III SAB/Kr 15/26
PostanowienieWSA w Krakowie2026-05-27
Skład orzekający: Sędzia WSA Marta Kisielowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może być merytorycznie rozpoznana przez sąd administracyjny, jeśli postępowanie zostało zakończone ostateczną decyzją lub postanowieniem, a nawet wyrokiem sądu oddalającym skargę na to postanowienie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie może być merytorycznie rozpoznana przez sąd administracyjny, jeśli postępowanie zostało zakończone ostateczną decyzją lub postanowieniem, a tym bardziej wyrokiem sądu oddalającym skargę na to rozstrzygnięcie. Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania stanowi przeszkodę w jej merytorycznym rozpoznaniu.Stan faktyczny
Skarżąca zarzuciła Staroście Krakowskiemu bezczynność w rozpoznaniu wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczącego wznowienia granic działki i unieważnienia operatu geodezyjnego. Wcześniejsze postępowanie w tej sprawie zostało zakończone postanowieniem Starosty o odmowie wszczęcia postępowania, utrzymanym w mocy przez organ odwoławczy, a następnie skarga skarżącej na to postanowienie została oddalona wyrokiem WSA. Mimo to, skarżąca wniosła kolejną skargę na bezczynność organu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 maja 2026 r. sprawy ze skargi U. K. na bezczynność Starosty Krakowskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 stycznia 2023 r. o wszczęcie postępowania postanawia: odrzucić skargę.
Skargą z dnia 29 grudnia 2025 r. U. K. (dalej: "skarżąca") kolejny raz zarzuciła Staroście Krakowskiemu bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczącego wznowienia granic działki [...]. W skardze wskazała, że w sprawie został już wydany wyrok przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, jednak Starostwo nadal przewlekle prowadzi postępowanie odmawiając usunięcia wadliwego operatu oraz wytworzonych w nim współrzędnych. Wniosła o nałożenie kary pieniężnej na Starostę.
W odpowiedzi na skargę Starosta Krakowski wyjaśnił okoliczności sprawy oraz charakter prowadzonej korespondencji ze skarżącą w ramach postępowania.
Ustalono, że skarżąca skargą z dnia 20 września 2023 r. zarzuciła Staroście Krakowskiemu bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 stycznia 2023 r. o wszczęcie postępowania.
Wyrokiem z 7 maja 2024 r. sygn. akt III SAB/Kr 75/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o bezczynności Starosty Krakowskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej z 13 stycznia 2023 r. i zobowiązał wymieniony organ do wydania aktu lub podjęcia czynności w terminie miesiąca od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Starosta Krakowski zastosował się do zaleceń Sądu zawartych w uzasadnieniu wymienionego wyroku i po rozpatrzeniu wniosku skarżącej, postanowieniem z 9 stycznia 2025 r. znak GKiK-1.6620.2.532.2023.AL odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie unieważnienia i usunięcia operatu geodezyjnego P.1206.2014.10092 z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Na ww. postanowienie skarżąca wniosła do Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zażalenie, który postanowieniem z dnia 17 marca 2025 r. znak IG-I.7220.1.2.2025.TD utrzymał w mocy postanowienie Starosty.
Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 6 listopada 2025 r. sygn. III SA/Kr 583/25 skargę oddalił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a.") sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19, CBOSA) orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższe stanowisko orzekający w sprawie Sąd w pełni aprobuje.
W rozpoznawanej sprawie 29 grudnia 2025 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność Starosty Krakowskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wszczęcie postępowania. Należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z dnia 9 stycznia 2025 r. znak Starosta Krakowski odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie unieważnienia i usunięcia operatu geodezyjnego P.1206.2014.10092 z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia 17 marca 2025 r. znak IG-I.7220.1.2.2025.TD.
Opisany stan faktyczny wskazuje, że skarga na bezczynność została wniesiona przez skarżącą po zakończeniu postepowania administracyjnego, zakończonego ostatecznym postanowieniem Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 17 marca 2025 r., a nawet po zakończeniu postępowania sądowo-administracyjnego wyrokiem z dnia 6 listopada 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 583/25 oddalającym skargę.
Dlatego biorąc pod uwagę treść przytoczonej wyżej uchwały składu siedmiu sędziów NSA należało uznać, że stanowi to przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W konsekwencji Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło