III SA/Kr 948/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-09-30

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych może zostać oddalony z powodu niewykonania przez stronę wezwania do uzupełnienia braków wniosku?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony, ponieważ strona skarżąca nie wykonała wezwania do uzupełnienia braków wniosku, co uniemożliwiło sądowi ocenę jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Niedostosowanie się do wezwania należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, przedstawiając swoją trudną sytuację finansową, w tym stratę na działalności gospodarczej i zadłużenie alimentacyjne. Sąd wezwał go do uzupełnienia braków wniosku, w szczególności do wyjaśnienia rozbieżności między deklarowanym dochodem a stratą z działalności gospodarczej oraz do przedstawienia wyciągów z rachunków bankowych i dowodów ponoszonych miesięcznych wydatków. Skarżący nie wykonał wezwania w całości.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić wniosek. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoją matką i dwójką swoich dzieci . Zadeklarował brak nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Dochody swego gospodarstwa domowego oszacował na 2000 zł z prowadzonej działalności gospodarczej i 807 zł emerytury matki. Uzasadniając swoje starania podniósł, że jest przedsiębiorcą który w ubiegłym roku odnotował stratę na prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 90.045,16 zł. Powiada, że prócz tego posiada zadłużenie alimentacyjne na przeszło 32 tyś zł. Należące do niego automaty są zajmowane przez poborcę z izby celnej za niezapłacone kary. Poza tym jest na dozorze elektronicznym co przy panującym bezrobociu dodatkowo utrudnia mu znalezienie pracy. Do wniosku dołączył zestawienie swoich zobowiązań alimentacyjnych, zeznanie PIT 36 za rok 2014 oraz informacje o wysokości straty poniesionej w 2014 r. Zarządzeniem z dnia 11.08.2015 r. wezwano skarżącego o uzupełnienie braków złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: • wyjaśnienie na jakiej postawie szacuje swój dochód z prowadzonej działalności gospodarczej na 2000 zł netto, skoro z okazanej kopii rocznego rozliczenia podatkowego za rok 2014 r. wynika, że działalność ta przyniosła mu stratę w wysokości 90045,16 zł? Określenie wysokości przychodów osiągniętych przez skarżącego w bieżącym roku podatkowym oraz kosztów uzyskania tego przychodu. Wyjawienie, co konkretnie skarżący wlicza w koszty uzyskania przychodu? • wyjaśnienie czy skarżący posiada jakieś rachunki bankowe? Jeśli tak to okazanie wyciągów obrazujących historię operacji dokonanych na tych rachunkach w okresie ostatnich trzech miesięcy, • wyjaśnienie jaka jest wysokość miesięcznych obciążeń gospodarstwa domowego na opłaty związane z utrzymaniem domu, prąd, gaz, wodę, wywóz nieczystości, telefon, RTV i przedstawienie na tę okoliczność kopii stosownych rachunków bądź pokwitowań z ostatniego miesiąca lub za ostatni okres rozliczeniowy, Zarządzenie nie zostało wykonane. Skarżący, wymienił tylko miesięczne wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego. Ich suma zamyka się kwotą ok. 2430 zł oraz roczne związane z zapłatą podatku do nieruchomości i zakupem opału. Skarżący poprzestając na wskazaniu, że z dniem 03.09.2015 r. zakończył prowadzenie działalności gospodarczej zbył milczeniem i nie wyjaśnił na jakiej postawie szacował dotychczas swój dochód z prowadzonej działalności gospodarczej na 2000 zł netto miesięcznie a także nie okazał rachunków bankowych o jakie był wzywany. Nie określił również wysokości przychodów osiągniętych w bieżącym roku podatkowym oraz kosztów uzyskania tego przychodu. Wbrew wezwaniu ogólnikowo poczynił tylko szablonową wzmiankę "iż w 2014 roku w koszty uzyskania przychodu wliczał m.in. koszty wynajmu lokalu na działalność gospodarczą, koszty dojazdów i transportu urządzeń, koszty czynszu z umów dzierżawy oraz inne koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej jak na przykład składki ZUS, części do automatów, koszty pomocy prawnej w postępowaniach karnoskarbowych". Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Oświadczenie strony zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04). W realiach niniejszej sprawy oświadczenie zawarte we wniosku wzbudzało wątpliwości i było niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony. Ta jednak nie udzieliła na wezwanie dodatkowych wyjaśnień o które była proszona. To powoduje, że przyznanie stronie w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie skarżący powinien sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05). Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło