III SAB/Kr 68/12
PostanowienieWSA w Krakowie2012-12-20
Skład orzekający: Bożenna Blitek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania w przedmiocie rozpatrywania skarg dotyczących funkcjonowania administracji uczelni i relacji prawnych doktorant-uczelnia mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania w przedmiocie rozpatrywania skarg składanych w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczących funkcjonowania administracji uczelni i relacji prawnych doktorant-uczelnia. Postępowanie to nie wiąże się z wydawaniem decyzji administracyjnych ani postanowień, a jedynie z wewnętrznymi działaniami organów uczelni, co wyłącza je spod kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący, student studiów doktoranckich, wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Akademii w sprawach dotyczących jego skarg na działania naruszające regulamin studiów doktoranckich. Skarżący twierdził, że jego skargi dotyczące funkcjonowania administracji i relacji doktorant-uczelnia nie są właściwie rozpatrywane. Rektor Akademii wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że nie precyzuje ona rodzaju działań ani zaniechań.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na przewlekłość postępowania Rektora Akademii p o s t a n a w i a : odrzucić skargę
Pismem z dnia 10 października 2012 r. M. B. wniósł skargę "na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunku służbowego przez prorektora Akademii" wyjaśniając, że jego zdaniem – jego skargi kierowane do organów Uczelni są załatwiane niezgodnie z prawem. Skarżący podał, że jest studentem Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich (ISD) i składał do prorektora skargi na działania naruszające regulamin studiów doktoranckich przez Kierownika ISD, które to skargi dotyczą zagadnień funkcjonowania administracji oraz relacji prawnych doktorant – uczelnia, jednak otrzymał odpowiedź, że wszystkie skargi powinien kierować na ręce kierownika ISD, a z kolei kierownik pouczył go, że ma przedstawić skargi na ręce promotora, który z opinią przedstawi je zastępcy kierownika ISD i następnie ten przekaże je dalej.
W odpowiedzi na skargę Rektor Akademii wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie podnosząc, że skarga nie precyzuje jakiego rodzaju działań czy zaniechań dotyczy. Podniesiono, że skarżący jest autorem kilkunastu pism i kilkudziesięciu maili adresowanych do władz Uczelni, w których wyraża swoje niezadowolenie co do zasad funkcjonowania Akademii. Nadto zaznaczono, że udzielane skarżącemu odpowiedzi wywołują lawinę kolejnych pytań stanowiących polemikę z udzieloną mu odpowiedzią.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na przewlekłość postępowania Rektora Akademii z punktu widzenia zakresu kognicji sądów administracyjnych.
Zakres spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", który stanowi:
"Art. 3. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a."
Z brzmienia cytowanego przepisu, a zwłaszcza jego § 2 pkt 8 wynika, że sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na przewlekłość postępowania organów, ale tylko w przypadkach wymienionych w pkt 1-4a tego paragrafu. Skarga na przewlekłość postępowania przysługuje więc tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3); w sprawach, w których mogą być wydawane inne akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4) oraz w sprawach indywidualnych, w których są wydawane pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego (pkt 4a).
Zdaniem Sądu – z żadną z powyższych sytuacji nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Według skarżącego, przewlekłość postępowania polega na tym, że władze Akademii nie rozpatrują w sposób właściwy jego skarg dotyczących "zagadnień funkcjonowania administracji oraz relacji prawnych doktorant – uczelnia". Skargi te – zdaniem Sądu – należy zakwalifikować jako skargi złożone w trybie działu VIII kpa, a konkretnie w trybie art. 228 kpa. Stanowi on, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W tym wypadku zasadnicze znaczenie ma okoliczność, że rozpatrywanie skarg w trybie działu VIII kpa pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Wynika to z założenia, że w przedmiotowym postępowaniu skargowym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do wnioskodawcy a jedynie zawiadamia się go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi. Do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma zatem zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga w tym zakresie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu ( podobnie WSA w Warszawie w wyroku z dnia 20.06.2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 140/07 i z dnia 07.12.2006 r., sygn. akt SA/Wa1785/06 oraz NSA W-wa w postanowieniu z dnia 18.02.2005 r., sygn. akt OW 166/04).
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga M. B. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a w związku z art. 58 § 3, skargę odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło