III SAB/Kr 11/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B. A. w sprawie skargi na przewlekłość Przewodniczącej Rady Miasta T w przedmiocie unieważnienia uchwał Zebrania Wiejskiego Sołectwa M: nr [...], [...] i [...] postanawia: skargę odrzucić Skarżąca wniosła skargę na Przewodniczącą Rady Miasta T na "przewlekłe, opieszałe, stronnicze i biurokratyczne załatwianie spornych spraw dotyczących organizacji zebrań wiejskich sołectwa M". W uzasadnieniu wskazała, że jej skarga dotyczy trzech uchwał (nr [...], [...] i [...]), które łamią statut sołectwa oraz Kodeks karny. Wyjaśniła również, że w tej sprawie od 2015 r. pisze pisma do Urzędu Miasta i Rady T aby stwierdzić nieważność ww. uchwał. Zdaniem skarżącej naruszenia prawa polegały m.in. na podejmowaniu na zebraniach wiejskich uchwał w sprawach, które nie były podane w proponowanym porządku obrad przekazywanym wcześniej do publicznej wiadomości (w ogłoszeniach o terminie i porządku obrad planowanego zebrania wiejskiego), a także nieprawidłowości w tworzeniu Komisji Rewizyjnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł jej odrzucenie względnie oddalenie. Z pism nadesłanych przez Burmistrza Urzędu Miasta w T wynikało ponadto, że istotnie skarżąca występowała zarówno do Przewodniczącej Rady Miasta T jak i Burmistrza Miasta T z wezwaniami o usunięcie naruszenia prawa – domagając się m.in. stwierdzenia nieważności ww. uchwał. W odpowiedzi na wezwanie Przewodnicząca Rady Miasta T wskazała, że nie ma kompetencji do wydawania w tej sprawie decyzji. Jednocześnie Burmistrz Miasta T przesłał uchwałę nr [...] Rady Miasta T z dnia 27 stycznia 2017 r. w sprawie interpretacji statutu sołectwa M. W uchwale tej radni miejscy dokonali interpretacji statutu sołectwa Młoszowa w związku ze spornymi stanowiskami sołtyski M (tj. skarżącej) i Przewodniczącej Rady Miasta oraz Burmistrza (§1 uchwały). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skargę należało odrzucić, ponieważ sąd administracyjny nie ma kompetencji do kontrolowania prawidłowości uchwał zebrań wiejskich. Nie może więc też orzekać w przedmiocie przewlekłości w tych sprawach. Sąd zauważa, że w obecnym stanie prawnym nie ma przepisu, który pozwoliłby skutecznie zaskarżyć do sądu administracyjnego uchwałę zebrania wiejskiego. W ustawie dotyczącej działalności sądów administracyjnych tj. ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) nie przewidziano tego typu skargi – w szczególności tego typu kompetencje sądu nie zostały wymienione w art. 3 §2 pkt od 1-4a powołanej ustawy. W konsekwencji też Sąd nie mógł rozpatrywać skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwał zebrania wiejskiego – zgodnie z art. 3 §2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rację miała bowiem Przewodnicząca Rady Miasta T i Burmistrz Miasta T, że obowiązujące przepisy nie przewidywały możliwości wydania decyzji w przedmiocie "unieważnienia" uchwał zebrania wiejskiego. Brak właściwych przepisów w tym zakresie wymaga interwencji ustawodawcy, co leży w gestii parlamentarzystów. Skarżąca jak każdy obywatel może więc interweniować chociażby u posłów z własnego okręgu wyborczego. Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1510) posłowie i senatorowie przyjmują opinie, postulaty, wnioski wyborców oraz ich organizacji i biorą je pod uwagę w swej działalności parlamentarnej. Z kolei zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 5 powołanej ustawy w wykonywaniu obowiązków poselskich poseł w szczególności ma prawo uczestniczyć w podejmowaniu poselskich inicjatyw ustawodawczych i uchwałodawczych oraz w rozpatrywaniu projektów ustaw i uchwał Sejmu; Sąd zaznacza, że istnieje wprawdzie możliwość zaskarżenia "uchwały" do sądu administracyjnego, ale dotyczy to wyłącznie uchwały lub zarządzenia organu gminy (tj. np. uchwały Rady Miasta T). Zgodnie bowiem z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 446) przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego mogą być uchwały lub zarządzenia organu gminy. Z art. 5 ust.1 tej ustawy wynika także, że gmina może tworzyć sołectwa (którego organem jest zebranie wiejskie - art. 36 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym) ale są to tzw. jednostki pomocnicze. Z kolei art. 11a ust. 1 wyżej powołanej ustawy stanowi, że organem gminy jest jedynie: rada gminy oraz wójt (burmistrz, prezydent miasta). Biorąc więc pod uwagę fakt, że w świetle ustawy o samorządzie gminnym sołectwo nie jest organem gminy, to tym samym uchwała zebrania wiejskiego nie może zostać zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.