III SAB/Kr 48/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. i T. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy przez Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 21 kwietnia 2025 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 maja 2025 r., T. S. jako pełnomocnik E. S. (dalej: skarżąca), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy przez Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 21 kwietnia 2025 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz przez Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w Brzesku w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 14 marca 2025 r. o umorzenie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2025 r., skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w Brzesku w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 14 marca 2025 r. o umorzenie postępowania administracyjnego, wyłączono z akt niniejszej sprawy i zarejestrowano pod sygn. III SAB/Kr 56/25. Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2025 r. wezwano T. S.: o wyjaśnienie czy wnosi skargę jako pełnomocnik skarżącej E. S. czy również w swoim imieniu – w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że wnosi w imieniu skarżącej oraz do wykazania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 21 kwietnia 2025 r. o ponowne rozpoznania sprawy, wyczerpał tryb z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.) i w tym celu nadesłanie kopii ponaglenia wystosowanego przed wniesieniem skargi wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na ww. wezwanie, T. S. w piśmie z dnia 8 lipca 2025 r. podkreślił, że skargę wniósł w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik E. S. Skarżący wyjaśnił również, że przed wniesieniem skargi, złożył ponaglenia, zgodnie z art. 37 k.p.a. w dniu 28 marca 2025 r. wobec braku odpowiedzi Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Brzesku na wniosek z dnia 14 marca 2025 r. oraz w dniu 15 kwietnia 2025 r. wobec braku odpowiedzi na pismo z dnia 4 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy przez Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 21 kwietnia 2025 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sprawa na bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy przez Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w Brzesku w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 14 marca 2025 r. o umorzenie postępowania administracyjnego zostanie rozpoznana w odrębnym postępowaniu pod sygn. III SAB/Kr 56/25. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada, z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie, albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. I OSK 2754/20, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. II OSK 973/19, orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. I OSK 125/15, CBOSA). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że przed wniesieniem niniejszej skargi - wbrew twierdzeniu skarżących - nie wyczerpali oni służących im środków zaskarżenia. Skarżący wezwani zarządzeniem Sądu z dnia 13 czerwca 2025 r. do wykazania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego złożyli stosowne ponaglenie, wskazali w piśmie z dnia 8 lipca 2025 r. na ponaglenia z dnia 28 marca 2025 r. wobec braku odpowiedzi Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Brzesku na wniosek z dnia 14 marca 2025 r. oraz z dnia 15 kwietnia 2025 r. wobec braku odpowiedzi na pismo z dnia 4 kwietnia 2025 r. Jednakże, jak wynika jednoznacznie z akt sprawy, ponaglenia te dotyczyły zupełnie innej sprawy administracyjnej, prowadzonej przez inny organ tj. Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w Brzesku, a konkretnie jego bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 14 marca 2025 r. Kwestia bezczynności tego organu została, jak już wskazano, wyłączona do odrębnego rozpoznania pod sygnaturą III SAB/Kr 56/25. W konsekwencji, powoływanie się na ponaglenia złożone w tamtym postępowaniu jest w niniejszej sprawie całkowicie bezprzedmiotowe i nie może sanować braku formalnego w postaci niezłożenia ponaglenia na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Wobec faktu, że skarżący nie wykazali, iż przed wniesieniem skargi do sądu złożyli stosowne ponaglenie do organu administracji w sprawie będącej przedmiotem kontroli Sądu, należy uznać, że nie dopełnili wymogu formalnego, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. oraz art. 37 k.p.a. Brak wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej z innych przyczyn. W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.., orzekł jak w sentencji postanowienia.