III SAB/Kr 76/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-09-24

Skład orzekający: Wojciech Jakimowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie wykonania uchwały Rady Gminy, podjętej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie wykonania uchwały Rady Gminy, podjętej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Działania organów w trybie postępowania skargowego nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem skarga na bezczynność w tym zakresie jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżąca zarzuciła Wójtowi Gminy L bezczynność w przedmiocie wykonania uchwały Rady Gminy L z dnia 20 marca 2014 r., która uznała jej skargę na odmowę wypłaty wynagrodzenia za usługi na rzecz gminy za uzasadnioną. Skarga została wniesiona w trybie art. 101a w związku z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Wójt Gminy L wniósł o oddalenie skargi, wskazując na cywilnoprawny charakter roszczenia i brak kognicji sądów administracyjnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Wójta Gminy L w przedmiocie wykonania uchwały Rady Gminy L z dnia 20 marca 2014 r. nr [...] postanawia: 1. odrzucić skargę, 1. zwrócić skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Rada Gminy L uchwałą z dnia 20 marca 2014 r. nr [...], podjętej na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 594, poz. 645, poz. 1318) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267) oraz na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz.U. z 2002 r. Nr 5, poz. 46), po rozpatrzeniu skargi M. M. (Centrum [...]) z dnia 10.01.2014 r. na działalność Wójta Gminy L, przesłanej do Rady Gminy L przez Kierownika Oddziału Kontroli i Skarg Urzędu Wojewódzkiego pismem z dnia 20.01.2014r., Dyrektora Departamentu Organizacyjno-Administracyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa pismem z dnia 21.01.2014 r. oraz Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy pismem z dnia 22.01.2014 r., uznała skargę za uzasadnioną. M. M. pismem z dnia 14 sierpnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, w której zarzuciła Wójtowi Gminy L bezczynność w przedmiocie wykonania uchwały Rady Gminy L nr [...] z dnia 20 marca 2014 r. Skarga została wniesiona w trybie art. 101 a w związku z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym i zarzuca naruszenie przez Wójta art. 30 ust. 1 tej ustawy, tj. niewykonanie ww. uchwały Rady Gminy L. Skarżąca w skardze powszechnej z dnia 10 stycznia 2014 r. wyraziła swoje niezadowolenie związane z nieuzasadnioną - w jej ocenie - odmową wypłaty przez Wójta wynagrodzenia za wykonane przez nią usługi w zakresie przygotowania dwóch wniosków aplikacyjnych w ramach konkursu zamkniętego [...] oraz [...] oraz pozyskania dofinansowania dla obu projektów. Zdaniem skarżącej powinna ona otrzymać wynagrodzenie w wysokości 160.000,00 zł. Rada Gminy uznała skargę za uzasadnioną i zdaniem skarżącej Wójt jest zobowiązany do wykonania ww. uchwały i dokonania z nią rozliczenia finansowego. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy L wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, że przedmiotowa skarga jest całkowicie bezzasadna z kilku powodów, przy czym kluczowym jest, że jej rozpoznanie nie leży w kompetencji sądów administracyjnych z uwagi na cywilnoprawny charakter roszczenia skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 271 ze zm.) wynika kognicja sądu administracyjnego w odniesieniu do uchwał organów gminy. Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu uchwały przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą pojętą przez organ gminy z zakresu administracji publicznej - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Uchwała Rady Gminy L nr [...] z dnia 20 marca 2014 r. została podjęta w oparciu o art. art. 229 pkt 3 k.p.a. i zawierała stanowisko Rady w sprawie skargi M. M. dotyczącej niezapłacenia przez Wójta Gminy L za zlecone jej usługi na rzecz gminy. W orzecznictwie przyjmuje się, że działalność organów państwowych i samorządowych uregulowana w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego dotycząca skarg i wniosków obywateli nie podlega rozpoznaniu przez sądy administracyjne. Przepisy zamieszczone w tym dziale stanowią tzw. tryb skargowy, a od uchwał wydanych w tym trybie nie służy skarga do wojewódzkich sądów administracyjnych. Przepis art. 227 k.p.a. nie przewiduje możliwości wydania przez organ jakiegokolwiek aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dziale VIII k.p.a., zawierającym regulacje odnoszące się do postępowania skargowego, brak jest również przepisu dopuszczającego taką możliwość. Konsekwencją powyższego jest uznanie, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego, skarżącemu nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII k.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2007 r., l OSK 395/06, LEX nr 362475, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 listopada 2006 r., III SA/Wa 948/06, LEX nr 295005). Zgodnie zatem z jednolitym w orzecznictwie stanowiskiem, działania administracji publicznej będące przedmiotem skarg z art. 227 k.p.a. nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu. Niedopuszczalna jest więc w konsekwencji również skarga na bezczynność w tym zakresie, (postanowienie NSA z dni 8.11.2012 r, l OSK 2568/12; por. też m.in. postanowienie NSA z dni 24.07.2013 r., l OSK 960/13). Zauważyć też należy, że "Uwzględnienie skargi na podstawie art. 101 a ust. 1 u.s.g. wymaga ujawnienia w toku postępowania takiego unormowania, z którego wynika obowiązek podjęcia zarządzenia przez wójta gminy i równoczesnego wykazania związku przyczynowego między bezczynnością wójta gminy w wykonywaniu tej czynności a naruszeniem interesu prawnego czy uprawnienia skarżącego." (wyrok NSA z dnia 24.08.2011 r., l OSK 1423/10). W związku z powyższym zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli nie należy ona do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na mocy powołanych wyżej przepisów.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło