III SA/Kr 954/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel spr. Sędziowie NSA Grażyna Danielec WSA Dorota Dąbek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi " A." Spółka jawna w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 maja 2006 r. Nr: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego skargę oddala wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2007 r., III SA/Kr 954/06 W dniu [...] września 2005r pracownicy Zarządu Dróg i Komunikacji stwierdzili, że w pasie drogowym ul. [...] u wylotu ul. [...] znajduje się tablica reklamowa o treści "Przeglądy Rejestracyjne 900m ul. [...] Ubezpieczenia OC AC NW majątkowe". Fakt ten odnotowano w protokole oraz udokumentowano zdjęciem z automatycznym zapisem daty. Tablica została umieszczona tuż przy skrzyżowaniu na wprost nadjeżdżających samochodów od strony cmentarza, około 20-30 cm przed siatką ogrodzeniową istniejącego osiedlowego parkingu, na granicy dwóch działek drogowych ul. [...] i [...], (karty nr 12, 17 akt administracyjnych). W związku z powyższym, pismem z dnia [...] września 2005 r. nr [...] wezwano stronę do usunięcia wymienionej tablicy reklamowej, informując jednocześnie o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania. Dwie kolejne kontrole w dniu [...] października 2005 r. oraz [...] listopada 2005r. wykazały, iż między powyższymi terminami strona przeniosła przedmiotową reklamę z terenu gruntu na siatkę ogrodzeniową, znajdującą się wraz z częścią parkingu również w pasie drogowym dwóch ulic [...] i [...]. Również ta obecność tablicy w pasie drogowym została utrwalona na zdjęciach z automatycznym zapisem daty. Pismem z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] powiadomiono stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego z dniem [...] września 2005 r. oraz wyznaczono termin przeprowadzenia wizji w terenie. W dniu [...].12.2005r. w obecności M. G. stwierdzono usunięcie przedmiotowej reklamy. W spisanym protokole strona stwierdziła, iż to dzierżawca parkingu wskazywał lokalizację umieszczenia przedmiotowej reklamy. Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...], zastępca Dyrektora Zarządu Dróg i Komunikacji, działający z upoważnienia Prezydenta Miasta, na podstawie art.36 i art.40, 40d ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. 2004, nr 204, póz. 2086ze zm.) nałożył na spółkę jawną A. karę pieniężną w wysokości [...] zł (słownie: [...]) za zajęcie tablicą reklamową bez zezwolenia zarządu dróg pasa drogowego ul. [...] / [...] w okresie od dnia [...] września 2005r do dnia [...] listopada 2005r tj. przez 74 dni,. Wysokości kary ustalono stosując stawkę 2,20 zł za zajęcie pasa drogowego ulic Miasta za 1m2 powierzchni reklamy w ciągu 1 dnia, zgodnie z § 5 ust. 1 Uchwały nr XLV/424/04 Rady Miasta Krakowa z dnia 28.04.2004r (Dz.Urz. Woj .Małopolskiego Nr 101 póz. 1394). W odwołaniu wniesionym w imieniu Spółki "A." Sp. jawna zarzucono organowi administracyjnemu naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art.10 § 1 K.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w sprawie, art.7 i art.77 K.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie, oraz art.107 § 1 i § 3 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego decyzji, ze wskazaniem faktów uznanych przez organ za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W odwołaniu nie zakwestionowano kompetencji organu administracyjnego do nakładania kar za wkroczenie z reklamą w pas drogowy bez wymaganego zezwolenia. W odwołaniu nie znalazło się również stwierdzenie kwestionujące ustalenia faktyczne organu administracyjnego. Strona skoncentrowała się na zarzutach formalnoprawnych, a w szczególności naruszeniu art. 10 § 1 Kp.a., ale bez wyjaśnienia, na czym polegało to naruszenie. Zarzucono również brak uzasadnienia faktycznego ze