III SAB/Kr 41/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na przewlekłość Prezydenta Miasta Krakwa w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie, znak: GD-6.6620.3.63.2016, postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych. Pismem z dnia 17 kwietnia 2024 r. r. (data wpływu do organu 25 kwietnia 2024 r.) T. B., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłe prowadzenia postepowania przez Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie, znak: GD-6.6620.3.63.2016. W odpowiedzi na skargę organ administracji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej w skrócie - P.p.s.a.), odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Oznacza to, że Sąd odrzuca skargę, gdy w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami doszło do wcześniejszego złożenia skargi (lis pendens), albo gdy prawomocnie rozpoznano już merytorycznie sprawę w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami (res iudicata). Wobec powyższego w niniejszej sprawie zwrócić należy uwagę, że sprawa przewlekłości Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie, znak: GD-6.6.6620.3.63.2016, była już przedmiotem rozpoznania i orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2022 r., sygn. akt III SAB/Kr 13/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt I. stwierdził, że Prezydent Miasta Krakowa dopuścił się przewlekłości, a przewlekłość ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w pkt II. zobowiązał Prezydenta Miasta Krakowa do wydania aktu w sprawie, znak: GD-6.6620.3.63.2016, w pkt III. oddalił skargę w pozostałym zakresie. Wobec tego Sąd stwierdza, że sprawa zainicjowana przez skarżącego w tym samym przedmiocie nie mogła być ponownie merytorycznie rozpatrzona przez Sąd. Zachodzi bowiem tożsamość między sprawą rozstrzygniętą wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2022 r., sygn. akt III SAB/Kr 13/22, a sprawą zainicjowaną przedmiotową skargą z dnia 17 kwietnia 2024 r. Przywołać należy w tym miejscu pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 3030/21, który nie podzielając poglądów wyrażanych w postanowieniach NSA z dnia: 3 marca 2020 r., sygn. akt I OZ 165/20; 11 grudnia 2019 r., sygn. akt I OZ 1260/19; 12 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 407/18, stwierdził, że kwestia związana z nieprawidłową realizacją wniosku o udostępnienie informacji publicznej, po wydaniu prawomocnego wyroku zobowiązującego do załatwienia tego właśnie wniosku w sposób wyraźnie wskazany w wyroku, nie może być przedmiotem kolejnej skargi na bezczynność organu w rozpoznaniu tego samego wniosku. W sytuacji, gdy bezczynność organu została już stwierdzona prawomocnym wyrokiem Sądu, wszczynanie kolejnego postępowania sądowego w tym samym przedmiocie jest niedopuszczalne i godzi w zasadę powagi rzeczy osądzonej. NSA podniósł ponadto, że w takim przypadku stronie, gdy organ w dalszym ciągu unika realizacji obowiązku nałożonego przez Sąd w prawomocnym wyroku, przysługuje skarga w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Sąd obecnie orzekający stoi na stanowisku, że przywołany pogląd NSA znajduje zastosowanie również w niniejszej sprawie dotyczącej przewlekłości organu w postępowaniu administracyjnym. Wskazać należy, że na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania skarżący, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 154 § 1 P.p.s.a., może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 154 § 2 P.p.s.a.). W swojej skardze skarżący domagał się stwierdzenia przewlekłego postępowania Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie, znak: GD-6.6620.3.63.2026, podczas gdy ww. wyrokiem z dnia 10 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził już przewlekłość tego organu w ww. postępowaniu i zobowiązał organ do wydania aktu w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, skarżącemu nie przysługiwała skarga na przewlekłość, lecz skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Skarga na niewykonanie prawomocnego wyroku stwierdzającego bezczynność lub przewlekłość postępowania jest odrębnym środkiem prawnym, wymagającym – jak to wcześniej wskazano – uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi na rzecz skarżącego orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.