III SAB/Kr 33/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt III SAB/Kr 4/09 odrzucającym skargę K. J. w przedmiocie przyznania świadczenia socjalnego postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt. III SAB/Kr 4/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie przyznania świadczenia socjalnego. W piśmie z dnia 9 czerwca 2010 r. (data wpływu na prezentacie sądowej - 14 czerwca 2010 r.) skarżący K. J. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wskazanym powyżej postanowieniem, powołując się na przesłankę z art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wskazał, że o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia dowiedział się czytając w internetowej bazie orzeczeń wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt. I OSK 1576/09, odnoszący się do obowiązku wydania przez organ decyzji administracyjnej. Skarżący w całości podtrzymał zarzuty wniesione w toku toczącego się uprzednio postępowania, w szczególności wskazał, że Komendant Wojewódzki Policji jest zobowiązany do zarządzenia wypłacenia świadczenia lub w przypadku odmowy wypłaty, do wydania stosownego aktu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Przesłanki wznowienia postępowania określone zostały w przepisach art. 271, art. 272 i art. 273 p.p.s.a. Zgodnie z dyspozycją art. 271 pkt 1 i 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, ewentualnie gdy strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Ponadto, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Można również żądać wznowienia postępowania w sytuacji, gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) lub gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Podstawą wznowienia postępowania może być także późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Ostatnią podstawą uzasadniającą wznowienie postępowania jest późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3). Zgodnie natomiast z art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. W przypadku powołanej przez skarżącego przesłanki z art. 273 § 2 p.p.s.a., termin ten liczony jest od dnia, w którym strona dowiedziała się o istnieniu nowych okoliczności faktycznych i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik sprawy W rozpatrywanej sprawie skarżący, jako podstawę wznowienia postępowania powołał przepis art. 273 § 2 p.p.s.a. Skarżący wskazał na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, który przeczytał w internetowej bazie orzeczeń i który, w jego ocenie, stanowi przesłankę z art. 273 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego stwierdzić należy, że wyroki sądów administracyjnych wydane w innych sprawach nie stanowią nowych okoliczności czy też środków dowodowych, o jakich mowa w przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a. W związku z tym skarga nie jest dopuszczalna. Wskazać również należy na ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, z godnie z którym samo sformułowanie podstawy wznowienia poprzez powołanie się na przepisy art. 271 i art. 273 p.p.s.a nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2007 r., sygn. akt II FSK 1201/06, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 maja 2010 r., sygn. II SA/GL 50/10). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni ten pogląd podziela. Mimo, że skarżący przywołał odpowiednie przepisy, w których mowa jest o przesłankach wznowienia postępowania, to jednak w niniejszej sprawie przesłanki te nie zachodzą. Wobec powyższego uznając, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie na podstawie art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., orzekł o odrzuceniu skargi.