III SAB/Kr 70/11

Sygn. akt III SAB/Kr 70/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 listopada 2012r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki, Sędziowie WSA Dorota Dąbek, WSA Maria Zawadzka (spr.), , Protokolant Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2012r., sprawy ze skargi H. K., na bezczynność Powiatowej Agencji i Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w przedmiocie przyznania płatności skargę oddala H. K. ubiegała się w latach 2007-2011 o płatności obszarowe – dalej OB. i płatności związane z wspieraniem działalności rolniczej na niekorzystnych terenach gospodarowania dalej ONW. Do załatwienia przedmiotowych płatności właściwym organem I instancji był Kierownik Biura Powiatowego ARiMR. Wniosek o płatności JPO, ONW, UPO i PZ za 2007 r. został złożony przez skarżącą w dniu 7 maja 2007 r. Postępowanie to zostało zakończone wydaniem decyzji przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w dniu 28 lutego 2008 r. nr [...], w której skarżącej odmówiono płatności PZ za 2007 r., natomiast na mocy tej decyzji skarżącej zostały przyznane płatności JPO i UPO za 2007 r. Sprawa wniosku o płatności ONW za 2007 r. została zakończona decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w dniu 6 marca 2008 r. nr [...], mocą której przyznano skarżącej w/w płatność do powierzchni zadeklarowanej. Wniosek o płatność JPO, ONW, UPO za 2008 r. został złożony przez skarżącą 6 maja 2008 r. Postępowanie w tej sprawie zostało zakończone decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 21 listopada 2008 r. nr [...], na podstawie której przedmiotowe płatności zostały przyrzynane skarżącej. Sprawa ONW została zakończona wydaniem decyzji przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w dniu 22 grudnia 2008 r. nr [...], na mocy której ten rodzaj wsparcia również został przyznany skarżącej do powierzchni przez nią zadeklarowanych. Wniosek o płatności JPO, ONW, UPO i PZ za 2009 r. wpłynął do organu w dniu 12 maja 2009 r. Postępowanie w tej sprawie zostało zakończone decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w dniu 9 grudnia 2009 r. nr [....]. Na mocy tej decyzji skarżącej przyznano płatności JPO i UPO do powierzchni zadeklarowanych oraz płatności PZ do pow. 2,01 ha. Sprawa wniosku o płatności ONW za 2009 r. została zakończona decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w dniu 10 grudnia 2010 r. nr [...], na mocy której skarżącej przyznano płatności ONW. Następnie decyzją Dyrektora OR ARiMR z dnia 9 marca 2011 r. nr [...], stwierdzono nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w dniu 10 grudnia 2010 r. nr [...]. Organ II instancji uznał, że strona nie mogła otrzymać płatności PZ za 2009 r., w sytuacji, gdy nie potrzymała tych płatności w latach wcześniejszych, a przejmowała gospodarstwo po innym rolniku. W wyniku odwołania skarżącej decyzją z dnia 27 kwietnia 2011 r. nr [...] Prezes ARiMR uchylił decyzję nr [...]. W konsekwencji nadal obowiązuje decyzja nr [...], przyznająca stronie płatności PZ za 2009 r. w żądanej wysokości. Wniosek o płatności JPO, UPO, PZ, PK, ST, ONW za 2010 r. złożony został przez skarżącą 7 maja 2010 r. Decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 19 lipca 2011 r. nr [...] stronie odmówiono przyznania płatności ST i UPO oraz przyznano w pomniejszeniu płatności JPO, PZ, i PK. W wyniku odwołania Dyrektor OR ARiMR utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. Skarżąca zaskarżyła ta decyzje do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 6 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 1232/12 oddalił skargę. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie H. K. zarzuciła "rażąca nieprawidłowości w działaniu Biura Powiatowego ARiMR". Podniosła, że "nie kwestionuje przepisów prawa, lecz przedstawia zarzut, że Biuro Powiatowe ARiMR generuje fałszywe dane o działalności rolnika, powołuje się na daty protokołu, oświadczeń, które nie miały miejsca w rzeczywistości". W odpowiedzi na skargi Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 3 § 2, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., wyznaczają zakres, w jakim sądy administracyjne wykonują funkcje kontrolne wobec administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 8 p.p.s.a. kontroli sądowej podlega bezczynność organów administracji publicznej w sytuacjach braku wydania decyzji, zaskarżalnego postanowienia, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Skarżąca wniosła do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w sprawie przyznania płatności za lata 2007, 2008 i 2009. Został więc spełniony formalny warunek wniesienia skargi na bezczynność organu i skarga H. K. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego ARiMR mogła być merytorycznie rozpoznana. Jednakże skarga ta jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu , lub nie podjął stosownej czynności (tak T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, kom. do art. 3 ustawy). Zgodnie z art. 149 p.p.s.a., uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1-4a sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Podkreślenia również wymaga, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt. 1-4a zaskarżenie decyzji, postanowień, oraz innych aktów i czynności – por. T. Woś [w:] Komentarz do P.p.s.a., op. cit, także m. in. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2009 r., II GSK 1101/08, Lex Nr 552736, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r. V SA/Wa 2/07, Lex Nr 337771. Na rozprawie skarżąca skonkretyzowała zarzuty w ten sposób, że stwierdziła, że bezczynności organu I instancji dopatruje się w tym, że za lata 2007 i 2008 nie przyznano jej płatności PZ, przy czym w roku 2008 nie składała co prawda wniosku o przyznanie tej płatności, jednak stało się tak, ponieważ organ wprowadził ją w błąd, sugerując, że płatność ta jej się nie należy. Zatem organ I instancji w każdym z tych postępowań, a w szczególności w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie płatności PZ za 2007 r. wydał stosowną decyzję. Gdy chodzi o rok 2008 organ co prawda nie wydał decyzji w przedmiocie płatności PZ, jednak skarżąca nie złożyła w tym przedmiocie stosownego wniosku, a organ w tej kwestii nie może podejmować działania z urzędu. Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi i stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.