III SAB/Kr 121/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Hanna Knysiak-Sudyka Protokolant Małgorzata Krasowska-Świt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2018 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie propozycji nowych warunków pełnienia służby postanawia: skargę odrzucić. W dniu 28 września 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga A. K. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej polegającą na braku złożenia skarżącemu propozycji zatrudnienia/pełnienia służby. Skarga ta została przekazana tutejszemu Sądowi przez organ, którego działanie zaskarżono, wraz z aktami osobowymi skarżącego i odpowiedzią na skargę. Jak wynika z przekazanych przez organ wraz ze skargą akt osobowych, skarżący A. K. rozpoczął pracę w Regionalnym Inspektoracie Celnym w K na stanowisku głównego specjalisty na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 15 lutego 1999 r. (k. 1 akt adm.). Z dniem 3 września 1999 r. skarżący został powołany na stanowisko młodszego inspektora inspekcji celnej (k. 13 akt adm.). Z dniem 1 lipca 2002 r. skarżący stał się pracownikiem Urzędu Kontroli Skarbowej w K (k. 29 akt adm.) i został powołany na inspektora kontroli skarbowej czwartego stopnia (k.31 akt adm.). Pismem z dnia 29 maja 2017 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej poinformował A. K., że nie zostanie mu złożona propozycja określająca nowe warunki zatrudnienia/ pełnienia służby w Izbie Administracji Skarbowej, o której mowa w art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 z późn. zm.). W związku z powyższym zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy stosunek pracy/ stosunek służbowy wygaśnie z dniem 31 sierpnia 2017 r. Pismem z dnia 12 czerwca 2017 r. A. K. wezwał Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa poprzez wyeliminowanie z obrotu prawnego pisma z dnia 29 maja 2017 r. nr [...] oraz złożenie mu propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby. Następnie pismem z dnia 8 sierpnia 2017 r. A. K. skierował do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenie na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wyrażającą się w braku złożenia mu propozycji zatrudnienia pomimo ustawowego obowiązku (art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej) oraz pomimo upływu ustawowego terminu na to (tj. 31 maja 2017 r.). Szef Krajowej Administracji Skarbowej nie udzielił odpowiedzi na powyższe zażalenie. Pismem z dnia 11 września 2017 r. A. K., działając w oparciu o przepisy art. 52 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 37 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w związku z brakiem realizacji ustawowego obowiązku przedstawienia mu propozycji zatrudnienia/ pełnienia służby na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, gdyż sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych, ewentualnie o jej oddalenie. Pismem z dnia 1 lutego 2018 r. swój udział w postępowaniu zgłosił Związek Zawodowy [...] oraz wniósł o uwzględnienie skargi i zobowiązanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do niezwłocznego złożenia skarżącemu propozycji zatrudnienia/ propozycji pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 - § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.): "Art. 3. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Zatem, aby można było mówić o bezczynności organu należy przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego - w nakazanym terminie - organ nie wypełnia. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność polegającą na nieprzedstawieniu mu propozycji zatrudnienia/ pełnienia służby na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 z późn. zm.). Jak wynika jednak z akt sprawy (k. 90-91, k. 100, k. 114, k. 133 akt adm.) skarżący jest członkiem korpusu służby cywilnej. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1889 z późn. zm.): "Art. 35. 1. Stosunek pracy pracownika służby cywilnej nawiązuje się na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub na czas określony." Pracownik służby cywilnej może ubiegać się również o mianowanie go na urzędnika służby cywilnej (art. 40 ustawy o służbie cywilnej). Z dniem mianowania dotychczasowy stosunek pracy przekształca się w stosunek pracy na podstawie mianowania (art. 48 ust. 4 ustawy o służbie cywilnej). Z kolei zgodnie z treścią art. 9 tej ustawy: "Art. 9. 1. W sprawach dotyczących stosunku pracy w służbie cywilnej, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy Kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy. 2. Spory o roszczenia dotyczące stosunku pracy w służbie cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy." Jak zatem wynika z powyższych przepisów spory ze stosunku pracy pracowników służby cywilnej nie mają charakteru administracyjnego i nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do zakresu jego właściwości i w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.