III SA/Kr 951/16

Kraków, dnia 6 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2016 r. nr [...]. T. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2016 r. nr [...] o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...] 2007 r. w sprawie wydania skarżącemu prawa jazdy kat. B oraz odmowie wydania uprawnień do kierowania pojazdami kat. B. W piśmie z dnia 8 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając wniosek faktem, że pracuje na terenie Szwajcarii i wykonuje pracę jako kierowca (transportuje pracowników i towar). Ponadto codziennie dojeżdża do pracy samochodem. Posiadanie prawa jazdy jest warunkiem koniecznym wykonywania pracy. Jest jedynym żywicielem rodziny. Posiada dwójkę małoletnich dzieci, wobec których na podstawie wyroku Sądu Okręgowego z dnia 4 kwietnia 2012 r. został zobowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania. Do wniosku załączył wyrok Sądu Okręgowego z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt [...], orzekający rozwód między skarżącym a E. K. oraz zasądzający od skarżącego na rzecz małoletnich P. K., K. K. i L. K. alimenty w kwocie 350 zł, łącznie 1050 zł miesięcznie oraz uwierzytelnione tłumaczenie z języka niemieckiego zaświadczenia pracodawcy (R, T. K., U) o potrzebie posiadania przez skarżącego przy wykonywaniu pracy jako pracownik sezonowy w polu prawa jazdy. Sąd z urzędu stwierdza, że powyższy wniosek jest w tej sprawie drugim z kolei wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pierwszy zawarty został w skardze i został rozpoznany poprzez wydanie w dniu [...] 2016 r. postanowienia oddalającego wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2016 r. nr [...]. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OZ 788/17 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. § 3 tego przepisu stanowi z kolei, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Kolegium, utrzymującej w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2016 r., uchylającej decyzję własną z dnia [...] 2007 r. w sprawie wydania skarżącemu prawa jazdy kategorii B oraz odmawiającej wydania prawa jazdy kategorii B. Wniosek skarżącego zmierza zatem do pozostawienia w mocy decyzji Starosty z dnia [...] 2007 r., gdyż wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2016 r. nr [...] spowodowałoby pozostanie w obrocie prawnym decyzji o wydaniu prawa jazdy, umożliwiając skarżącemu korzystanie z niego. W okolicznościach powtórnego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Kolegium stwierdzić należy, że jego uwzględnienie jest uzależnione od wykazania przez skarżącego odmiennych okoliczności w stosunku do tych, które legły u podstaw wniosku zawartemu w skardze i które będą się wiązały z prawdopodobieństwem zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu ww. cytowanego przepisu. Zdaniem Sądu skarżący tego rodzaju okoliczności nie wykazał. Co prawda wskazał na okoliczność nie ujętą w pierwszym wniosku, że w roku 2012 r. orzeczono między nim a E. K. rozwód i orzeczono wobec niego obowiązek ponoszenia alimentów na rzecz trójki małoletnich dzieci, niemniej okoliczności tej nie można traktować jako nowej i istotnej z punktu widzenia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zarówno w dacie złożenia pierwszego wniosku (13 czerwca 2016 r.) jak i obecnie rozpoznawanego (14 czerwca 2017 r.) skarżący obarczony był obowiązkiem alimentacyjnym i w związku z tym koniecznością gromadzenia środków pieniężnych na ten cel. Nadal aktualny pozostaje pogląd, że utrata zatrudnienia w charakterze kierowcy na skutek odmowy wydania uprawnień skarżącemu do kierowania pojazdami kategorii B, na którą powołuje się pełnomocnik skarżącego, jest naturalną tego konsekwencją. Rzeczywiście może to prowadzić do pogorszenia się sytuacji majątkowej skarżącego i jego rodziny poprzez utratę zatrudnienia. Jednak nadal skarżący, jak i jego pełnomocnik, nie wykazali sytuacji majątkowej rodziny, poza określeniem, że skarżący jest osobą rozwiedzioną i ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec trójki dzieci. Sam fakt bycia rozwiedzionym i obowiązku alimentacyjnego nie może przesądzić o zasadności uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazano żadnych innych okoliczności świadczących o pogarszającej się sytuacji majątkowej dzieci i zagrożeniu ich egzystencji. Również zaświadczenie pracodawcy skarżącego o konieczności posiadania prawa jazdy w związku z wykonywaną pracą sezonową nie ma bezpośredniego przełożenia na perspektywę zaistnienia szczególnej sytuacji związanej z wykonaniem zaskarżonej decyzji opisanej w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., ponieważ potencjalna utrata obecnego zatrudnienia nie wyklucza wykonywania pracy innego rodzaju, co stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w opisanym wyżej postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OZ 788/17. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.