III SAB/Kr 13/05

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Prezesa Sądu postanawia: oddalić wniosek. Skarżący w sporządzonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oświadczył, że nie zatrudnia ani pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Przedstawiając stan swojego majątku podał, że oprócz 90 metrowego domu w którym znajduje się 12 metrowe mieszkanie i nieruchomości rolnej o powierzchni 0,58 ha nie ma innego majątku nieruchomego i nie posiada jakichkolwiek zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych. Uzasadniając swoje starania poprzestał na oświadczeniu, że nie osiąga dochodów oraz wyrażeniu swojego głębokiego niezadowolenie pracą sędziów i działalnością sądów. Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje: Przed złożeniem obecnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym skarżący już wcześniej domagał się przyznania tego prawa (k. 23-24). Poprzednie jego starania nie odniosły jednak zamierzonego skutku. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 grudnia 2006 r. sygn. [...] (k. 113-116) prawomocnie oddalił jego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2006 r. (k. 84-87) odmawiające przyznanie mu prawa pomocy z uwagi na posiadany majątek oraz brak dostatecznego wykazania przesłanek warunkujących przyznanie takiej pomocy. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego jakkolwiek przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy tak przez osoby fizyczne jaki i osoby prawne to jednak odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku możliwa jest wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę (sygn. akt. I OZ 416/05). Sam wniosek powinien zaś zawierać twierdzenia, że od chwili prawomocnej odmowy przyznania prawa pomocy nastąpiła zmiana okoliczności (por. także uzasadnienie postan. SN z 23 lutego 1999 r. I CKN 1064/97 OSNC 1999/9/153). W realiach rozstrzyganego przypadku skarżący przeszedł nad tymi kwestiami najzupełniej do porządku. Mimo pouczenia w trybie art. 6 ppsa przy okazji przesyłania mu do wypełnienia formularza "PPF" (vide: zarządzenie i wezwanie) o potrzebie złożenia oświadczeń obejmujących dokładne dane o jego stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach oraz wytłumaczenia jaka to zmiana istotnych okoliczności nastąpiła w jego sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodach od chwili ostatniej prawomocnej odmowy przyznania prawa pomocy skarżący poprzestał li tylko na ogólnikowej prezentacji swoich pretensji. Nie powołał żadnych nowych okoliczności w stosunku do tych, które ujawniał w poprzednim wniosku oraz jakie zechciał był przedstawić na wezwanie w toczącym się uprzednio postępowaniu. Co warte podkreślenia z treści złożonego wniosku w żaden sposób nie da się też wyinterpretować twierdzenia skarżącego jakoby od chwili prawomocnego oddalenia jego poprzedniego wniosku nastąpiła istotna zmiana okoliczności znanych sądowi. Z tych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 i art. 245 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).