III SAB/Kr 42/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi H. M. na bezczynność Prezydenta Miasta w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wymeldowania M. M. prowadzonym pod znakiem: [...] postanawia odrzucić skargę H. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wymeldowania M. M. prowadzonym pod znakiem: [...]. Skarżąca została wezwana zarządzeniem z dnia 4 lipca 2012r. do uzupełnienia braku formalnego swojej skargi poprzez wykazanie, że złożyła zażalenie do Wojewody na niezałatwienie sprawy przez organ I instancji. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącej 10 lipca 2012r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. W zakreślonym terminie skarżąca nie odpowiedziała na skierowane do niej wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OSK 1401/08 (Lex Omega nr 466382) brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. W niniejszej sprawie skarżąca, pomimo wezwania, nie wykazała, że przed wniesieniem niniejszej skargi na bezczynność wniosła zażalenie do Wojewody na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Miasta. Zatem w niniejszej sprawie środki zaskarżenia nie zostały przez skarżącą wyczerpane, a więc przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.