III SAB/Kr 66/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lutego 2014 r. sprawy ze skargi J.P. na bezczynność Prezydenta Miasta T. w postępowaniu administracyjnym prowadzonym pod sygn. WGN.C.MS.74101/1776/09/11 postanawia I odrzucić skargę II przyznać adwokatowi T.S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności Pełnomocnik skarżącego został wezwany zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2014 r., by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi sprecyzował skargę wniesioną przez J.P. poprzez: – wskazanie, jakiego postępowania administracyjnego dotyczy zawarty w skardze zarzut przewlekłości, – wykazanie, że przed wniesieniem skargi zostały przez skarżącego wyczerpane środki zaskarżenia w rozumieniu art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego sprecyzował, że skarga dotyczy bezczynności Prezydenta Miasta T. w postępowaniu administracyjnym prowadzonym pod sygn. [....] . Z treści pisma pełnomocnika skarżącego wynika też, że przed wniesieniem skargi J.P. nie wnosił w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponadto pełnomocnik oświadczył, że cofa skargę na bezczynność i wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji postępowania, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OSK 1401/08 (Lex Omega nr 466382) brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Skoro zaś, jak wynika z pisma pełnomocnika skarżącego, J.P. przed wniesieniem skargi nie składał zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Miasta T. , to na dzień wniesienia skargi środki zaskarżenia nie zostały przez skarżącego wyczerpane. Wyjaśnić trzeba też, że cofnięcie skargi byłoby skuteczne, gdyby skarga była prawidłowo wniesiona. Natomiast brak wyczerpania środków zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Na marginesie zauważyć należy, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma zastosowania zasada przewidziana w art. 65 kpa. Dlatego sąd administracyjny nie przekazuje pism złożonych w sądzie do właściwego organu administracji, lecz, stosownie do art. 286 § 1 ppsa, po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem prawomocności. W związku z powyższym orzeczono jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. W przedmiocie przyznania wynagrodzenia dla ustanowionego w sprawie pełnomocnika skarżącego orzeczono na podstawie art. 250 ppsa i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r. nr 146, poz. 1188 ze zm.). Wysokość przyznanego wynagrodzenia ustalono na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), ponieważ pełnomocnik udzielał pomocy prawnej skarżącemu w postępowaniu przed sądem I instancji. Ponadto kwotę przyznanych kosztów należało powiększyć, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, o kwotę podatku od towarów i usług.