wskazaniem faktów, które organ uznał za udowodnione dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co narusza art. 107 § 1 i §3K.p.a. Decyzją z dnia 22 maja 2006 r. na podstawie art.39 ust. 3, art.40 ustawy o drogach publicznych oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. — Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy uznał, że organ I instancji jednoznacznie ustalił, kto zajął pas drogowy ul. [...] / [...] w K. bez zezwolenia w okresie wskazanym w zaskarżonej decyzji. Powierzchnia zajętego pasa drogowego nie jest w sprawie sporna i kwestionowana. Nie uznano również zarzutu naruszenia art. 7 i 77 K.p.a. poprzez nie zebranie i nierozpatrzenie całego materiału. Dokumentacja sprawy wskazuje, iż przedstawiciel Strony był obecny podczas wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2005 roku oraz podpisał protokół z tej wizji. W protokole tym wyraźnie wskazano, iż reklama została umieszczona zgodnie ze wskazaniem dzierżawcy pobliskiego parkingu (Firma usługowa "B.") na dzierżawionym gruncie, za co pobierane były opłaty, natomiast po otrzymaniu wezwania do usunięcia reklamy, tablica została przeniesiona z terenu trawnika na siatkę ogrodzeniową. Okoliczności te zostały przyznane przez przedstawiciela Strony, co jednoznacznie przemawia za faktem, iż tablica reklamowa znajdowała się w przedmiotowym miejscu w okresie wskazanym przez organ I instancji i została jedynie -po wezwaniu przez organ I instancji - przeniesiona na siatkę ogrodzeniową. W tym zakresie Kolegium podkreśla, iż brak jest jakichkolwiek okoliczności przemawiających za zakwestionowaniem mocy dowodowej dokonanych przez organ I instancji zdjęć wraz z umieszczonymi na nich datami, a obrazujących umieszczenie tablicy reklamowej w przedmiotowym pasie drogowym. W trakcie całego postępowania wyjaśniającego strona nie wskazała własnych dowodów, mogących przemawiać przeciwko ustaleniom faktycznym organu administracyjnego I instancji. Strona nie kwestionowała też ustaleń poczynionych przez ten organ. Niezasadny jest zatem zarzut pełnomocnika Strony zawarty w odwołaniu, iż organ I instancji naruszył art.107 §1 i 3 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego decyzji ze wskazaniem faktów uznanych przez organ za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, w szczególności z uwagi na opisanie w uzasadnieniu decyzji stanu faktycznego sprawy oraz brak jakichkolwiek innych dowodów, którym organ I instancji odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Prawdą jest natomiast, co podnosi Strona skarżąca, iż organ I instancji zaniechał powiadomienia skarżącej spółki o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i umożliwienia mu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, zgodnie z art.10 § 1 K.p.a. Niemniej - z uwagi na złożenie odwołania od decyzji organu I instancji - strona skarżąca miała możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zarówno w odwołaniu, jak w trakcie toczącego się postępowania odwoławczego. Tym samym - naruszenie art.10 § 1 K.p.a. przez organ I instancji zostało sanowane w postępowaniu odwoławczym.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona podtrzymała zarzut naruszenia art.10 § 1 K.p.a. Brak szczegółowego wyjaśnienia w jakim okresie Skarżąca zajmowała pas drogowy przy ul. [...] / [...] stanowił naruszenie art.7 K.p.a. i art.77 § 1 K.p.a.. Nie sposób bowiem uznać, by zgromadzony materiał dowodowy potwierdzał okoliczność zajmowania pasa drogowego w okresie wskazanym w decyzji organu I instancji tj. od [...] września do [...] listopada 2005r. W pierwszej kolejności brak jest dowodów na to, by tablice reklamowe znajdowały się w pasie drogowym od daty [...] września 2005r. - brak jest wyjaśnień strony w tym zakresie, zdjęć etc. W drugiej zaś kolejności brak jest potwierdzenia w sposób niebudzący wątpliwości, że tablice faktycznie znajdowały się do [...] listopada 2005r., gdyż data wskazana na zdjęciach znajdujących się w aktach może być datą ich wywołania a nie wykonania, co w żaden przekonujący sposób nie zostało w sprawie wykazane. Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało wszystkie ustalenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Strona nie kwestionuje, że przepisy ustawy o drogach publicznych zakazują samowolnego zajmowania pasa drogowego na cele niezwiązane z ruchem drogowym, ani kompetencji organu administracyjnego do nakładania kar pieniężnych na podmioty ten zakaz naruszające. Nie zostało tez zakwestionowana prawidłowość ustalenia organów administracyjnych, że tablica reklamowa skarżącego znajdowała się w pasie drogowym, stosownie do map geodezyjnych znajdujących się w aktach spawy. Zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. W aktach sprawy znajdują się zdjęcia fotograficzne tablicy wymienionej w decyzjach. Automatyczny zapis daty wykonania zdjęcia czyni wiarygodnym twierdzenie organu, że zdjęcia te zostały wykonane w dniu wskazanym przez zapis. Ze swej strony skarżący nie przeprowadził dowodu przeciwnego, ograniczając się do twierdzenia, że "data wskazana na zdjęciach znajdujących się w aktach może być datą ich wywołania a nie wykonania". W aktach sprawy znajdują się zdjęcia tablicy reklamowej skarżącego, wykonane przez pracowników organu administracyjnego w dniu: [...] września i [...] listopada 2005 r. (karta nr 17 akt administracyjnych) oraz w dniu [...] października 2005 r. (karta nr 15 akt administracyjnych). W świetle takich dowodów, niewiarygodne, nieprzekonujące jest stanowisko skarżącego, który nie przedstawia żadnego dowodu przeciwnego ograniczając się do stwierdzenia, że nie zostało udowodnione, że w pozostałych dniach tablica również znajdowała się w tym, samym miejscu. Organ administracyjny nie jest zobowiązany do filmowania miejsca naruszenia prawa przez skarżącego przez 24 godziny na dobę. Zgodnie z zasadą ekonomii procesowej (art.12 K.p.a.) wystarczy, że przedstawi dowody, które czynią jego twierdzenie bardziej wiarygodnym, aniżeli twierdzenia przeciwne. Strona zarzuca organowi administracyjnemu naruszenie art.7 K.p.a. i art.77 § 1 K.p.a.. Tymczasem wymienione zdjęcia w połączeniu z potwierdzeniem przez skarżącego w czasie wizji w dniu [...] grudnia 2006 r. oraz w pismach procesowych, że rzeczywiście taka tablica była umieszczona przy jezdni ul. [...] nie pozwala uczynić organowi zarzutu naruszenia zasady prawdy materialnej. W uzasadnieniu organ powołuje powyższe dowody i dokonuje ich subsumcji do hipotezy normy zamieszczonej w art. 36 i 40 ustawy o drogach publicznych. Nie ustosunkowano się do dowodów przeciwnych w tym — dowodów strony, gdyż ta żadnych dowodów nie przedstawiała. Strona próbuje w istocie wykazać, że wszelkie dowody mają być zebrane przez organ administracyjny, a strona jest całkowicie uwolniona od tego zadania. Taka interpretacja zasady prawdy materialnej (art.7 w zw. z (art.77 K.p.a.) w sposób oczywisty koliduje z zasadą ekonomii procesowej. Zadaniem organu jest zebranie wystarczających dowodów, zaś strona niezgadzająca się wnioskami wysnuwanymi przez organ powinna we własnym interesie składać wnioski dowodowe na swe poparcie (art78 K.p.a.). Nie znajduje oparcia ani w prawie, ani - orzecznictwie sądowym teza, że podważa domniemanie prawidłowości postępowania organu i wydanej decyzji każde twierdzenie, także zarzut nie poparty żadnymi dowodami ani - konkretnymi wnioskami dowodowymi. Dlatego Sąd nie uznał za zasadne zarzuty sformułowane przez stronę skarżącą. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm.: Dz.U. 2004, nr 162, poz.1692 oraz 2005, nr 94, poz.788 i nr 169, póz. 1417 i nr 250, póz. 2118 oraz 2006, nr 38, póz. 268 i nr 208, poz.1536).