III SA/Kr 970/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-08-12

Skład orzekający: Janusz Bociąga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu wyższego stopnia, wydane w przedmiocie nieuwzględnienia zażalenia na bezczynność organu gminy, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie organu wyższego stopnia wydane na podstawie art. 37 KPA w przedmiocie nieuwzględnienia zażalenia na bezczynność organu nie jest środkiem zaskarżenia, nie rozstrzyga sprawy co do istoty ani nie kończy postępowania. W związku z tym nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ taki przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej określonym w art. 3 § 2 PPSA. Skarga na takie postanowienie podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało jego zażalenie na bezczynność organu gminy za nieuzasadnione. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. Z. Ś. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Należy zatem zauważyć, że przedmiotem rozpoznawanej skargi jest postanowienie organu wyższego stopnia, wydane na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.), nieuwzględniające zażalenia skarżącego na bezczynność organu gminy. Sąd wskazuje, że zażalenie wnoszone przez stronę w trybie art. 37 k.p.a. nie ma charakteru środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, lecz służy jedynie zakwestionowaniu przekroczenia ustawowego maksymalnego terminu załatwienia sprawy (art. 35 i art. 36 k.p.a.). Wydane w tym względzie postanowienie ma charakter incydentalny, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie, co wynika z art. 141 § 1 w zw. z art. 37 k.p.a. Strona nie ma uprawnień do podważenia tego postanowienia w trybie procesowym. Nie podlega ono także zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bowiem taki przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej (zob. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 145/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na marginesie wypada w tym miejscu jedynie podnieść, że złożenie zażalenia na bezczynność organu gminy stanowi przesłankę wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność tego organu. Wobec powyższego Sąd postanowił o odrzuceniu skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło