III SAB/Kr 48/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Rady Miasta postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Pismem z dnia 29 marca 2012r. Rada Miasta zwróciła się do Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o zmianę decyzji Rady i przyznania TV [...] miejsca na cyfrowym multipleksie. Pismem z dnia 4 kwietnia 2012r. S. P. wezwał Radę Miasta – na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym – do uchylenia rezolucji z dnia 29 marca 2012r. Rada Miasta nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie. Pismem z dnia 3 lipca 2012r. S. P. wniósł skargę na bezczynność Rady Miasta, domagając się zobowiązania Rady do zajęcia stanowiska w jego sprawie. Skarżący podniósł, iż nie otrzymał odpowiedzi na swoje wezwanie z dnia 4 kwietnia 2012r., pomimo że art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego wyraźnie wyznacza miesięczny termin na załatwienie spraw nieszczególnie skomplikowanych. Skarżący stwierdził, iż w tym czasie odbyły się trzy kolejne sesje Rady, jednak na żadnej z nich jego sprawa nie została przedstawiona przez Przewodniczącego Rady Miasta. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, ewentualnie o oddalenie skargi. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi Rada Miasta wskazała, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy te orzekają jedynie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w punktach 1-4a § 2 art. 3 tej ustawy. Natomiast podjęta przez Radę Miasta rezolucja nie może być uznana za żaden z wymienionych w tych przepisach aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Uzasadniając z kolei wniosek o oddalenie skargi Rada Miasta podniosła, iż brak odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie stanowi o jej bezczynności. Rada Miasta stwierdziła, iż negatywny stosunek rady gminy w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa może być ujawnione i zakomunikowane w każdy sposób, który dostatecznie ujawnia odmowę dokonania żądanego usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem Rady, brak odpowiedzi na wezwanie jest swoistym wyrazem negatywnego stanowiska rady. Rada Miasta wskazała również, iż brak odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie pozbawia stronę możliwości wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.): "Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Z treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w trybie art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego albo w przepisach szczególnych w formie: 1) decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a); 2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 p.p.s.a), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a), czy też pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a art. 3 § 2 p.p.s.a.). Z treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika również, iż niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 5-7 p.p.s.a. W tych zatem sprawach skarga służy wyłącznie na wydane akty, a nie na bezczynność w ich wydaniu. Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest natomiast rezolucja Rady Miasta, która nie mieści się w żadnym z katalogów aktów prawnych wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności nie jest to ani decyzja ani postanowienie, czy też akt lub czynność z zakresu administracji publicznej. Nie jest to również akt prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, ani też inny akt organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej. Na rezolucję rady gminy nie przysługuje więc skarga do sądu administracyjnego, a zatem również skarga na bezczynność dotycząca tej rezolucji jest niedopuszczalna. Sąd zwraca uwagę, iż w przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność, lecz niepodejmowanie przez organ administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Sąd może więc uwzględnić skargę na bezczynność organu wyłącznie wówczas, gdy organ ten pozostaje w zwłoce mimo, iż miał obowiązek podjąć działanie we wskazanej formie i w określonym przez prawo terminie. Jeżeli natomiast skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. W ocenie Sądu skarga S. P. nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarżący zarzuca Radzie Miasta bezczynność polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak taka bezczynność nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Nieudzielenie przez radę gminy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie następuje bowiem ani w drodze decyzji administracyjnej ani postanowienia czy innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w pkt 1-4a § 2 art. 3 p.p.s.a. Możliwość zaskarżenia bezczynności organów gminy przewiduje natomiast ustawa z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm., zwana dalej u.s.g.) w art. 101 ust. 1 w zw. z art. 101a: "_@KON@_Art. 101. _@POCZ@__@KON@_1. Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. "_@POCZ@__@KON@_Art. 101a. _@POCZ@__@KON@_1. Przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, sąd administracyjny może nakazać organowi nadzoru wykonanie niezbędnych czynności na rzecz skarżącego, na koszt i ryzyko gminy." Z treści art. 101a ust. 1 u.s.g. wynika, iż zaskarżenie bezczynności organu gminy jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy organ nie wykonał czynności, mimo że był do tego zobowiązany przez przepis prawa. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie występuje. Jak już wyżej Sąd wskazał, skarżący zarzuca Radzie Miasta bezczynność polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Należy jednak zauważyć, iż Rada Miasta nie miała obowiązku udzielenia takiej odpowiedzi. Wniosek taki wynika z treści art. 53 § 2 p.p.s.a., który stanowi, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ustawodawca dopuścił więc możliwość nieudzielenia przez organ gminy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i ustalił termin w jakim strona może wówczas wnieść skargę do sądu administracyjnego. Należy jednak podkreślić, iż skargę wnosi się na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma bowiem na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienie sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07). Skoro więc Rada Miasta nie miała obowiązku udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa to skarga S. P. na bezczynność Rady w tym zakresie nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – jak w pkt 2 sentencji.