III SA/Kr 983/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. Ś. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 983/16 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 983/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 10 września 2015 r. W dniu 19 września 2016 r. (data prezentaty Sądu) wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo Z. Ś. z dnia 13 września 2015 r. zatytułowane "Zażalenie na postanowienie o cofnięciu prawa pomocy". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem niniejszej sprawy jest pismo skarżącego z dnia 13 września 2016 r. zatytułowane "Zażalenie na postanowienie o cofnięciu prawa pomocy". W piśmie tym skarżący podał sygnaturę akt niniejszej sprawy oraz stwierdził: "Na podstawie art. 263 p.s.a. zaskarżam postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Kraków, Wydział III, z dnia 02.09.2016 r., sygn. akt J/W, doręczone mi dnia 10.09.2016 r., w przedmiocie cofnięcia udzielonego mi prawa pomocy A TAKŻE ŁAMANIE PRAWA KPA I GŁODZENIE RODZINY i wnoszę o uchylenie zaskarżonego postanowienia". Skarżący wskazał co prawda, że chodzi mu o postanowienie z dnia 2 września 2016 r., ale w aktach niniejszej sprawy nie ma takiego postanowienia. Jest natomiast pismo przewodnie z dnia 5 września 2016 r., które przesłano skarżącemu wraz z postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 r., a które skarżący odebrał 10 września 2016 r. W związku z powyższym Sąd uznał, że pismo skarżącego z dnia 13 września 2016 r., pomimo błędnej nazwy i błędnej daty zaskarżonego postanowienia, jest w rzeczywistości skargą kasacyjną od postanowienia z dnia 3 sierpnia 2016 r. Poza tym pismo to zostało złożone w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w postanowienia. Wymogi formalne stawiane skardze kasacyjnej zostały określone w art. 175 i 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.). Przepisy przewidują między innymi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyjątkami określonymi w § 2 i § 3 art. 175 (nie mającymi jednak zastosowania w niniejszej sprawie). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt II FZ 1082/13, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). O konieczności dochowania tego wymogu skarżący został pouczony w pkt 2 pisma z dnia 5 września 2016 r. dołączonego do odpisu postanowienia z dnia 3 sierpnia 2016 r. Mimo to skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, a nie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Tym samym skarga kasacyjna nie spełnia wymogu formalnego określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 p.p.s.a. stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, Sąd orzekł jak w sentencji.