III SAB/Kr 13/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 11 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata F. F. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt. III SAB/Kr 13/12 w sprawie ze skargi K. J. na przewlekłość postępowania Komendanta wojewódzkiego Policji postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi F. F. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 270 zł (słownie: dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt. III SAB/Kr 13/12, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla strony adwokat (k. 93), wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa F. F. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k. 104) sporządził skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt. III SAB/Kr 13/11 składając ją z równocześnie przygotowanym przez siebie wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W treści skargi kasacyjnej adwokat zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym w wysokości czterokrotności stawki minimalnej wobec faktu, iż opłaty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Po przywróceniu przez Wojewódzki sąd Administracyjny w Krakowie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ją wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2013 r. sygn. akt. I OSK 702/13 bez orzekania o wynagrodzeniu za zastępstwo spełnione przez adwokata na zasadzie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy przyjąć, że adwokat złożył takie oświadczenie a w związku z tym zachodzą warunki aby przyznać mu należne wynagrodzenie. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 180 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Równocześnie trzeba mieć świadomość, że skuteczne przygotowanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wiązało się dla adwokata ze zwiększonym nakładem pracy co uzasadnia przyznanie mu zwiększonego wynagrodzenia. Pamiętać jednak trzeba, że zawarty w rozdziale 6 rozporządzenia ("Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa") przepis §19 pkt. 1 stanowi lex specialis w stosunku do §2 ust. 2 zd. 2 rozporządzenia limitując wysokość kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonych przez Skarb Państwa do wysokości maksymalnie 150% stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3-5. W efekcie wysokość wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej dla adwokata, który nie prowadził sprawy w I instancji ustalona w oparciu o przepis §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) i przepis 19 pkt. 1 powołanego rozporządzenia zamknąć się musi kwotą 270 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 150% ¾ stawki minimalnej określonej w 18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustaloną opłatę podwyższa się jeszcze tylko o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.