III SAB/Kr 67/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi W. M. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania uproszczonego wypisu z rejestru gruntów postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu W. M. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego. W. M. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sporządzeniu wnioskowanego przez skarżącego uproszczonego wypisu z rejestru gruntów, zgodnie z treścią księgi wieczystej [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy (nr [...],[...], [...], [...] i [...], obręb ewid. [...]). Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania wnioskowanego stosownego wypisu z rejestru gruntów oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Zarządzeniem Sędziego z dnia 2 listopada 2020 r. skarżący został wezwany do wskazania - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.) - czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania uproszczonego wypisu z rejestru gruntów zgodnie z wnioskiem z dnia 27 września 2018 r. - występował z ponagleniem. Jeżeli tak to zobowiązał skarżącego do nadesłania odpisu przedmiotowego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania do organu. Następnie Sąd wezwał również organ do udzielenia informacji w terminie 7 dni, czy skarżący przed wniesieniem przedmiotowej skargi, występował z ponagleniem. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący przedłożył plik dokumentów wraz z potwierdzeniem ich nadania na okoliczność dokonywania ponaglenia. Pismem z dnia 1 grudnia 2020 r., organ poinformował, że skarżący nie występował z ponagleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lutego 2020 r. sygn. akt I SAB/Wa 260/20, stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania skargi i przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie jako właściwemu miejscowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada, z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej: "k.p.a."), to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpał służących mu środków zaskarżenia, gdyż nie wniósł do właściwego organu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do wykazania, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpał środek zaskarżenia na bezczynność Prezydenta Miasta, do pisma z dnia 1 grudnia 2020 r. przedłożył plik dokumentów na okoliczność dokonywania ponaglenia. Z treści powyższego pisma procesowego i przedstawionych załączników bezspornie wynika, że żadne ze złożonych przez skarżącego pism nie jest ponagleniem skierowanym do organu wyższego stopnia, pomimo dopisania przez skarżącego na pismach z dnia 14 stycznia 2019 r. i 16 stycznia 2020 r. zwrotu "ponaglenie". Tożsame pisma bez zwrotu "ponaglenie" znajdują się w aktach administracyjnych. W ocenie tut Sądu, pismo z dnia 14 stycznia 2019 r. zatytułowane skarga (wniosek) złożone do Wojewody słusznie zostało przez organ potraktowane jako skarga na nieprawidłowe działanie urzędników Wydziału Geodezji Urzędu Miasta związane z wydaniem wypisu z rejestru gruntów o nieprawdziwej zdaniem skarżącego treści, a nie jak ponaglanie. Z kolei pismo z dnia 16 stycznia 2020 r., również nie jest ponagleniem o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Nagłówek pisma, jak i jego treść wskazują bez żadnej wątpliwości, że jest to wniosek o wydanie bez wad uproszczonego wypisu z rejestru gruntów, a także o zwrot wniesionej opłaty za wydane dokumenty. W takiej sytuacji należało uznać, że skarżący w istocie nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia bezczynności Prezydenta Miasta. Potwierdzeniem tego jest również pismo organu z dnia 1 grudnia 2020 r., z którego wynika, że skarżący nie występował z ponagleniem. Na marginesie wskazać należy, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie nie ogranicza prawa skarżącego do sądu, bowiem skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, aż do chwili ustania stanu bezczynności (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 25 marca 2020 r., sygn. akt II SAB/Po 139/19, CBOSA). W tym stanie rzeczy, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu w pkt I sentencji O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.