjęły zatem, że brak jest podstawy do wprowadzenia zmian w ewidencji, bezrefleksyjnie przyjmując pozycję zupełnej bierności. Zdaniem skarżącego, taką postawą organ naruszył art. 7 k.p.a., art. 9 k.p.a. i art. 77 k.p.a. nie podejmując żadnej czynności zmierzającej do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zupełnie pomijając słuszny interes stron. Ponadto skarżący nie zgodził się z twierdzeniem organu, że odwołanie zostało złożone w celu uregulowania stosunków właścicielskich. Wskazał, że dokumentacja geodezyjna znajdująca się w aktach sprawy, pomimo, że sporządzona w sposób wadliwy, pozwala na wysunięcie logicznego wniosku, że doszło do zgodnego podpisania protokołu w odniesieniu do przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...]. Zdaniem skarżącego, w tym zakresie organ jest więc w posiadaniu dokumentów świadczących o tym, że aktualizacja operatu nie dotyczy rozstrzygnięcia sporu sąsiedzkiego, lecz faktycznie zachodzi niezgodność z danymi ujawnionymi w ewidencji. Podobnie sytuacja przedstawia się w zakresie granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...], gdzie granica przebiega po licu ściany nośnej przynależnej do budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr [...]. Co najmniej od daty wzniesienia budynku faktyczny przebieg granicy nie jest sporny, został on jednak źle opisany w sporządzonym operacie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 12 stycznia 2017 r. skarżący Z. B. oświadczył, że po wyroku Sądu zgłosił się do geodety, żeby wykonał pewne prace, ale prace te zostały wstrzymane. Dodał, że do tej pory nie złożył własnego wniosku o uregulowanie spraw, którymi jest zainteresowany, gdyż toczyła się niniejsza sprawa. Jego pełnomocnik złożył oświadczenie, że skarżący jest w stanie ponieść wszystkie koszty związane z niniejszym postępowaniem. Jednocześnie na rozprawie zarzucił, że organ poza jednokrotnym wezwaniem wnioskodawcy do przedłożenia właściwych opracowań nie zrobił niczego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w płaszczyźnie jej zgodności z prawem Sąd stwierdza, że wydane przez organ rozstrzygnięcie – wbrew zarzutom skargi – nie narusza obowiązujących przepisów. Na wstępie Sąd zwraca uwagę na to, że kontrola Sądu decyzji wydanych w niniejszej sprawie odbywa się po raz drugi. Oznacza to, że po uchyleniu decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1764/14 zarówno organy administracyjne, jak i Sąd orzekający w chwili obecnej, są związani oceną prawną i wskazaniami wydanymi w orzeczeniu sądu, albowiem art. 153 p.p.s.a. stanowi: "Art. 153. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia." Tak więc przy obecnym rozpoznaniu sprawy Sąd ma na względzie już dokonaną ocenę prawną i wskazania wyrażone w poprzednio wydanym orzeczeniu. Zdaniem Sądu dokonującego poprzedniej kontroli wydanych decyzji, sporządzony w ramach opracowania geodezyjno- kartograficznego wykaz zmian nie odpowiada § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. nr 38, poz. 454), gdyż z treści przyjętych do zasobu opracowań geodezyjno-kartograficznych wykazów zmian nie wynika, w jaki sposób zmienił się przebieg granic działek. Sąd zauważył brak wskazania danych ewidencyjnych, które uległy zmianie z wyszczególnieniem danych dotychczasowych i danych aktualnych i zaznaczył, że w sporządzonym wykazie zmian brak jest istotnych danych, o których mowa w § 46 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia. Sąd podniósł, że dokumentacja stanowiąca podstawę dokonanej aktualizacji została sporządzona z naruszeniem § 39 ust. 1 wskazanego wyżej rozporządzenia. Sąd dokonujący poprzedniej kontroli stwierdził także, że brak jest wyjaśnienia czy i z jakich przyczyn istotnie zaistniały podstawy do ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych w sposób, o którym mowa w § 37 rozporządzenia, a organ odwoławczy wskazując, że mapa ewidencji gruntów i operat założenia ewidencji gruntów i budynków obrębu nr [...] nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, nie ujawnił na czym te nieprawidłowości polegają. Sąd stwierdził, że brak jest wskazania, że przebieg granic powinien być przedstawiony w wyniku czynności, o których mowa w § 37, biorąc pod uwagę, iż przyjęta w §§ 36 i 37 regulacja przewiduje kolejność źródeł danych ewidencyjnych, w oparciu o które wykazuje się w ewidencji przebieg granic działek ewidencyjnych. Z powyższych uwag Sądu i zajętego stanowiska jednoznacznie wynikały więc wątpliwości co do powodów dokonania aktualizacji, a jeśli zaistniały, to aktualizacja nie mogła być dokonana na podstawie dotychczas przedstawionej dokumentacji, choćby nawet została przyjęta do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Sąd orzekający stwierdza, że w wymienionym wyżej orzeczeniu z dnia 4 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nakazał, aby ponownie prowadząc postępowanie organy dokonały aktualizacji w przedmiocie przebiegu granic między działkami stanowiącymi własność wnioskodawcy i uczestników postępowania w oparciu o sporządzone prawidłowo opracowanie przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego uwzględniające zmianę przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków i aktualny stan prawny w tym zakresie. Tak więc Wojewódzki Sąd Administracyjny przesądził o niemożności ujawnienia zmian danych ewidencyjnych na podstawie wadliwie sporządzonej dokumentacji technicznej. Słusznie więc – zdaniem Sądu - organy administracyjne uznały, że przedłożona dokumentacja przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie może stanowić podstawy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków, co z kolei skutkuje koniecznością odmowy ujawnienia zmian danych ewidencyjnych wynikających z tej dokumentacji. Mając na względzie takie stanowisko Sądu i brak zainteresowania wnioskodawcy dalszym prowadzeniem tej sprawy związanym z koniecznością przeprowadzenia nowej dokumentacji geodezyjnej, a więc z koniecznością wyłożenia kolejnych kwot na dokonanie nowych opracowań i operatów, zgodnych ze zmienionymi i obowiązującymi przepisami, organy przy ponownym rozpatrzeniu sprawy musiały rozważyć, czy dalsze prowadzenie sprawy powinno być prowadzone z urzędu na koszt podatników, czy też sami zainteresowani powinni dążyć do uregulowania spornych kwestii na własny koszt. Sąd stwierdza, że organy administracyjne nie naruszyły przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz.520 z późn. zm.) obligujących organ do dokonania z urzędu aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, tym bardziej, że dla obszaru obrębu [...] jedn. ewid. P Prezydent Miasta zamierza w latach 2016 – 2017 zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Pozwoli to niewątpliwie dostosować ewidencję do aktualnie obowiązujących standardów technicznych. Sąd podnosi, że aktualizacji danych ewidencyjnych dokonuje się z urzędu wówczas, jeżeli ich zmiany wynikają z przepisów prawa, z dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, z materiałów zasobu geodezyjnego oraz z powodu wykrycia błędnych informacji. W przedmiotowej sprawie żaden z wymienionych wyżej przypadków nie zachodzi, a przebieg granic działek nr [...] i nr [...] wykazanych w ewidencji gruntów i budynków jest zgodny z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, czyli jest utrzymany w stanie aktualności w rozumieniu przepisu § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542 z późn. zm.). Nadto, co Sąd podkreśla, z przeprowadzonego postępowania wynika wprost, że granice pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i [...] a nr [...] i nr [...] są sporne, bowiem uczestnik (skarżący) Z. B. - właściciel działki nr [...] – kwestionował przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] a nr [...] i nr [...], a uczestniczka Z. C. kwestionowała przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] a nr [...] i nr [...] i uczestnicy Ci (w tym skarżący) nie wyrażali zgody na aktualizację ewidencji gruntów i budynków. Tak więc, zdaniem Sądu, organy administracyjne prawidłowo wykazały brak podstaw prawnych do dalszego działania w niniejszej sprawie z urzędu. Mają także rację organy administracyjne podkreślając, że organy prowadzące ewidencję rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu. Stąd poprzez żądanie wprowadzenia zmiany w ewidencji nie można dochodzić ani udowodnić swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością. W oparciu o powyższe ustalenia i mając na względzie stanowisko wyżej przedstawione, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonych decyzji, a zatem na podstawie powołanych wyżej przepisów skargi nie uwzględnił orzekając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - jak w sentencji.