III SAB/Kr 52/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: skargę odrzucić. Z. Ś. (skarżący) złożył skargę (datowana na 6 marca 2017 r.) na bezczynność "BANDYCKIEGO SKO" w przedmiocie prowadzonego postępowania dotyczącego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 28 lutego 2017 r. [...] uznającego za nieuzasadnione zażalenie skarżącego z 27 stycznia 2017 r. Skarżący żalił się na odmowę przyznania zasiłku przez "Bandycki mops" i przesyłanie pisma skarżącego przez pracowników MOPS z opóźnieniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Kolegium wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność, ponieważ skarga dotyczyła ostatecznego postanowienia organu wyższego stopnia w przedmiocie przewlekłego prowadzenia sprawy przez organ I instancji. W kolejnym piśmie skarżący sprecyzował, że jego skarga dotyczyła przewlekłości Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, że skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52§1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.). Wezwanie skarżący odebrał 3 czerwca 2017 r. W odpowiedzi wskazał, że już wkrótce w związku z nowelizacja przepisów, będzie się mógł poskarżyć na opieszałość i przewlekłe prowadzenie sprawy przez sąd lub sędziego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga była niedopuszczalna. Z akt przesłanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wynika, że w sprawie zażalenia na przewlekłość postępowania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wniesionego pismem z 2 lutego 2017 r., Kolegium postanowieniem z 28 lutego 2017 r. uznało zarzuty skarżącego za nieuzasadnione. Tego typu postanowienie nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym zarówno skarga na takie postanowienie samorządowego kolegium odwoławczego jak i na jego bezczynność w tym zakresie nie przysługuje, a wniesiona podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (por. postanowienie NSA z 17 czerwca 2011 r.,. I OSK 1014/11). Nawet gdyby przyjąć, że skarżący mógł wnieść skargę na przewlekłość załatwiania sprawy jego zażalenia (postępowanie trwało od 3 lutego 2017 r., kiedy wpłynęło zażalenie - do 28 lutego 2017 r. kiedy Kolegium wydało postanowienie) – to skargę taką należałoby poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero od 1czerwca 2017 r. zgodnie z art. 53 ust. 2b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Skarżący wezwany o doręczenie dowodu poprzedzenia skargi na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego – dowodu takiego nie przestawił. Więc i z tych powodów skarga była niedopuszczalna. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.