III SA/Kr 998/18

|Sygn. akt III SA/Kr 998/18 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Hanna Knysiak-Sudyka, Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.), WSA Ewa Michna, Protokolant: Tomasz Famulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2019 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Grażyny Mosoń-Wąsik, sprawy ze skargi J. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia 7 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej skargę oddala. Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...] na podstawie art. 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2017 r. poz. 1257), art. 2351 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, z późn. zm.), przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1367) i art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1261) po rozpoznaniu zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej u J. D. nie stwierdził choroby zawodowej- przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy, wymienionej w poz. 20 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. Organ swoją decyzję oparł na podstawie orzeczenia lekarskiego nr [...] wystawionego przez Ośrodek Medycyny Pracy, gdzie stwierdzono brak podstaw do rozpoznania przewlekłej choroby układu obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy. W uzasadnieniu podano, iż rozpoznanie ww. choroby może nastąpić w okresie pracy w narażeniu i do roku od jej zaprzestania. Strona zakończyła pracę zawodową w 2003 r. a w dostarczonej dokumentacji medycznej nie ma potwierdzenia by w okresie pracy zawodowej, bądź do roku od jej zaprzestania stwierdzono u niej przewlekłe schorzenia obwodowego układu nerwowego spowodowane sposobem wykonywania pracy. W aktualnym badaniu neurologicznym również nie stwierdzono objawów uszkodzenia układu nerwowego co według organu wiązało się z brakiem podstaw do rozpoznania choroby zawodowej (poz. 20). Strona korzystając ze swoich praw odwołała się od orzeczenia lekarskiego wydanego przez jednostkę orzeczniczą I stopnia do jednostki orzeczniczej II stopnia. W trybie odwoławczym J. D. został skierowany na ponowne badania do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, który wydał w dniu [...] 2017 r. orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby układu obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy. Organ II instancji wskazał, iż zebrany materiał dowodowy, a w szczególności orzeczenie lekarskie nr [...] wydane przez Ośrodek Medycyny Pracy oraz wydane przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w o braku podstaw do rozpoznania choroby układu obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy, pomimo stwierdzenia w formularzu oceny narażenia zawodowego, iż wykonywane czynności zawodowe obciążały kończyny górne w stawach nadgarstkowych oraz łokciowych, natomiast nie nosiły znamion monotypii, nie dał podstaw do wydania decyzji o stwierdzeniu u J. D. choroby zawodowej - przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy, wymienionej w poz. 20 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. J. D. w dniu 29.11.2017 r. wniósł odwołanie od ww. decyzji, w którym nie zgodził się z rozstrzygnięciami organu I instancji o braku podstaw do stwierdzenia chorób zawodowych o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] oraz dodał, że ma rentę przyznaną przez komisję lekarską ZUS na chorobę popromienną, której nabył się pracując w Wyższej Szkole [...] przy urządzeniach radioaktywnych i promieniotwórczych. Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 7 sierpnia 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm.) w związku z art. 5 punkt 4a i art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1261 z późn. zm.) oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1367), po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Wojewódzki Inspektor Sanitarny ustalił, że J. D. zatrudniony był w okresie: od 1 czerwca 1968 r. do 1 października 1969 r. na stanowisku uczeń zawodu radiomechanik, od 1 października 1969 r. do 27 maja 1974 r. na stanowisku kierownik punktu usługowego RTV w Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska, w S, ul. M. Praca polegała na naprawie sprzętu AGD (pralki, lodówki) i sprzętu radiowo-telewizyjnego. od 30 maja 1974 r. do 31 marca 1978 r. na stanowisku elektromechanik - konserwator skomplikowanych maszyn i urządzeń w Wyższej Szkole [...] w K, ul. M. Według wyjaśnień J. D. złożonych do protokołu przesłuchania strony w dniu 29 grudnia 2016 r. praca odbywała się w bunkrze i polegała na naprawie specjalistycznych urządzeń służących do wykrywania promieniowania. Ponadto dorywczo praca polegała na naprawie sprzętu radiowo - telewizyjnego. od 8 listopada 1982 r. do 23 lipca 1988 r. zatrudniony był w Zakładach [...] A, Zakład Mięsny, K, ul. R (zakład zlikwidowany) na stanowisku elektromechanik. Według wyjaśnień J. D. złożonych do protokołu przesłuchania strony w dniu 29 grudnia 2016 r., praca odbywała się w maszynowni i polegała na naprawie i konserwacji agregatów chłodniczych. W trakcie wykonywania czynności konserwujących mogło dojść do uwolnienia czynnika chłodniczego (amoniak, freon). od 1 października 1988 r. do 1 października 1990 r. na stanowisku uczeń kominiarski, od 1 października 1990 r. do 31 marca 1991 r., od 1 października 1991 r. do 30 czerwca 1992 r. od 1 grudnia 1992 r. do 31 stycznia 1995 r. na stanowisku pracownik kominiarski, od 7 października 2002 r. do 30 września 2003 r. na stanowisku czeladnik kominiarski w [...] Okręgu Kominiarskim K A. D., K, ul. Ł. Praca odbywała się w terenie i polegała na czyszczeniu przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych, pieców grzewczych opalanych węglem oraz kotłów gazowych centralnego ogrzewania. Organ II instancji wskazał, że ocena narażenia zawodowego przeprowadzona przez organy inspekcji sanitarnej wykazała, iż wykonywane przez J. D. czynności na stanowiskach pracy w całym okresie aktywności zawodowej obciążały wprawdzie kończyny górne, a w szczególności stawy nadgarstkowe oraz łokciowe, jednakże nie charakteryzowały się długotrwałą powtarzalnością, przeciążeniem, nie spełniały zatem kryteriów ruchów monotypowych. Wykonywane czynności były różnorodne, nie były wykonywane w wymuszonym tempie pracy, zatem nie stwarzały ryzyka powstania neuropatii z ucisku, wymienionej w poz. 20 obowiązującego wykazu chorób zawodowych. Organ zaznaczył również, iż obie jednostki orzecznicze w trakcie prowadzonego postępowania diagnostyczno - orzeczniczego nie rozpoznały u odwołującego chorób wymienionych w poz. 20 wykazu chorób zawodowych. Przeanalizowano również całą dokumentację medyczną dostarczoną przez odwołującego, która nie wniosła nowych danych dotyczących rozpoznania i leczenia u badanego przewlekłych chorób układu nerwowego wywołanych sposobem wykonywania pracy. J. D. w dniu 14.08. 2018 r. złożył skargę na decyzje Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 lipca 2018 r., sygn. [...], 7 sierpnia 2018 r., sygn. [...], 7 sierpnia 2018 r., sygn. [...], 7 sierpnia 2018 r., sygn. [...], 2 sierpnia 2018 r., sygn. [...], 7 sierpnia 2018 r., sygn. [...], 7 sierpnia 2018 r., sygn. [...], 7 sierpnia 2018 r., sygn. [...], utrzymujących w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia chorób zawodowych. Skarżący zarzucił, iż decyzje naruszają: - [...] - przepisy postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez bezpodstawne przyjęcie, że objawy chorób wywołanych działaniem promieniowania jonizującego nie zaistniały w okresie pracy w narażeniu bądź w okresach, w których wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej, - [...] - przepisy postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez bezpodstawne przyjęcie, że objawy astmy nie zaistniały w okresie pracy w narażeniu lub do roku od jej zaprzestania, - [...] - przepisy postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez bezpodstawne przyjęcie, że nie cierpi na choroby wymienione w pkt 25 wykazu chorób zawodowych, dotyczącym chorób układu wzrokowego, które zaistniały w okresie pracy w narażeniu, - [...] - przepisy postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez bezpodstawne przyjęcie, że nie cierpi na pylicę płuc, wymienioną w pozycji 3 wykazu chorób zawodowych, określonego w przepisach w sprawie chorób zawodowych, wywołaną czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy albo sposobem wykonywania pracy, w okresie ustalonym w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.06.2009 r. w sprawie chorób zawodowych, - [...] - przepisy postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez bezpodstawne przyjęcie, że nie cierpi na przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, wymienionego w poz. 5 wykazu chorób zawodowych, określonego w przepisach w sprawie chorób zawodowych, wydanych na podstawie art. 237 § 1 pkt 3-6 i § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - [...] - przepisy postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez bezpodstawne przyjęcie, że nie cierpi na przewlekle choroby obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy, wymienione w poz. 20 wykazu chorób zawodowych, określonego w przepisach w sprawie chorób zawodowych, wydanych na podstawie art. 237 § 1 pkt 3-6 i § 11 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - [...] - przepisy postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez bezpodstawne przyjęcie, że nie cierpi na przewlekłe choroby układu ruchu wywołane sposobem wykonywania pracy (poz.19), które nastąpiły wskutek wykonywanych czynności zawodowych wielokrotnie w krótkich odstępach czasowych i w wymuszonym tempie pracy, które to stwarzały ryzyko powstania przewlekłych chorób układu ruchu wywołanych sposobem wykonywania pracy, podczas gdy wynika to z akt sprawy, zaistniałe w okresie ustalonym w załączniku do rozporządzenia Rady ministrów z dnia 30.06.2009 r. w sprawie chorób zawodowych, - [...] - przepisy postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez bezpodstawne przyjęcie, że nie cierpi na obustronny trwały odbiorczy ubytek słuchu typu ślimakowego lub czuciowo nerwowego, spowodowany hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 Db w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1,2 i 3 kHZ wymienionej w pozycji 21 obowiązującego wykazu chorób zawodowych, podczas gdy cierpi na to schorzenie. Według J. D. powyższe uchybienia skutkowały bezpodstawnym utrzymaniem decyzji organu I instancji w mocy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości oraz poprzedzających je decyzji organu I instancji, zasądzenie zwrotu kosztów oraz o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym w nin., w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika, który będzie go reprezentował we wskazanych sprawach. W odpowiedzi na skargę na decyzje z dnia: 7 sierpnia 2018 r. znak: [...]; 7 sierpnia 2018 r. znak: [...]; 7 sierpnia. 2018 r. znak: [...]; 2 sierpnia 2018 r. znak: [...]; 7 sierpnia 2018 r. znak: [...]; 7 sierpnia 2018 r. znak: [...]; 7 sierpnia 2018 r. znak: [...] organ wniósł o oddalenie skargi w stosunku do każdej z zaskarżonych decyzji. Wskazał, iż postępowanie diagnostyczno-orzecznicze prowadziły jednostki orzecznicze I i II szczebla orzeczniczego właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych, tj. Ośrodek Medycyny Pracy oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, wydając w sprawach następujące orzeczenia lekarskie: - w zakresie astmy oskrzelowej - pozycja 6 wykazu chorób zawodowych Ośrodek Medycyny Pracy wydał orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej jako choroby zawodowej (orzeczenie lekarskie z dnia 2 czerwca 2017 r. nr [...]). Jednostka orzecznicza w uzasadnieniu wydanego orzeczenia powołała się na treść wykazu chorób zawodowych (pozycja 6), z której wynika, że rozpoznanie astmy oskrzelowej jako choroby zawodowej może nastąpić w okresie pracy w narażeniu lub do roku od jej zaprzestania, a pojawienie się objawów ze strony dróg oddechowych w 2016 r. pomimo braku narażenia zawodowego (praca zakończona w 2003 r.) przemawiała przeciwko etiologii zawodowej objawów. Takie samo stanowisko przyjął Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego. Podkreślono, iż w dostępnej dokumentacji medycznej skarżącego rozpoznanie astmy oskrzelowej jako jednostki chorobowej pojawia się dopiero w 2016 r., tj. 13 lat po zakończeniu aktywności zawodowej. - w zakresie przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 60% wartości należnej, wywołanego narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej co najmniej 30% przypadków stwierdzono na stanowisku pracy przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń - pozycja 5 wykazu chorób zawodowych - Ośrodek Medycyny Pracy, w dniu 2 czerwca 2017 r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania ww. choroby zawodowej. W dostarczonym wyniku badania spirometrycznego z dnia 27.03.2015 r. wskaźnik FEV1 wynosił 87,75%. Zgodnie z obowiązującym wykazem chorób zawodowych przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli nie powodujące trwałego upośledzenia sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej FEV1 poniżej 60% wartości należnej, nie spełnia warunków do uznania go jako choroby związanej z pracą zawodową. Analiza dostępnej dokumentacji lekarskiej nie dostarczyła dowodów, aby skarżący leczył się z powodu przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli w czasie aktywności zawodowej, bądź do roku od jej zakończenia. Brak było zatem podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Takie samo stanowisko przyjął Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, do którego J. D. został skierowany na ponowne badania w wyniku złożonego przez niego odwołania (orzeczenie lekarskie z 29 września 2017 r. nr. [...]). W ocenie jednostki orzeczniczej brak było podstaw do rozpoznania u pacjenta przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli pochodzenia zawodowego, tym bardziej, że brak było potwierdzenia narażenia zawodowego pacjenta na zapylenie lub czynniki drażniące oddechowe w stężeniach przekraczających normatywy higieniczne. - w zakresie pylicy płuc, wymienionej w pozycji 3 wykazu chorób zawodowych, Ośrodek Medycyny Pracy, w dniu 2 czerwca 2017 r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania pylicy płuc. W wykonanym zdjęciu RTG klatki piersiowej oraz w dostarczonym wyniku badania TK klatki piersiowej z dnia 13 kwietnia 2015 r. brak było zmian, upoważniających do rozpoznania pylicy płuc, a w badaniu spirometrycznym z dnia 27 września 2016 r. nie stwierdzono zaburzeń sprawności wentylacyjnej płuc. Brak było zatem podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Takie samo stanowisko o braku podstaw do rozpoznania pylicy płuc przyjął Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego (orzeczenie lekarskie z 29 września 2017 r. nr. [...]); - w zakresie przewlekłej choroby układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy - pozycja 19 wykazu chorób zawodowych Ośrodek Medycyny Pracy w dniu 2 czerwca 2017 r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania przewlekłej choroby układu wywołanej sposobem wykonywania pracy z uwagi na brak potwierdzenia rozpoznania u badanego w okresie pracy zawodowej w narażeniu, bądź do roku od jej zaprzestania zmian w narządzie ruchu wymienionych w punkcie 19 wykazu chorób zawodowych. Takie samo stanowisko o braku podstaw do rozpoznania pylicy płuc przyjął Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego (orzeczenie lekarskie z 29 września 2017 r. nr. [...]). Nie wykazano objawów przewlekłego zapalenia okołostawowego barków, zapalenia nadkłykci kości ramiennych, przewlekłych zapaleń ścięgien, kaletek maziowych, przewlekłego uszkodzenia łąkotki czy też zmęczeniowego złamania kości (choroby układu ruchu ujęte w wykazie chorób zawodowych w punkcie 19). - w zakresie obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo nerwowego, spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1,2,3 kHz - pozycja 21 wykazu chorób zawodowych Ośrodek Medycyny Pracy w dniu 2 czerwca 2017 r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo nerwowego, spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz. W uzasadnieniu orzeczenia podano, iż wykonana diagnostyka audiologiczna (badanie audiometrii impedancyjnej, badanie otoemisji akustycznej) wykazały czuciowo-nerwowy typ niedosłuchu. Stwierdzone u badanego podwyższenie progu słuchu w najlepszym badaniu audiometrii tonalnej, obliczone jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości 1, 2 i 3 kHz wynosiło dla UP =33 dB, UL=58 dB co zgodnie z aktualnym wykazem chorób zawodowych, trwały obustronny odbiorczy ubytek słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego wyrażony podwyższeniem progu słuchu w uchu lepiej słyszącym o mniej niż 45 dB, nie spełnia kryteriów do rozpoznania choroby zawodowej. Takie samo stanowisko o braku podstaw do rozpoznania pylicy płuc przyjął Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego (orzeczenie lekarskie z 29 września 2017 r. nr [...]) Stwierdzony na podstawie przeprowadzonej diagnostyki audiologicznej stan narządu słuchu pacjenta nie spełnia określonych w obowiązującym wykazie chorób kryteriów diagnostyczno-orzeczniczych zawodowego obustronnego i odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem ze względu na wielkość ubytku słuchu ucha lepiej słyszącego (prawego) - 45 dB. - w zakresie choroby wywołanej działaniem promieniowania jonizującego - pozycja 16 wykazu chorób zawodowych Ośrodek Medycyny Pracy w dniu 2 czerwca 2017 r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby wywołanej działaniem promieniowania jonizującego. Po dokonaniu niezbędnych badań nie znaleziono objawów sugerujących chorobę wywołaną działaniem promieniowania jonizującego. Ośrodek Medycyny Pracy orzekł o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Takie samo stanowisko o braku podstaw do rozpoznania ww. choroby zawodowej przyjął Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego - orzeczenie lekarskie z 29 września 2017 r. nr [...]; - w zakresie choroby układu wzrokowego wywołanej czynnikami fizycznymi, chemicznymi lub biologicznymi - pozycja 25 wykazu chorób zawodowych Ośrodek Medycyny Pracy w dniu 2 czerwca 2017 r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...]o braku podstaw do rozpoznania choroby układu wzrokowego wywołanej czynnikami fizycznymi, chemicznymi lub biologicznymi. Analiza dostarczonej przez skarżącego dokumentacji okulistycznej (z lat 2007, 2008, 2009, 2011, 2014, 2016) wskazywała, że skarżący leczony jest okulistycznie z powodu jaskry kąta otwartego - nie stwierdzono schorzeń wymienionych w wykazie chorób zawodowych. W badaniu okulistycznym jak i w dostępnej dokumentacji okulistycznej nie rozpoznano schorzeń wymienionych w pozycji 25 wykazu chorób zawodowych. Takie samo stanowisko przyjął Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego (orzeczenie lekarskie z 29 września 2017 r. nr [...]). W uzasadnieniu podano, iż w przeprowadzonej konsultacji okulistycznej, stwierdzono jaskrę kąta otwartego, neuropatię jaskrową z nadwzrocznością i astygmatyzmem obu oczu. Zarówno aktualne badanie okulistyczne, jak również dostępna dokumentacja z poradni okulistycznej w M prowadzona od 2007 r. nie zawierają rozpoznań jednostek chorobowych wymienionych w punkcie 25 wykazu chorób zawodowych, dotyczącym chorób układu wzrokowego wywołanych czynnikami fizycznymi, chemicznymi lub biologicznymi. - w zakresie przewlekłych chorób obwodowego układu nerwowego wywołanych sposobem wykonywania pracy - pozycja 20 wykazu chorób zawodowych Ośrodek Medycyny Pracy w dniu 2 czerwca 2017 r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy. W dostarczonej dokumentacji medycznej nie było potwierdzenia by w okresie pracy zawodowej, bądź do roku od jej zaprzestania stwierdzano przewlekłe schorzenia obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy z uwagi na to nie ma podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Takie samo stanowisko przyjął Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego (orzeczenie lekarskie z 29 września 2017 r. nr [...]). W toku postępowania odwoławczego Wojewódzki Inspektor Sanitarny pismem z dnia 22 stycznia 2018 r. wezwał J. D. do przedłożenia dokumentacji medycznej dotyczącej postępowania w sprawie przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy, wskazanej w odwołaniu z dnia 29 listopada 2017 r. w celu jej przedłożenia jednostkom orzeczniczym. Obydwie jednostki orzecznicze wydały opinię uzupełniającą. Dostarczona dokumentacja w ocenie Ośrodka Medycyny Pracy nie wniosła nowych informacji dotyczących rozpatrywanych schorzeń zawodowych, w związku z powyższym pozostawała bez wpływu na treść wydanych w sprawie orzeczeń lekarskich nr [...] z dnia 2 czerwca 2017 r. Również Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego po analizie przedłożonej dokumentacji nie znalazł postaw do weryfikacji wydanych w sprawie orzeczeń lekarskich o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Organ II instancji wskazał, iż szeroka diagnostyka orzecznicza w kierunku chorób zawodowych wymienionych w pozycjach 3, 5, 6, 16, 19, 20, 21 i 25 wykazu chorób zawodowych wskazywała, że rozstrzygnięcie o braku podstaw do stwierdzenia u J. D. chorób zawodowych zapadło po wyczerpującym zebraniu rozpatrzeniu całego materiału dowodowego. Skarżący był badany w dwóch jednostkach orzeczniczych właściwych do rozpoznania chorób zawodowych i po wykonanych tam badaniach nie rozpoznano u niego chorób zawodowych wymienionych w ww. pozycjach wykazu chorób zawodowych. Organ podkreślił również, że twierdzenie skarżącego o naruszeniu przepisów postępowania tj. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. są w całości nieuzasadnione, ponieważ organ prawidłowo ustalił stan faktyczny w każdej ze spraw zakończonej decyzją administracyjną, stan prawny, w jakim rozstrzygał, a motywy przyjętego rozstrzygnięcia zawarł w uzasadnieniu każdej z wydanych decyzji. Nie naruszył przy tym przepisów postępowania, o których mowa w zarzutach skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonego aktu prawnego, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, stwierdzić należy, że skarga nie jest zasadna. Choroba zawodowa jest pojęciem prawnym zdefiniowanym w art. 235¹ Kodeksu pracy, zgodnie z którym za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy, albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Zatem o stwierdzeniu choroby zawodowej decyduje zamieszczenie schorzenia w wykazie chorób zawodowych oraz ustalenie, że zostało ono spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy lub w związku ze sposobem wykonywania pracy. Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1367) decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wydaje się na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika. Podstawą zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej były orzeczenia lekarskie I i II stopnia: Ośrodka Medycyny Pracy oraz Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego oraz opinie uzupełniające tych jednostek wydane po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną zgromadzoną na potrzeby świadczenia rentowego. W ww. orzeczeniach i opiniach jednoznacznie stwierdzono brak podstaw do rozpoznania przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy, wymienionej w poz. 20 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych. Organy prawidłowo podniosły, że nie mogły orzec o stwierdzeniu choroby zawodowej wbrew orzeczeniom lekarskim oraz znajdującemu się w sprawie materiałowi dowodowemu. Organ administracyjny nie może zatem stwierdzić u strony choroby zawodowej, jeżeli z orzeczeń lekarskich wynika, iż brak jest podstaw do stwierdzenia takiej choroby. Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie mają prawa samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia, nie mają prawa również podważać zasadności przeprowadzonych badań lekarskich, które zostały przeprowadzone we właściwych do tego jednostkach orzeczniczych oraz przez uprawnionych do orzekania lekarzy orzeczników. Orzeczenie lekarskie stanowi jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, jeśli nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów. W nin. sprawie, zdaniem Sądu, brak dowodów, ze względu na które organy mogłyby żądać uzupełnienia wydanych orzeczeń lekarskich, czy wyjaśnienia jakiś wątpliwych kwestii. W skardze skarżący ograniczył się jedynie do kwestionowania stanowiska organów i stwierdzenia, że cierpi na przewlekłe "choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy, wymienionej w poz. 20 wykazu chorób zawodowych, "wynika to z dokumentacji medycznej, znajdującej się w aktach sprawy oraz przyznano mi przecież rentę w tym okresie." Z akt sprawy nie wynika jednak, aby w okresie pracy i w okresie do roku od jej zaprzestania skarżący leczył się na którąkolwiek chorobę z poz. 20 wykazu chorób zawodowych. Zgodnie z wykazem chorób zawodowych do przewlekłych chorób obwodowego układu nerwowego wywołanych sposobem wykonywania pracy zalicza się: zespół cieśni w obrębie nadgarstka, zespół rowka nerwu łokciowego, zespół kanału de Guyona, uszkodzenie nerwu strzałkowego wspólnego u osób wykonujących pracę w pozycji kucznej. Renta natomiast nie została skarżącemu przyznana z powodu ww. chorób. Po analizie przedłożonej przez skarżącego dokumentacji medycznej zgromadzonej na potrzeby uzyskania świadczenia rentowego, jednostki orzecznicze nie znalazły postaw do weryfikacji wydanych w sprawie orzeczeń lekarskich o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy. Jak stwierdzono w uzasadnieniu orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego "Pacjent w wywiadzie nie zgłaszał dolegliwości charakterystycznych dla tych schorzeń, nigdy nie był diagnozowany w tym kierunku. Okresowe dolegliwości bólowe odcinka szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego z objawami korzeniowymi (aktualnie zgłaszane przez pacjenta drętwienia całej kończyny górnej prawej z bólem barku prawego, tzw. rwa barkowa) są spowodowane zmianami zwyrodnieniowo-dyskopatycznymi kręgosłupa szyjnego (zmiany samoistne). W dostępnej dokumentacji medycznej z poradni neurologicznej prowadzonej od 2007 r. (podczas gdy pacjent nie pracuje zawodowo od 2003 r.) znajdują się jedynie informacje o dolegliwościach i wynikach badania przedmiotowego związanych z wypadkiem (pobicie), przewlekłych dolegliwościach bólowych ze strony odcinka lędźwiowego kręgosłupa oraz diagnostyce w kierunku boreliozy. Przeprowadzona w czasie obecnej hospitalizacji konsultacja neurologiczna nie wykazała objawów uszkodzenia centralnego i obwodowego układu nerwowego. Stwierdzono jedynie radikulopatię szyjną i lędźwiową na tle nasilonych zmian zwyrodnieniowych i dyskopatycznych kręgosłupa". Skarżący kwestionując powyższe nie wskazał ani jednego dokumentu, z którego mogły by wynikać inne okoliczności, niż te które przedstawiły organy, jak również jednostki medyczne. Sąd również nie znalazł dokumentu, z którego wynikać by mogło, że w okresie pracy zawodowej i do roku od jej zaprzestania, skarżący zgłaszał którąkolwiek chorobę ujętą w poz. 20 wykazu chorób zawodowych. Co istotne, również w aktualnym badaniu neurologicznym nie stwierdzono objawów uszkodzenia układu nerwowego. Skarżący był zatrudniony do 30 września 2003 r. i na podstawie dostępnej dokumentacji medycznej z poradni neurologicznej ustalono jedynie informacje (od 2012 r.) o dolegliwościach bólowych ze strony odcinka lędźwiowego kręgosłupa oraz kończyn dolnych oraz diagnostyki po ukąszeniu przez kleszcza. Zdaniem Sądu, organy I i II instancji podjęły w ramach postępowania wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i na podstawie całego zebranego materiału dowodowego dokonały jego prawidłowej oceny oraz wydały prawidłowe rozstrzygnięcia, ustosunkowując się do wszystkich zarzutów i twierdzeń skarżącego. Organy ustaliły stanowiska pracy, jakie zajmował J. D., w okresie od 1 czerwca 1968 r. do 30 września 2003 r. oraz stwierdziły, że z uwagi na brak potwierdzenia rozpoznania u badanego w okresie pracy zawodowej w narażeniu, bądź do roku od jej zaprzestania chorób centralnego i obwodowego układu nerwowego wymienionych w punkcie 20 wykazu chorób zawodowych nie ma podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Odmawiając stwierdzenia choroby zawodowej wyjaśniono, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione wszystkie warunki konieczne do stwierdzenia choroby zawodowej, tj.: * choroba musi być rozpoznana przez upoważnioną do tego placówkę służby zdrowia i znajdować się w wykazie chorób zawodowych; * choroba ta musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy albo sposobem wykonywania pracy * wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych musi nastąpić w okresie ustalonym w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. W związku z powyższym skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie wyżej powołanego art. 145 p.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w wypadku naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień. Postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone z uwzględnieniem wymogów z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, a uzasadnienie zaskarżonego aktu sporządzone zgodnie z art. 107 § 3 kpa, ponieważ pozwala zapoznać się z dokonanymi ustaleniami faktycznymi, mającymi zastosowanie przepisami prawa, a także motywami podjętych przez organ rozstrzygnięć. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.