III SAB/Kr 71/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2013 r. wniosku S. T. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie ze skargi S. T. działającej imieniem własnym oraz jako opiekun prawny P. S. na bezczynność Wojewody, zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 października 2012 r. sygn. akt III SAB/Kr 49/12 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego S. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo z dnia 29 listopada 2012 r. zawierające skargę o wznowienie postępowania "w sprawie braku reakcji Wojewody na moje zażalenie z dnia 17 lutego 2012 r. złożone w toku prowadzonego przez UM postępowania [...] z wniosku E. G.". Jako podstawę prawną skargi wskazała art. 271 pkt 2 P.p.s.a., "to jest naruszenie - przez bezczynność - przez organ II instancji art. 37 § 2 K.p.a., skutkiem czego w toku postępowania przed organem I instancji zostałam pozbawiona możliwości wykazania, że roszczenia wnioskodawczyni (...) E. G. do mieszkania nr [...] w nieruchomości przy ul. W nr [...] pozbawione są podstaw prawnych i faktycznych". Wniosła o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 października 2012 r. sygn. akt III SAB/Kr 49/12. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że organ nie podjął żadnych czynności mających na celu wyjaśnienie przyczyny i ustalenie osoby winnej zaniechania okazania skarżącej formularza meldunkowego dokumentującego czynność skarżącej w dniu 20.08.2004 r. ani też nie rozpoznał wniosku skarżącej o wznowienie postępowania w sprawie anulowania zameldowania D. K. – S. w mieszkaniu nr [...] mimo, że pismo Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia 15 lutego 2012 r. wskazało na ustawowy tryb postępowania. Z akt sprawy sądowej zarejestrowanej do sygn. III SAB/Kr 49/12 wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 października 2012 r. sygn. akt III SAB/Kr 49/12 odrzucił skargę S. T. działającej imieniem własnym oraz jako opiekun prawny P. S. na bezczynność Wojewody. Sąd w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skarżąca S. T. działając imieniem własnym oraz jako opiekun prawny P. S. w piśmie z dnia 18 lipca 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 18 czerwca 2012 r. o uzupełnienie akt postępowania zakończonego decyzją Wojewody z dnia 14 czerwca 2012 r. nr [...] o akta postępowań prowadzonych przez organ I instancji w sprawach meldunkowych w latach poprzedzających decyzję z dnia 14 czerwca 2012 r. Sąd wskazał, że "skoro organ wydał decyzję w sprawie w dniu 14 czerwca 2012 r., to nie ma obowiązku rozstrzygać wniosków dowodowych zgłoszonych po wydaniu decyzji. Wniosek S. T. złożony po wydaniu rozstrzygnięcia nie dotyczy materii przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., organ, a zatem nie może być tez przedmiotem skargi na bezczynność organu." Wojewoda nie miał obowiązku rozpoznać wniosku dowodowego złożonego po wydaniu decyzji, zatem skarga S. T. na bezczynność Wojewody w tym zakresie nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 16 listopada 2012 r. , pełnomocnikowi organu w dniu 9 listopada 2012 r. i nie zostało zaskarżone. Z akt sprawy sądowej sygn. III SAB/Kr 49/12 wynika ponadto, że w odpowiedzi na skargę w tej sprawie Wojewoda podniósł, że decyzją z dnia 14 czerwca 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 27 marca 2012 r. nr [...] orzekającą o anulowaniu czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu w dniu 20 sierpnia 2004 r. pobytu stałego P. S. w lokalu nr [...] przy ul. W w K. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2012 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 27 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta Miasta z dnia 27 marca 2012 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "P.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Stosownie do art. 279 P.p.s.a skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. Badanie, o którym mowa w art. 280 P.p.s.a. nie jest badaniem zasadności skargi. Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd w pierwszej kolejności bada, zatem, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy opiera się na ustawowej podstawie (art. 280 P.p.s.a.). Brak wskazania ustawowej podstawy wznowienia stanowi, więc podstawę do odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania ustawowego terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2004 r., sygn. akt OW 87/04). Przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania określone są w art. 271, art. 272 oraz art. 273 P.p.s.a. Wznowienia z powodu nieważności postępowania można żądać, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo, jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1) oraz - jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2). Przyczyną wznowienia postępowania jest także przypadek, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Wznowienia postępowania można żądać także na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2), a ponadto, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3). W sprawie okoliczności, które wskazała skarżąca pozostają bez znaczenia dla kwestii wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 października 2012 r. sygn. akt III SAB/Kr 49/12, odrzucającym skargę S. T. i P. S. na bezczynność Wojewody. Skarżąca, jako podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wskazała art. 271 pkt 2 P.p.s.a. twierdząc, że została pozbawiona możliwości wykazania, że roszczenia E. G. do mieszkania nr [...] w nieruchomości przy ul. W nr [...] pozbawione są podstaw prawnych i faktycznych. Skarżąca wskazała na naruszenie art. 37 § 2 K.p.a. przez organ II instancji, jako przyczynę pozbawienia jej możliwości działania. Zatem skarżąca powołała się na okoliczności postępowania administracyjnego przed Wojewodą, a nie postępowania sądowoadministracyjnego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Przepis art. 271 pkt 2 P.p.s.a daje podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego jeżeli strona (...) wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Pozbawienie możliwości działania musi mieć miejsce w postępowaniu przed sądem. Pozbawienie strony udziału w postępowaniu administracyjnym bez jej winy jest podstawą wznowienia tego właśnie postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.). Nie jest możliwe, aby naruszenie przez organ art. 37 § 2 K.p.a., dotyczącego zażalenia na bezczynność organu administracji, uzasadniało zarzut pozbawienia możliwości działania strony przed sądem administracyjnym. Skarżąca wskazała w skardze o wznowienie przepis statuujący jedną z przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, jednak nie wykazała zaistnienia jego przesłanek. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-274 p.p.s.a. nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 23.02.2011 r., sygn. II OSK 257/11, LEX nr 1071226). Taka sytuacja w sprawie zaistniała, ponieważ zdaniem Sądu, skarga S. T. o wznowienie postępowania sądowego nie jest oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia i podlega odrzuceniu na mocy art. 280 § 1 P.p.s.a. bez badania zasadności skargi. Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia.