III SA/Kr 930/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie: WSA Janusz Kasprzycki WSA Barbara Pasternak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi "A" [...] w B na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 czerwca 2018 r. ([...]) w przedmiocie negatywnej opinii o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu skargę oddala Postanowieniem z dnia 23 maja 2018 r. wydanym na podstawie art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2016 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. 2016.487 ze zm.), Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych negatywnie zaopiniowała wniosek "A" [...] w sprawie udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18% zawartości alkoholu, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, w sklepie zlokalizowanym B, ul. L. W jego uzasadnieniu Komisja stwierdziła, że placówka handlowa nie spełnia zasad określonych uchwałą Rady Miejskiej w B Nr [...] z dnia 28 października 2015 r. w sprawie określenia zasad usytuowania miejsc sprzedaży napojów alkoholowych oraz ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5 % alkoholu do spożycia poza miejscem sprzedaży oraz w miejscu sprzedaży (Dz. Urz. Woj. z 3 listopada 2015 r., poz. 6227). Zgodnie bowiem z § 3 tej uchwały, nie wydaje się zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych na terenie Gminy B w odległości mniejszej niż 20 metrów od: - podmiotów wykonujących działalność leczniczą, - placówek oświatowych, kościołów, obiektów sakralnych, cmentarzy, - w budynkach i lokalizacjach, w których mieszczą się powyższe obiekty. Wizja lokalna nieruchomości, w której przedsiębiorca stara się o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeprowadzona w dniu 23 maja 2018r. wykazała, że w tym samym budynku znajduje się Kościół [...] w B. W zażaleniu zatytułowanym jako "odwołanie", "A" [...] w B wskazała, że pawilon, w którym mieści się sklep został wybudowany przez Spółdzielnię Mieszkaniową dla mieszkańców Osiedla B jako infrastruktura w celu zaspokajania potrzeb (zakup artykułów pierwszej potrzeby). Został on przekazany 23 sierpnia 1978 r. w użytkowanie "A" [...] w B do dnia dzisiejszego (tj. 40 lat). Powierzchnia handlowa została zmniejszona na rzecz innych działalności, w szczególności część budynku została wynajęta Kościołowi [...] w B. W zażaleniu postawiono pytania o to, kto pierwszy prowadził działalność w tym obiekcie, czy administrator pawilonu handlowego uzyskał zgodę na zmianę sposobu użytkowania lokalu oraz o to kto zatwierdził dokumentację techniczną. Podniesiono również, że wydane przez Komisję postanowienie jest nieuzasadnione żadnymi problemami alkoholowymi, nie mówiąc o stratach finansowych dla wnoszącego zażalenie i miasta. Wnoszący zażalenie wniósł o uchylenie postanowienia ponieważ "A" [...] w B od początku uruchomienia pawilonu było użytkownikiem, natomiast Kościół [...] w B adaptując w 2015 r. część pawilonu handlowego powinien zadbać o spełnienie wymogów odległości, o której mowa w uchwale Rady Miejskiej w B z dnia 28 października 2015 r. Nr [...], gdyż była taka możliwość. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2018 r. ([...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 kpa w zw. z art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. 2018.570) Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w B z dnia 23 maja 2018 r. W uzasadnieniu SKO podało, co następuje: Materialnoprawną podstawę do wydania rozstrzygnięcia przez Gminną Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w B stanowił art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Zgodnie z tym przepisem, zezwolenia, o których mowa w ust. 3, organ zezwalający wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1-3. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że do opinii komisji wydawanych na podstawie tego przepisu zastosowanie ma art. 106 k.p.a. Zgodnie z art. 106 k.p.a., jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. W dniu 28 października 2015 r. Rada Miejska w B podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie określenia zasad usytuowania miejsc sprzedaży napojów alkoholowych oraz ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5 % alkoholu do spożycia poza miejscem sprzedaży oraz w miejscu sprzedaży (Dz. Urz. Woj. z dnia 3 listopada 2015 r. poz. 6227). Uchwała ta została wydana na podstawie art. 12 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i określa w szczególności zasady usytuowania miejsc sprzedaży napojów alkoholowych. Przepisem, na który powołała się Komisja przy wydawaniu negatywnego stanowiska w sprawie lokalizacji punktu sprzedaży alkoholu był § 3 ust. 1 tej uchwały, zgodnie z którym nie wydaje się zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych na terenie Gminy B w odległości mniejszej niż 20 metrów od: podmiotów wykonujących działalność leczniczą, placówek oświatowych, kościołów, obiektów sakralnych, cmentarzach a także w budynkach i lokalizacjach, w których mieszczą się powyższe obiekty. Komisja w swoim stanowisku zwróciła uwagę, że w tym samym budynku co lokal, dla którego "A" [...] w B ubiega się o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu znajduje się Kościół [...] w B. Potwierdzają to ustalenia dokonane w trakcie wizji lokalnej przeprowadzonej 23 maja 2018 r. utrwalone w protokole oraz w znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji fotograficznej. Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest prawidłowe i znajduje swoje oparcie w zgromadzonych aktach sprawy. Treść mającej zastosowanie w niniejszej sprawie uchwały Rady Miejskiej w B z dnia 28 października 2015 r. Nr [...] jest jednoznaczna i wskazuje w szczególności, że nie wydaje się zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych w budynkach i lokalizacjach, w których mieszczą się m.in. kościoły. W niniejszym przypadku ustalenia organu pierwszej instancji potwierdzają, że w tym samym budynku co lokal, dla którego "A" [...] w B ubiega się o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu znajduje się Kościół [...] w B. Kościół ten jest jednostką organizacyjną Kościoła Bożego w Polsce, który został wpisany do rejestru Kościołów i innych związków wyznaniowych 12 stycznia 1996 r. na podstawie ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania pod pozycją 105. Na gruncie przytoczonej wyżej uchwały wystarczającą przesłanką negatywną, wyłączającą możliwość wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych jest fakt, iż w budynku, w którym taka sprzedaż miałaby być prowadzona znajduje się kościół. Dla oceny spełnienia tej przesłanki bez znaczenia jest w szczególności wielkość tego budynku, czy odległość od wejść do lokalu. W niniejszym przypadku ta przesłanka negatywna została bezsprzecznie spełniona. Komisja nie miała zatem możliwości pozytywnego zaopiniowania wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Na uwzględnienie nie zasługuje argumentacja przedstawiona w zażaleniu. Postępowanie o wydanie zezwolenia na sprzedaż jest bowiem odrębnym postępowaniem administracyjnym, a wydawana w jego ramach decyzja administracyjna wymaga spełnienia przewidzianych w przepisach ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przesłanek materialnoprawnych. W ramach tego postępowania nie jest możliwe dokonywanie oceny zgodności prowadzenia danej działalności, w niniejszym przypadku kościoła z innymi przepisami, w tym w szczególności przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2017.1332 ze zm.) dotyczącymi zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Dla postępowania o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu bez znaczenia jest również, od kiedy prowadzona jest działalność danego podmiotu w miejscu, w którym zamierza sprzedawać alkohol. Postępowanie to jest bowiem wszczynane na wniosek i w jego efekcie wydawana jest indywidualna decyzja administracyjna, która ma charakter konstytutywny. Przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nie zobowiązują innych podmiotów do zaprzestania działalności, która mogłaby doprowadzić do ograniczenia możliwości sprzedaży alkoholu przez podmiot legitymujący się stosownym zezwoleniem. Wprost przeciwnie, to podmiot ubiegający się o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu winien zadbać o to, aby spełniać warunki niezbędne do uzyskania stosownego zezwolenia, w tym w szczególności co do lokalizacji punktu sprzedaży. Ochronie interesów podmiotu prowadzącego działalność w zakresie sprzedaży alkoholu służą jedynie instrumenty prawa cywilnego, związane z odpowiednimi zapisami w zawieranych umowach najmu, wykluczającymi możliwość prowadzenia określonej działalności na odpowiednim obszarze. Naruszenie takiego zakazu powodowałoby jedynie sankcję o charakterze odszkodowawczym i pozostawałoby bez wpływu na postępowanie administracyjne w sprawie wydania zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Na powyższe postanowienie SKO, [...] "A" w B złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie przepisów: - art. 7 k.p.a., przez nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącej prowadzącej sklep posiadający zezwolenie na sprzedaż alkoholu na wiele lat przed wynajęciem lokalu Kościołowi [...] oraz nieuwzględnienie interesu społecznego, czyli okolicznych mieszkańców w postaci ryzyka likwidacji jedynego sklepu w promieniu kilkuset metrów, co może wpłynąć zdecydowanie na jakość życia na tym obszarze; - art. 8 k.p.a. przez prowadzenie postępowania administracyjnego wbrew zasadzie pogłębionego zaufania uczestników do władzy publicznej polegającej na niedostatecznym uwzględnieniu faktu, że uczestnikiem postępowania jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą od wielu lat, mający zezwolenie na sprzedaż alkoholu również od wielu lat i regularnie płacący opłaty za zezwolenia; - art. 7, art.8 art. 77 § l i § 3 oraz art. 80 k.p.a. poprzez błędną i dowolną ocenę materiału dowodowego i bezpodstawne przyjęcie, że to skarżąca nawet jeśli od lat prowadziła w tym samym miejscu działalność gospodarczą polegającą m. in. na sprzedaży alkoholu winna zadbać o spełnienie wymogów odległości, gdy tymczasem w niniejszym przypadku, zgodnie z zasadą uczciwości i równości stron to Kościół Protestancki w związku z tym, że zaadaptował pawilon dopiero w 2015 r. winien dopilnować spełnienia warunków dotyczących odległości określonych w uchwale Rady Miejskiej w B z dnia 8 października 2015 roku Nr [...]; - art. 2 Konstytucji RP, a w szczególności wyinterpretowanych z zasady demokratycznego państwa prawnego następujących zasad: ochrony praw nabytych, zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa, poszanowania wolności i praw jednostki poprzez uznanie, iż rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe i nie ma znaczenia od kiedy prowadzona jest działalność gospodarcza danego podmiotu w miejscu, w którym zamierza sprzedawać alkohol; - § 3 ust. 1 i 2 uchwały Rady Miejskiej w B z dnia 8 października 2015 r. Nr [...] w sprawie określenia zasad usytuowania miejsc sprzedaży napojów alkoholowych oraz ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5% alkoholu do spożycia poza miejscem sprzedaży oraz w miejscu sprzedaży poprzez uznanie, że przepis ten dotyczy tylko przedsiębiorców ubiegających się o zezwolenie na sprzedaż alkoholu, gdy tymczasem uchwała Rady Miejskiej jest aktem prawa adresowanym do ogółu, a nie tylko do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą związaną ze sprzedażą alkoholu i w związku z tym Kościół [...], który rozpoczął swą działalność w pawilonie przy ul. L wiele lat po Spółdzielni winien dopilnować spełnienia warunków dotyczących odległości określonych w w/w uchwale. Mając na uwadze powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i uchylenie postanowienia Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych z dnia 23 maja 2018 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2017. 2188 ze zm.), sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2017.1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Kontrolując zaskarżone postanowienie zgodnie z przywołanymi wyżej zasadami, należało uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postanowienie to odpowiada prawu. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w brzmieniu obowiązującym od dnia 9 marca 2018 r. (Dz.U.2018.570), dalej ustawa, sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży, zwanego dalej "organem zezwalającym". Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 3a ustawy, zezwolenia, o których mowa w ust. 3, organ zezwalający wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy o których mowa w art. 12 ust. 1 - 3. Art. 12 ust. 1 ustawy stanowi, że rada gminy ustala, w drodze uchwały, maksymalną liczbę zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych na terenie gminy (miasta), odrębnie dla : poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych, o których mowa w art. 18 ust. 3, zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, oraz zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy rada gminy ustala, w drodze uchwały, zasady usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Z powyższej regulacji wynika, że wydanie decyzji zezwalającej na sprzedaż napojów alkoholowych musi być poprzedzone uzyskaniem pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, oraz że zakresem przedmiotowym opinii wydawanej przez gminną komisję jest objęta m. in. kwestia dotycząca zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałą rady gminy regulującą to zagadnienie. Gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych wydając opinię musi się odnieść do istoty zagadnienia, czyli ocenić, czy lokalizacja punktu sprzedaży alkoholu zgodna jest z