III SAB/Kr 21/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. J. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych postanawia: uchylić postanowienie z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 21/14 o stwierdzeniu prawomocności postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 21/14 o odrzuceniu skargi na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych. P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 21/14 w sprawie ze skargi J. J. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 21/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. J. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 23 czerwca 2014 r. W dniu 9 lipca 2014 r. (data prezentaty Sądu) wpłynęło do tut. Sądu pismo J. J. z dnia 7 lipca 2014 r. zatytułowane "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem niniejszej sprawy jest pismo skarżącego z dnia 7 lipca 2014r. zatytułowane "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". Treść tego pisma kwestionująca postanowienie WSA w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2014 r. odrzucające skargę oraz fakt, że zostało ono wniesione w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej świadczy o tym, że pismo to należało zakwalifikować jako skargę kasacyjną. Wymogi formalne stawiane skardze kasacyjnej zostały określone w art. 175 i 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Przepisy przewidują między innymi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyjątkami określonymi w § 2 i § 3 art. 175 (nie mającymi jednak zastosowania w niniejszej sprawie). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt II FZ 1082/13, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). O konieczności dochowania tego wymogu skarżący został pouczony w piśmie dołączonym do odpisu postanowienia z dnia 24 kwietnia 2014 r. Mimo to skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, a nie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Tym samym skarga kasacyjna nie spełnia wymogu formalnego określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a.. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 p.p.s.a. stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, Sąd orzekł jak w sentencji.