III SA/Kr 933/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 czerwca 2011 r. nr [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 20 grudnia 2012 r. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 933/12Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 7 sierpnia 2013 r. oraz odwołania od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 23 października 2012 r. odmawiającego sprostowania protokołu rozprawy – odmówił przywrócenia terminu oraz oddalił odwołanie skarżącego. Przedmiotowe postanowienie skarżący otrzymał w dniu 20 lutego 2013r. W dniu 5 kwietnia 2013 r. skarżący złożył zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. We wniosku tym podał, że w okresie od 25 lutego 2013 r, do dnia 2 kwietnia 2013 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2013 r. skarżący został wezwany przez Sąd o uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie z dnia 20 grudnia 2012 r., poprzez przedłożenie w terminie 7 dni kserokopii zaświadczeń lekarskich, bądź też zaświadczenia od pracodawcy, że we wskazanym okresie skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim. Przedmiotowe wezwanie S. K. otrzymał w dniu 6 maja 2013 r., jednak w zakreślonym terminie nie przedstawił żadnych dokumentów lekarskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwaną dalej "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Spośród tych przesłanek w analizowanej sprawie skarżący uczynił zadość warunkom dopuszczalności wniosku, ponieważ złożył go z zachowaniem siedmiodniowego terminu od dnia ustania przeszkody do złożenia takiego żądania oraz dokonał czynności, dla której określony był termin. Skarżący nie wykazał natomiast niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w art. 86 § 1 zdanie 1 P.p.s.a., co oznacza, iż wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Przy ocenie tej przesłanki, należy brać pod uwagę, co podkreśla orzecznictwo sądowe, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie SN z dnia 7 lutego 2000r., I CKN 1261/99, Biuletyn SN 2000/5/12). Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002 r. o sygn. akt V SA 793/02 – dostępne na stronie internetowej http//www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący takiego zaangażowania w terminowym złożeniu skargi do Sądu nie wykazał. W ocenie sądu, nie stanowią przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącego okoliczności, jakby przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od dnia 25 lutego 2013 r, do dnia 2 kwietnia 2013 r., ponieważ są one gołosłowne i pomimo wezwania sądu skarżący w żaden sposób ich nie uprawdopodobnił. W szczególności skarżący nie przedstawił przedmiotowych zwolnień lekarskich na które się powoływał, ani też nie przedłożył innego dowodu np. zaświadczenia od pracodawcy, że w przedmiotowym okresie przebywał na zwolnieniu lekarskim. Podkreślić należy, że z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, iż sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim, nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu (por. postanowienie NSA z 24 lutego 2012 r. o sygn. akt II FZ 858/11 – Lex nr 1116237). Niekoniecznie musi ono oznaczać niemożność dokonania w sposób prawidłowy konkretnej czynności procesowej, zwłaszcza gdy z treści przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżący może chodzić. Choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu, tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. Samo złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony. Mając powyższe na uwadze skarżący, zdaniem sądu, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 20 grudnia 2012 r., tym samym wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.