III SA/Kr 946/15
PostanowienieWSA w Krakowie2017-02-15
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) podlega umorzeniu, jeśli strona już korzysta z przyznanego prawa pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W sytuacji, gdy strona już korzysta z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie jest zbędne i powinno zostać umorzone.Stan faktyczny
Skarżąca E. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca już korzystała z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie całkowitym na mocy postanowienia z dnia 8 września 2015 r., które obejmowało zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Sąd uznał, że kolejne przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie jest zbędne.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie wywołane kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Wojewody z dnia 14 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: umorzyć postępowanie wywołane kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 2.02.2017 r. wpłynął do tut. Sądu sporządzony na obowiązującym formularzu PPF wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją.
Strona korzysta z przyznanego jej na mocy postanowienia z dnia 8 września 2015 r. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 18). W świetle tego ustalenia przyznanie skarżącej po raz kolejny prawa pomocy w takim samym zakresie nie jest możliwe, gdyż prawo to zostało już przez skarżącą skonsumowane (por. także post. NSA z 8.11.2007 r. I OZ 795/07 oraz postanowienie WSA w Szczecinie II SA/Sz 24/08). Okoliczność, że tym razem skarżącą we wniosku zaznaczyła iż chce radcę prawnego jest prawnie nierelewantna, podobnie jak fakt oświadczonego wypowiedzenia przezeń pełnomocnictwa adw. A. S. – W. (k. 86). Wyznaczenie innego adwokata w miejsce dotychczasowego pozostaje bowiem w gestii właściwego organu samorządu zawodowego adwokatów.
Mając to wszystko na uwadze postanowiono zatem jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło