III SAB/Kr 14/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców prawnych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. J. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 9 maja 2016 r. W dniu 23 maja 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł pismo zatytułowane "Wniosek". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przedmiotem rozpoznania Sądu jest pismo skarżącego z dnia 23 maja 2015 r. zatytułowane "Wniosek". Z uwagi na treść tego pisma, w którym skarżący polemizuje z argumentami Sądu zawartymi w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 kwietnia 2016 r., w którym Sąd odrzucił skargę oraz na fakt, że zostało ono złożone w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, pismo to pomimo błędnej nazwy, należało zakwalifikować jako skargę kasacyjną od ww. postanowienia. Wymogi formalne stawiane skardze kasacyjnej zostały określone w art. 175 i 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej – "P.p.s.a.". Przepisy przewidują między innymi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyjątkami określonymi w § 2 i § 3 art. 175 (nie mającymi jednak zastosowania w niniejszej sprawie). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej, jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). O konieczności dochowania tego wymogu skarżący został pouczony w pkt 2 pisma z dnia 22 kwietnia 2016 r., dołączonego do odpisu postanowienia z dnia 14 kwietnia 2016 r. Mimo to skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, a nie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Tym samym skarga kasacyjna nie spełnia wymogu formalnego określonego w art. 175 § 1 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 P.p.s.a. stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.