III SAB/Kr 2/13

Kraków, dnia 22 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 marca 2013 r. sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego postanawia odrzucić skargę. Z. B. w skardze z dnia 3 sierpnia 2012 r. skierowanej do Komendanta Komisariatu Policji zarzucił policjantom podległym Komendantowi niedopełnienie obowiązków służbowych w toku interwencji na placu targowym. W dniu 9 sierpnia 2012 r. skarżący, potwierdzając złożenie skargi na interwencję policjantów, złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa gróźb karanych kierowanych wobec niego w dniu 3 sierpnia 2012 r. w T. Ponadto zarzucił oficerowi dyżurnemu niewłaściwe wypełnianie swoich obowiązków, polegające m.in. na niezapewnieniu właściwych warunków do napisania skargi na policjantów. Pismem z dnia 27 sierpnia 2012 r., Komendant Komisariatu Policji poinformował skarżącego o bezzasadności jego skarg, wskazując, że zachowania interweniujących na placu targowym policjantów oraz oficera dyżurnego, były zgodne z prawem. Z. B. pismem z dnia 14 września 2012 r. złożył zażalenie na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w sprawie skarg złożonych w dniach 3 i 9 sierpnia 2012 r. Pismem z dnia 15 października 2012 r. Komendant Miejski Policji poinformował skarżącego, że podtrzymuje w całości stanowisko Komendanta Komisariatu Policji z dnia 27 sierpnia 2012 r. W dniu 31 października 2012 r. do Komisariatu Policji wpłynęło pismo Z. B. z dnia 26 października 2012 r., w którym wezwał Komendanta Komisariatu Policji do usunięcia naruszenia prawa opisanego w skardze z dnia 3 sierpnia 2012 r. W odpowiedzi na wezwanie o sprecyzowanie żądania skarżący podał, że nie akceptuje sposobu załatwienia sprawy z dnia 3 sierpnia 2012 r. Komendant Komisariatu Policji uznał, że pismo skarżącego nie wnosi nowych okoliczności mogących skutkować zmianą stawiska wyrażonego w zawiadomieniu z dnia 27 sierpnia 2012 r. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z. B. zarzucił Komendantowi Komisariatu Policji niewydanie aktu i nieskierowanie skargi z dnia 3 sierpnia 2012 r. i zawiadomienia z dnia 9 sierpnia 2012 r. według właściwości celem wydania orzeczenia dyscyplinarnego bądź karnego wobec funkcjonariuszy Komisariatu Policji. Na uzasadnienie swojego stanowiska skarżący wskazał, że policjanci niedopełnili obowiązków, przekroczyli uprawnienia, co spowodowało zaistnienie podstawy do odmowy wszczęcia postępowania przygotowawczego w sprawie sygn. akt [...] Prokuratury Rejonowej. Skarżący domaga się uwzględnienia skargi na bezczynność organu i zobowiązanie go do wydania aktu lub wykonania czynności, które spowodują wszczęcie postępowania w sprawie policjantów KP. Ponadto przeprowadzenie postępowania w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na podstawie art. 3 § 2P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w sprawie skargi na postępowanie podległych mu funkcjonariuszy. W ocenie Sądu, skarga Z. B. z dnia 3 sierpnia 2012 r. należy do kategorii skarg określonych w art. 227 k.p.a., w dziale VIII "Skargi i wnioski", bowiem w pełni odpowiadała kryteriom przewidzianym dla skargi obywatelskiej (powszechnej). Zgodnie z powołanym przepisem, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji oraz standardowych środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wydania przez organ rozpoznający skargę jakiegokolwiek aktu lub czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami działu VIII k.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, podlega w takim przypadku odrzuceniu (por. m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r. II SAB/Wa 193/2004, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. I OSK 1110/2004, orzeczenie WSA w Gorzowie Wielkopolskim II SA/Go 417/2009, WSA w Poznaniu III SA/Po 357/2008). Stanowisko takie prezentuje także doktryna prawa, gdzie stwierdza się, że zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem, albowiem ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000, str. 770). Skoro zatem skarga Z. B. nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 P.p.s.a., stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 119 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. 2012 r., poz. 270 – ze zm.), orzekł jak w sentencji.