uchwałą rady gminy, czy też nie spełnia wymagań określonych w uchwale. Ocena zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z warunkami określonymi uchwałą rady gminy należy do wyłącznej kompetencji gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. Opinia, o której mowa w art. 18 ust. 3a ustawy wydawana jest więc wyłącznie z punktu widzenia oceny zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z warunkami określonymi w uchwale rady gminy. Opinia ta wydawana jest w trybie art. 106 k.p.a., a jej zakres przedmiotowy obejmuje tylko powyższą kwestię. W wyroku z dnia 17 maja 2018 r., sygn. akt II GSK 3190/16 LEX Nr 2501932) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził : "Pod pojęciem "zasad usytuowania miejsc sprzedaży" należy rozumieć ich rozmieszczenie w terenie, w szczególności usytuowanie względem miejsc chronionych, jak szkoły, przedszkola, miejsca kultu religijnego, itp.". Uchwałą z dnia 28 października 2015 r. Nr [...] w sprawie określenia zasad usytuowania miejsc sprzedaży napojów alkoholowych oraz ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% zawartości alkoholu do spożycia poza miejscem sprzedaży jak i w miejscu sprzedaży (kserokopia Dz.Urz. Woj. k. 4, oraz k. 5 - kserokopia obwieszczenia Woj. o sprostowaniu błędów), Rada Miejska w B, działając na podstawie art. 12 ust. 1 i 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi określiła w § 3 ust. 1 : "Nie wydaje się zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych na terenie Gminy B w odległości mniejszej niż 20 metrów : podmiotów wykonujących działalność leczniczą, placówek oświatowych, kościołów, obiektów sakralnych, a także w budynkach i lokalizacjach, w których mieszczą się powyższe obiekty." Ubocznie jedynie należy zauważyć, że w dacie podejmowania ww. uchwały podstawę do jej podjęcia stanowił przepis art. 12 ust. 1 i 2 ustawy, obecnie podstawę do wydania takiej uchwały stanowi przepis art. 12 ust. 1-3 ustawy. Nie uległa jednak zmianie jego treść jako podstawa do wydania uchwały w sprawie zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Komisja, opiniując negatywnie wniosek skarżącej Spółdzielni podobnie jak Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołała się na powyższe postanowienia uchwały Rady Miejskiej w B. Bezsporne jest w sprawie, iż przedmiotowy punkt sprzedaży napojów alkoholowych położony jest w budynku, w którym znajduje się Kościół Protestancki [...] w B. Okoliczność ta nie była przez skarżącą Spółdzielnię kwestionowana ani w toku postępowania ani w odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Nie jest też kwestionowana w skardze. Stwierdzona ona została podczas wizji lokalnej w miejscu sprzedaży alkoholu wskazanym przez skarżącą we wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych (k.1 akt adm.). O zamiarze przeprowadzenia ww. dowodu skarżąca została zawiadomiona (k. 15 akt adm.) pismem z dnia 15 maja 2018 r. Z czynności tej został sporządzony protokół,(k. 16 akt adm.). Przedstawiciel skarżącej odmówił złożenia podpisu pod protokołem. W aktach administracyjnych znajduje się nadto dokumentacja fotograficzna (k. 17), jednoznacznie świadcząca o tym, że w tym samym budynku znajduje się "Sklep nr [...]" prowadzony przez skarżącą oraz Kościół [...] w B. Istotną kwestią przy wydawaniu opinii zatem było ustalenie, czy Ww. Kościół jest jednostką wpisaną do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych prowadzonego przez ministra właściwego do spraw wyznań religijnych i w związku z tym czy korzysta ze wszystkich uprawnień i podlega obowiązkom określonym w ustawach (art. 30, art. 34 ustawy z dnia 17 maja 1989r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz.U. 2017.1153 t.j. ze zm.). prawidłowo ustalił organ odwoławczy, że Kościół ten jest jednostką organizacyjną Kościoła Bożego w Polsce, który został wpisany do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych 12 stycznia 1996 r. pod pozycją 105. Analiza zatem argumentów, przedstawionych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia musi prowadzić do wniosku, że organ jak i Gminna Komisja Rozwiązywania problemów Alkoholowych zasadnie przyjęły że lokal, w którym miałaby odbywać się sprzedaż alkoholu przez skarżącą mieści się w budynku, w którym mieści się Kościół, co wyklucza możliwość wydania pozytywnej opinii, o której mowa w przepisie art. 18 ust. 3a ustawy. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one w całości nieuzasadnione jako nie znajdujące oparcia w przepisach ustawy, ani w treści uchwały Rady Miasta B Nr [...] (w skardze błędnie podano datę podjęcia uchwały – winno być 28 października 2015r. a nie 8 października 2015r., nie wzięto pod uwagę treści obwieszczenia Woj. o sprostowaniu błędu). Przede wszystkim nie znajduje uzasadnienia zarzut dotyczący naruszenia prawa materialnego - § 3 ust. 1 i 2 ww. uchwały. Przepis ten jest oczywiście częścią aktu prawa miejscowego, jednak skarżąca pomija jego treść, zgodnie z którą "nie wydaje się zezwoleń (...). Reguluje on więc sytuację podmiotów ubiegających się o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu, winnych uwzględniać jego treść przy ubieganiu się o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych obszarze danej gminy, ale skierowany jest też do organu kompetentnego do wydawania zezwolenia na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy. Należy podkreślić, że prowadzenie sprzedaży alkoholu stanowi działalność reglamentowaną, podlegającą szczególnym regulacjom, ze względów wynikających z treści preambuły do ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, oraz art. 1 i 2 ustawy. Należy też mieć na uwadze przepis art. 18 ust. 9 ustawy, zgodnie z którym zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 wydaje się na czas oznaczony, nie krótszy niż 4 lata, a w przypadku sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży - nie krótszy niż 2 lata. Raz uzyskane zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych nie jest bezterminowe - po zakończeniu okresu, na który zostało wydane, podmiot zamierzający prowadzić nadal działalność w tym zakresie winien ubiegać się o wydanie kolejnego zezwolenia. W takim przypadku kolejny wniosek o wydanie zezwolenia podlega "nowej", kolejnej ocenie pod kątem spełnienia wymogów ustawowych, wśród których niezbędnym jest posiadanie pozytywnej opinii, o której mowa w art. 18 ust. 3a ustawy. Zatem oczywiste jest, że to skarżąca składając wniosek zgodnie z treścią art. 18 ust. 5 pkt. 5) ustawy podała m.in. adres punktu sprzedaży pkt. art. 18 ust. 5 pkt. 5) i lokalizacja wskazana przez skarżącą podlegała ocenie pod względem zgodności z treścią uchwały Rady Miasta B z dnia 28 października 2015 r., a ocena ta została przeprowadzona na potrzeby wydania opinii, o której mowa w art. 18 ust. 3a ustawy. Twierdzenie skargi, że Kościół [...], który rozpoczął działalność w pawilonie przy ul. L w B w 2015 r. winien "dopilnować" spełnienia warunków dotyczących odległości określonych w uchwale nie ma jakiegokolwiek pokrycia w regulacji ustawowej ani w treści uchwały i pozostaje w sprzeczności ze zdrowym rozsądkiem. Z tych samych przyczyn całkowicie nieuzasadnione są zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, 8 i 77 § 1 i 3 kpa. Odnośnie do pozostałych zarzutów skargi powtórzyć raz jeszcze należy, że jedynym kryterium oceny lokalizacji punktu sprzedaży, jakim powinna kierować się gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych przy opracowywaniu opinii wymaganej przepisem art. 18 ust. 18a ustawy, stanowić powinny wyłącznie ustalenia przyjęte w uchwałach rady gminy wymienionych w art. 12 ust. 1 i 2 ustawy (obecnie ust. 1-3 art. 1). Zatem inne względy, w szczególności podnoszone w skardze zarzuty dotyczące okresu użytkowania lokalu przez skarżącą poparte zarzutem naruszenia art. 2 Konstytucji RP są całkowicie nietrafne i nie mają żadnego znaczenia dla zakresu i sposobu procedowania przez organy w toku postępowania wpadkowego prowadzonego na podstawie art. 106 kpa, oraz dla treści opinii podejmowanych w trybie art. 18 ust. 3a ustawy, sformułowanego w sposób nie dopuszczający innej wykładni tego przepisu (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2005 r. III SA/Wr 397/05, LEX nr 792420). Regulacja ustawowa dotycząca warunków koniecznych do spełnienia przez podmiot ubiegający się o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest kompletna i nie pozostawia wątpliwości interpretacyjnych. Należy nadto stwierdzić, że uzasadnienie kwestionowanego postanowienia w pełni odpowiada wymogom przewidzianym w art. 107 § 3 kpa – organ wskazał na podstawy faktyczne i prawne rozstrzygnięcia, wyjaśnił w sposób jasny i zrozumiały treść mających zastosowanie przepisów prawa, oraz odniósł się w sposób prawidłowy do zarzutów zażalenia. Skoro zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie a Sąd dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w zakresie przewidzianym przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a. nie stwierdził innych naruszeń prawa, skarga podlegała oddaleniu. W związku z powyższym, na podstawie art. 151p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.