III SAB/Kr 22/13

Kraków, dnia 31 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na bezczynność Zarządu Dróg Wojewódzkich postanawia odrzucić skargę. B. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Zarządu Dróg Wojewódzkich, polegającą na nieusunięciu zatoki autobusowej znajdującej się przy drodze wojewódzkiej nr [...] K – P – O w miejscowości P na wysokości posesji nr [...]. W odpowiedzi na skargę, nadesłaną przez Województwo, podniesiono zarzut niedopuszczalności powyższej skargi z tej przyczyny, że skarżąca, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U.z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie wezwała właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wskazano przy tym, że w sprawie zatwierdzania organizacji ruchu na drogach wojewódzkich organem właściwym jest Marszałek Województwa, a nie Zarząd Dróg Wojewódzkich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na podstawie art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.), w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Z kolei art. 25 P.p.s.a. wskazuje krąg podmiotów posiadających zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przez zdolność sądową należy rozumieć zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona. Zdolność sądowa jest zatem przymiotem danej jednostki, zezwalającym jej na bycie stroną postępowania sądowoadministracyjnego, tj. zgodnie z art. 32 P.p.s.a - organem lub skarżącym. W judykaturze przyjmuje się, że zdolność sądowa stanowi przymiot danej jednostki i jest niezbędnym warunkiem przeprowadzenia skutecznego i ważnego postępowania. Podkreślenia również wymaga, że w odniesieniu do podmiotów, których działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, z punktu oceny zdolności sądowej istotne jest, czy są one organami uprawnionymi do władczego działania lub jednostkami, które z mocy prawa lub na podstawie porozumień mogą, tak jak organy, załatwiać sprawy z zakresu prawa publicznego (tak m. in. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2009, s. 89). W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżąca zarzuca bezczynność w zakresie organizacji ruchu na drodze wojewódzkiej nr [...] Zarządowi Dróg Wojewódzkich. Tymczasem zgodnie z przepisem art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. jedn. Dz. U.z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), marszałek województwa kieruje ruchem na drogach wojewódzkich. Oznacza to, że organem, którego ewentualna bezczynność podlegałaby zaskarżeniu, jest Marszałek Województwa, nie zaś, jak wskazano w skardze, Zarząd Dróg Wojewódzkich, który pozostaje jednostką budżetową, finansowaną przez Samorząd Województwa, jako samorządowa jednostka organizacyjna wykonująca zadania w zakresie planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony tych dróg, na podstawie ustawy o drogach publicznych (§ 2 pkt 1 Statutu Zarządu Dróg Wojewódzkich, stanowiącego załącznik do uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa z dnia 28 stycznia 2013 r.(Dz. Urz. Woj. z 2013 r., poz. 1089)). Powyższego nie zmienia fakt, że organ administracji – Marszałek Województwa - upoważnił do wykonywania czynności w zakresie kierowania ruchem na drogach wojewódzkich Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich. Upoważnienie takie, dopuszczalne na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 ze zm.), dotyczy bowiem kierownika wojewódzkiej samorządowej jednostki organizacyjnej, nie zaś samej jednostki. W takim przypadku organem administracji, odpowiedzialnym za realizację powierzonych mu ustawowo zadań w zakresie swoich kompetencji pozostaje Marszałek Województwa, w którego imieniu występuje Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich. Reasumując, Zarząd Dróg Wojewódzkich nie jest organem administracji, odpowiedzialnym za kierowanie ruchem na drogach wojewódzkich, a co za tym idzie, nie posiada legitymacji skargowej biernej. Z tego względu, skargę na bezczynność tej jednostki należy uznać za niedopuszczalną. Wskazać przy tym należy, że dopuszczenie do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jednostki niebędącej organem, od którego pochodzi zaskarżone działanie, prowadziłoby do występowania w postępowaniu podmiotu pozbawionego zdolności sądowej, a to oznacza nieważność postępowania (por. wyrok NSA z dnia z 11 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 1735/09). Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za oczywiście niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt6 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.