III SAB/Kr 38/14
PostanowienieWSA w Krakowie2014-05-29
Skład orzekający: Hanna Knysiak-Molczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu dyscyplinarnego radców prawnych?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych, ponieważ ustawa o radcach prawnych nie przewiduje kontroli sądowoadministracyjnej nad postępowaniem dyscyplinarnym w stosunku do radców prawnych. Od orzeczeń Wyższego Sądu Dyscyplinarnego przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego.Stan faktyczny
Skarżący J. J. złożył skargę na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych, zarzucając brak wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w sprawie innego radcy prawnego. Skarżący domagał się wymierzenia grzywny organowi za naruszenie przepisów PPSA. Sąd uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania tej skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Molczyk po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 4 kwietnia 2014 r. J. J. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych. W ocenie skarżącego bezczynność w działaniu tego organu wystąpiła poprzez brak wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w sprawie radcy prawnego M. W., pomimo złożenia przez skarżącego pismem z dnia 27 grudnia 2013 r. wniosku w tym przedmiocie.
Wraz ze skargą złożono wniosek o wymierzenie grzywny ww. organowi za naruszenie art. 287 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż wymienione wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych powyżej, a ponadto na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Zasady ponoszenia odpowiedzialności dyscyplinarnej przez radców prawnych zostały uregulowane w rozdziale 6 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz.U. z 2010 r., nr 10, poz. 65 ze zm.; dalej: u.r.p.). Jednakże żaden z przepisów tej ustawy nie poddaje kontroli sądu administracyjnego jakiegokolwiek stadium postępowania dyscyplinarnego w stosunku do radcy prawnego. Stosownie bowiem do treści art. 622 ust. 1 u.r.p., od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje stronom, Ministrowi Sprawiedliwości, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Prezesowi Krajowej Rady Radców Prawnych, kasacja do Sądu Najwyższego. Natomiast art. 741 u.r.p. stanowi, iż w sprawach nieuregulowanych do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
Stanowisko w przedmiocie braku właściwości sądu administracyjnego w sprawach dyscyplinarnych radców prawnych potwierdza również dotychczasowe orzecznictwo. Wskazuje się w nim, że ustawodawca objął postępowania dyscyplinarne niektórych grup zawodowych możliwością wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co dotyczy np. policjantów lub funkcjonariuszy celnych, a jednocześnie niektóre podmioty, m. in. radców prawnych, możliwości takiej pozbawił nie wskazując wyraźnie w u.r.p. podstawy do kontroli sądowoadministracyjnych działalności organów dyscyplinarnych tej korporacji (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. akt II GSK 219/07 oraz postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 20 marca 2007 r., sygn. akt II SAB/Bk 72/06 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych przyczyn, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. postanowiono o odrzuceniu skargi na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło