III SA/Kr 931/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku I. G. o wstrzymanie wykonania postanowienia w dniu 29 lipca 2014 r. w sprawie ze skargi I. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 kwietnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Pełnomocnik I. G. w skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 kwietnia 2014 r. znak: [...] zawarł wniosek o "udzielenie zabezpieczenia poprzez wstrzymanie prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi". W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie pełnomocnik podał, że postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące działek nr [...] i [...] położonych w S zostało zawieszone postanowieniem Wójta Gminy z dnia [...] 2014 r. ze względu na toczące się postępowanie sądowe o zasiedzenie ww. działek. Jednakże w wyniku rozpatrzenia zażalenia S. H. SKO postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. uchyliło postanowienie organu I instancji, uznając, że brak było podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania rozgraniczeniowego. Zdaniem pełnomocnika skarżącej postępowanie rozgraniczeniowe powinno zostać wstrzymane do czasu rozpoznania przez WSA w Krakowie skargi na postanowienie SKO z dnia 15 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że profesjonalny pełnomocnik, który sformułował przedmiotowy wniosek o wstrzymanie, domagał się "wstrzymania prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego". Takie żądanie nie mogło zostać uwzględnione przez WSA w Krakowie, ponieważ sąd administracyjny nie jest właściwy do wstrzymywania postępowania administracyjnego. Postępowanie rozgraniczeniowe może zostać zawieszone tylko przez organ administracji, który prowadzi to postępowanie. Natomiast sąd administracyjny jest uprawniony jedynie do wstrzymywania wykonania aktów administracyjnych (np. decyzji, postanowień), które zostały zaskarżone do tego sądu administracyjnego. Z powyższych względów wniosek pełnomocnika skarżącej o "udzielenie zabezpieczenia poprzez wstrzymanie prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi" podlegał oddaleniu. Ponadto, gdyby przyjąć, że pełnomocnik skarżącej domagał się wstrzymania wykonania postanowienia SKO z dnia 15 kwietnia 2014 r. znak: [...], to wniosek ten również podlegałby oddaleniu ze względu na brak przesłanek do wstrzymania wykonania tego postanowienia. Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do strony skarżącej należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11 (orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. W ocenie Sądu, nawet gdyby przyjąć, że pełnomocnik skarżącej domagał się wstrzymania zaskarżonego postanowienia SKO, to wniosek ten podlegałby oddaleniu, ponieważ pełnomocnik skarżącej nie wskazał w swoim wniosku, na czym miałyby polegać znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki wykonania zaskarżonego postanowienia. Wyjaśnić należy też, że sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonego aktu nie stanowi przesłanki wstrzymania jego wykonania. Niezbędne jest bowiem spełnienie przesłanek, o których mowa w 61 § 3 ppsa. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzeczono jak w sentencji.