III SAB/Kr 151/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Michna Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście-Zachód w Krakowie Michała Żurka sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 4 listopada 2024 r. postanawia: odrzucić skargę W dniu 28 listopada 2024 r. skarżący K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 4 listopada 2024 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z 2 września 2019 r., nr 40/2019/ZSK, wydanego na podstawie art. 219 k.p.a., o odmowie wydania zaświadczeń. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Z akt sprawy wynikało, że 4 listopada 2024 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z 2 września 2019 r., nr 40/2019/ZSK, o odmowie wydania zaświadczeń. W dniu 27 listopada 2024 r. skarżący wniósł ponaglenie do Komendanta Głównego Policji za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie. Pismem z 28 listopada 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 4 listopada 2024 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z 2 września 2019 r. o odmowie wydania zaświadczeń. Pismem z 4 grudnia 2024 r., doręczonym skarżącemu tego samego dnia, organ pozostawił bez rozpoznania ponaglenie skarżącego z 4 listopada 2024 r. uznając, że zachodzą ku temu podstawy określone w art. 37 § 3a k.p.a. Zgodnie z jego treścią jeżeli ponaglenie zostało wniesione przed upływem terminu określonego w art. 35 albo przepisach szczególnych, organ prowadzący postępowanie pozostawia ponaglenie bez rozpoznania. Przepisów § 4-8 nie stosuje się. Następnie, postanowieniem z 9 grudnia 2024 r. nr 74/2024/AH, Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie odmówił wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z 2 września 2019 r., nr 40/2019/ZSK o odmowie wydania zaświadczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej jako: "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572), to znaczy złożyła stosowne ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia, stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 37/19, wyrok NSA z 26 stycznia 2021 r., sygn. akt II OSK 2203/20). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną, a skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 5 października 2021 r., sygn. akt II OZ 622/21). W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, wystosował do właściwego organu ponaglenie z 27 listopada 2024 r., jednakże ponaglenie to zostało pozostawione bez rozpoznania na podstawie art. 37 § 3a k.p.a. W konsekwencji ponaglenie skarżącego nie zostało skutecznie wniesione. W tym stanie rzeczy, należało przyjąć, że skarżący nie poprzedził wniesienia skargi skutecznie wniesionym ponagleniem, co z kolei powoduje konieczność odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 2a p.p.s.a.