III SA/Kr 93/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec WSA Barbara Pasternak (spr.) Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia umorzyć postępowanie sądowe M. B. w dniu 27 sierpnia 2010r. złożyła do Burmistrza Miasta i Gminy podanie zatytułowane "wniosek o wznowienie postępowania i stwierdzenie nieważności decyzji nadania numeru porządkowego dla nieruchomości oznaczonej dla działki 383/1". Również w odwołaniu złożonym od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2010r. znak: [...] odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego wydaniem zawiadomienia o ustaleniu numeru porządkowego nieruchomości gruntowej położnej w A, M. B. zwróciła uwagę, że nie można zamieszkiwać budynku, który nie posiada prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę i jej zdaniem Burmistrz Miasta i Gminy niezwłocznie powinien wszcząć postępowanie stwierdzające nieważność wydanego dokumentu dla inwestora i dokonać anulacji nadanego numeru porządkowego dla budynku na działce nr 383/1, z uwagi na wyrok WSA w Krakowie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 23 listopada 2010r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 157 § 3 kpa, odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zawiadomienia o ustaleniu numeru porządkowego dla ww. nieruchomości gruntowej położnej w A. Kolegium wskazało, że brak jest postaw do przyjęcia, iż sprawy nadawania numerów porządkowych załatwiane są w formie decyzji administracyjnej, a formą załatwienia sprawy o ustalenie numeru porządkowego nieruchomości jest czynność materialno - techniczna oraz zawiadomienie wnioskodawcy o ustaleniu tego numeru. Kolegium stwierdziło, że skoro żądanie M. B. dotyczyło stwierdzenia nieważności zawiadomienia o ustaleniu numeru porządkowego dla nieruchomości gruntowej położnej w A, a zatem sprawy rozstrzygniętej przez organ w innej formie prawnej niż decyzja administracyjna, należało zgodnie z art. 157 § 3 kpa odmówić wszczęcia postępowania w tej sprawie. Kolegium podkreśliło też, że M. B. nie była stroną postępowania w sprawie ustalenia numeru porządkowego dla nieruchomości 383/1. Skargę na decyzję SKO wniosła M. B., domagając się jej uchylenia oraz zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Skarżąca podniosła, że jej działka nr 384 graniczy z działką 383/1, na której to działce powstał budynek M. i M. T., którym WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 27 lipca 2007r. sygn. akt; II SA/Kr 553/04 uchylił pozwolenie na budowę, zaś Gmina nadała numer porządkowy [...] dla tego budynku. Skarżąca zarzuciła, że Kolegium nie ustaliło, na podstawie jakiego dokumentu dokonano nadania numeru domu [...] w A na działce 383/1. Podniosła też, że organ zmienił jej żądanie, ponieważ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w sprawie zawiadomienia, zaś skarżąca domagała się anulowania nadanego numeru porządkowego. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 11 lutego 2011r. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata z urzędu. W piśmie opatrzonym datą 18 listopada 2011r. M. B. złożyła wniosek o wyłączenie sędzi Barbary Pasternak, ponieważ, zdaniem skarżącej, istnieją powiązania rodzinne pomiędzy sędzią, a pełnomocnikiem Gminy. Na rozprawie w dniu 22 listopada 2011r. adwokat Ł. W., działający jako pełnomocnik skarżącej M. B., cofnął wniosek o wyłączenie sędzi Barbary Pasternak, wskazując, że skarżąca została wprowadzona w błąd co do koligacji rodzinnych. Ponadto pełnomocnik oświadczył, że cofa skargę na decyzję 23 listopada 2010r. znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, który może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego pomimo cofnięcia skargi. Dlatego też Sąd uznał, że skarga została skutecznie cofnięta i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie sądowe.