III SAB/Kr 21/13

PostanowienieWSA w Krakowie2016-04-08

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego może zostać oddalony, jeśli strona nie udzieliła wyczerpujących wyjaśnień dotyczących swojej sytuacji majątkowej, mimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podlega oddaleniu, gdy strona mimo wezwania sądu nie udzieliła wyczerpujących wyjaśnień dotyczących swojej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek, a prawo do sądu może podlegać uzasadnionym ograniczeniom.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek ten budził wątpliwości sądu co do rzeczywistego stanu majątkowego strony. Sąd wezwał skarżącego do złożenia dodatkowych wyjaśnień i przedstawienia dokumentów potwierdzających jego sytuację finansową. Skarżący przesłał wypełniony formularz, jednak nie udzielił wymaganych odpowiedzi, jedynie przepisując pytania i powielając wcześniejsze wywody. W konsekwencji sąd oddalił wniosek.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. J. na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w przedmiocie przekazania akt postępowań sadowych rzecznikowi dyscyplinarnemu postanawia: oddalić wniosek. W dniu 01.02.2016 r. skarżący złożył na nieobowiązującym druku formularza PPF wniosek o prawo pomocy domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W informacji o przedmiocie zaskarżenia podał, że zamierza złożyć skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21.02.2014 r. sygn. III SAB/Kr 21/13. Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2016 r. nakazano przesłanie skarżącemu obowiązującego formularza PPF celem jego wypełnienia i podpisania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wobec zaś tego, że oświadczenia skarżącego zwarte we wniosku budziły wątpliwości, poproszono jednocześnie skarżącego o wyjaśnienie w jaki sposób przy deklarowanym braku dochodów jest w stanie prowadzić jednoosobowe gospodarstwo domowe? Jak kształtuje się obecnie wysokość miesięcznych obciążeń gospodarstwa domowego na opłaty za prąd, gaz, dostawę wody, wywóz nieczystości, telefony, RTV, leki i przedłożenie na tę okoliczność kopii stosownych rachunków albo pokwitowań z ostatniego miesiąca albo za ostatni okres rozliczeniowy. Jeśli występują problemy z terminowym regulowaniem tych należności przedłożenie kopii stosownych monitów, wezwań o zapłatę, nakazów, wyroków zasądzających etc. Zarządzenie wraz z formularzem PPF doręczono skarżącemu w dniu 9 marca 2016 r., ten zaś w zakreślonym terminie przesłał pocztą wypełniony i podpisany obowiązujący formularz PPF. Poprzestając na przepisaniu istotnej treści kierowanych do niego pytań i powieleniu niespójnych logicznie wywodów z wcześniejszych swoich pism nie udzielił jednak odpowiedzi o które był proszony. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Oświadczenie strony zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04). W realiach niniejszej sprawy oświadczenie zawarte we wniosku wzbudzało wątpliwości i było niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony. Ta jednak nie udzieliła dodatkowych wyjaśnień o które była proszona. To powoduje, że przyznanie stronie w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie skarżący powinien sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05). Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło