III SAB/Kr 70/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia odrzucić skargę W dniu 19 listopada 2012 r. wpłynęło bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo Z. Ś. z dnia 17 listopada 2012r. zatytułowane "Skarga na bezczynność organu i okradanie nieletnich przez oskarżone", adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W tym piśmie Z. Ś. wskazał, że na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając naruszenie art. 35 § 3 i art. 36 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, przez rażące naruszenie terminów załatwienia sprawy. Wniósł o zobowiązanie Kolegium do merytorycznego zakończenia sprawy. Powołał także przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1592 ze zm.). W uzasadnieniu podniósł, że w dniu 1 września 1998 r. wniósł "odwołanie od decyzji tego organu z dnia 10 września 1998 r. o zwrot pieniędzy za podręczniki i inne rzeczy kupione dzieciom", a odwołanie wraz z aktami sprawy zostało "zatuszowane". Zarzucił, że przez 15 lat od dnia przesłania akt wraz z odwołaniem urzędowi miasta T sprawa nie została rozstrzygnięta. Podniósł także, że w świetle judykatury niewydanie przez SKO decyzji w ciągu miesiąca powoduje możliwość wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, bez konieczności uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a tryb postępowania z art. 37 K.p.a. nie ma zastosowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 22.11.2012r. nr [...] przekazało powyższą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sprawa została zarejestrowana do sygnatury akt III SA/Kr 70/12 ze skargi Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W powyższym piśmie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, ze względu na niewyczerpanie przysługujących Z. Ś. środków zaskarżenia z art. 37 § 1 K.p.a. Ponadto Kolegium podniosło, że argumenty skarżącego o ponad piętnastoletnim okresie rozstrzygania sprawy "zwrotu pieniędzy za podręczniki i inne rzeczy kupione dzieciom" są chybione, albowiem taka sytuacja nie miała miejsca, zaś skarżący nie przedstawia jakichkolwiek dowodów na jej uprawdopodobnienie. W dniu 12 grudnia 2012 r. (data nadania) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo zatytułowane "skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22.11.2012 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję o odrzuceniu skargi na przewlekłe nieprowadzenie sprawy przez SKO", ze wskazaniem sygnatury akt III SA/Kr 70/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a, tego przepisu. Regulacja ta oznacza, że sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe postępowanie w sprawach, w których wydawane są decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Stosownie jednak do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służą one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zarazem przepis ten w § 2 określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Zgodnie z kolei z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej "K.p.a.", w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz.U. z 2011r., nr 6, poz. 18), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Samorządowe Kolegia Odwoławcze są organami wyższego stopnia w stosunku jednostek samorządu terytorialnego, a zatem nie ma organów wyższego stopnia względem Samorządowych Kolegiów Odwoławczych (art. 17 pkt 1 K.p.a.). Środkiem zaskarżenia, który służy stronie zamierzającej zarzucić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy jest zatem – w rozumieniu art. 52 § 2 P.p.s.a. – wezwanie tego organu o usunięcie naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 K.p.a. przez wydanie aktu lub podjęcie czynności, co do której organ jest bezczynny lub prowadzi przewlekłe postępowanie. Niedokonanie tej czynności przed wniesieniem skargi oznacza, że skarżący nie wyczerpał służącego mu środka zaskarżenia przez wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa przez rozpatrzenie wniesionego odwołania. Wniesiona bez wyczerpania dostępnych środków zaskarżenia, skarga jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W piśmie wniesionym 12 grudnia 2012 r. skarżący wniósł o uchylenie decyzji z dnia 22.11.2012 r. nr [...], czyli odpowiedzi Samorządowego Kolegium Odwoławczego na skargę Z. Ś. na bezczynność tego organu. Odpowiedź organu na skargę nie jest decyzją, jest pismem procesowym i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Dlatego też Sąd potraktował powyższe pismo skarżącego, jako pismo procesowe w sprawie.