III SAB/Kr 7/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. W. na bezczynność Wójta Gminy [...] postanawia: skargę odrzucić. Skarżąca w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze na bezczynność Wójta Gminy [...] podała, że w dniu [...] 2007 r. złożyła u niego pismo w którym sprecyzowała, że nie podoba się jej postępowanie uprawionego geodety w sprawie mającej za przedmiot rozgraniczenie działki ewidencyjnej nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym [...] jednostka ewidencyjna [...] z działkami sąsiednimi nr [...], nr [...] nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], które jej zdaniem prowadzone jest przewlekle i niezgodnie z prawem. Wskazując na to podniosła, że Wójt nie zareagował na to jej wystąpienie w sposób adekwatny do oczekiwanego. W pisemnej odpowiedzi Wójt Gminy [...] wniósł o odrzucenie tej skargi argumentując, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest organem właściwym ani do rozpatrywania skarg na bezczynność wójta ani też do rozpatrywania skarg wymienionych w Dziale VIII kpa. Odnosząc się do okoliczności związanych ze sprawą o rozgraniczenie podniósł, że choć postępowanie rozgraniczeniowe nie zostało zakończone to jednak tylko z przyczyn leżących po stronie uprawionego geodety, który mimo monitowania nie zakończył jeszcze zleconych mu czynności ustalenia przebiegu granic. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżąca podstawy swej skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] składanej w postępowaniu sądowoadministracyjnym upatruje w tym, że jej zdaniem nierozpatrzył on skargi jaką była złożyła w dniu [...] 2007 r. w trybie przepisów działu VIII k.p.a. na geodetę wyznaczonego w celu ustalenia przebiegu granic. Fakt wniesienia takiej skargi dokumentuje zaś pismo z dnia [...] 2007 r. z treści którego wynika, że skarżąca była niezadowolona z działalności geodety. Wskazując na to należy podnieść, że przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, tj. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służb zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, czy też wydaniem innych aktów lub dokonaniem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tymczasem postępowanie skargowe kończy się wydaniem zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi (art. 238 kpa), które nie jest aktem administracyjnym lecz czynnością materialno-techniczną (tak A. Matan, Zakamycze 2005 Komentarz do art. 238 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071), [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom l i II, Zakamycze, 2005.). Ponadto w postępowaniu skargowym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność (tak postan. NSA z 21 listopada 2000 r. III SAB 108/99 LEX nr 48017 por. także K. M., Wystąpienia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawach samorządu terytorialnego, ST 2003, nr 9, s. 68) Mając to na względzie oraz przywoływany powyżej przepis art. 3 §2 ppsa należy stwierdzić, że w katalogu tym nie mieszczą się sprawy dotyczące skarg na bezczynność przy rozpatrywaniu skarg i wniosków w rozumieniu działu VIII kpa. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym skargę odrzucił.