III SA/Kr 983/11
PostanowienieWSA w Krakowie2012-09-28
Skład orzekający: Barbara Pasternak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po terminie, której wniosek o przywrócenie terminu został prawomocnie odrzucony, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Skarga wniesiona po terminie, której wniosek o przywrócenie terminu został prawomocnie odrzucony, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 PPSA. Prawomocne odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stanowi podstawę do odrzucenia przedmiotowej skargi jako wniesionej po upływie terminu.Stan faktyczny
J. W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z dnia 10 lutego 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy o przyznaniu zasiłku celowego. Skarga została wniesiona po terminie. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który został odrzucony przez WSA, a następnie zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez NSA. W konsekwencji, WSA odrzucił skargę jako wniesioną po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę. Przyznano adwokatowi A. S. wynagrodzenie od Skarbu Państwa.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2012 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lutego 2010 r. znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia I odrzucić skargę II przyznać adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 10 lutego 2010r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2009r., którą przyznano J. W. zasiłek celowy w wysokości 200 zł na oczyszczenie studni powstałe w wyniku powodzi.
Decyzja SKO została doręczona J. W. 26 lutego 2010r. W piśmie opatrzonym datą 13 maja 2011r. J. W. zaskarżył bliżej niesprecyzowaną decyzję SKO. W odpowiedzi na wezwanie o wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu skarżący złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu. W wyniku rozpatrzenia tego wniosku najpierw referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 4 listopada 2011r., a następnie, po wniesieniu przez skarżącego sprzeciwu, WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 22 grudnia 2011r. umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata.
Po wyznaczeniu pełnomocnika przez Okręgową Radę Adwokacką wezwano adwokat A. S. o wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik sprecyzowała, że skarga J. W. dotyczy decyzji SKO z dnia 10 lutego 2010r. znak: [...]. Pełnomocnik złożyła też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 maja 2012r. odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik skarżącego wniosła zażalenie na to postanowienie, lecz Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2013r. sygn. akt I OZ 601/12 oddalił to zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie przysługuje żaden środek odwoławczy, a więc jest ono prawomocne stosownie do art. 168 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "ppsa". Prawomocne odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stanowi podstawę do odrzucenia przedmiotowej skargi jako wniesionej po upływie terminu. Dlatego też orzeczono jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ppsa.
W przedmiocie przyznania wynagrodzenia dla ustanowionego w sprawie pełnomocnika skarżącego orzeczono na podstawie art. 250 ppsa i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009r, Nr 146, poz. 1188 ze zm.). Wysokość przyznanego wynagrodzenia ustalono na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "d" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), ponieważ pełnomocnik udzielała pomocy prawnej skarżącemu w postępowaniu przed sądem I instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym. Ponadto kwotę przyznanych kosztów należało powiększyć, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, o kwotę podatku od towarów i usług.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło