III SAB/Kr 76/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 października 2022 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania podania z dnia 3 grudnia 2011 r. o przyznanie i wypłacenie odszkodowania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 września 2022 r. K. J. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 3 grudnia 2011 r. o wszczęcie postępowania odszkodowawczego. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej ewentualnie w razie nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie o oddalenie skargi. Organ wskazał, że na podstawie wniosku skarżącego z dnia 3 grudnia 2011 r. zostało wszczęte postępowanie odszkodowawcze dotyczące uszczerbku na zdrowiu doznanego przez skarżącego. Postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji z dnia 19 lutego 2015 r. o odmowie przyznania odszkodowania. Sąd Rejonowy [...] wyrokiem z dnia 6 listopada 2018 r., sygn. akt [...] w wyniku odwołania skarżącego, zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał skarżącemu prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby odpowiadającej 20%. Komendant Wojewódzki Policji wypłacił skarżącemu jednorazowe odszkodowanie w dniu 27 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługiwała na odrzucenie ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Sąd zwraca uwagę, że skargi skarżącego na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 3 grudnia 2011 r. były już przedmiotem rozpoznania przez tut. Sąd (m. in. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 8 lipca 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 52/21, z dnia 11 kwietnia 2022 r., III SAB/Kr 24/22, CBOSA). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 , dalej: "p.p.s.a.", sąd orzeka w sprawach skarg bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania tych opinii. Pismem z 3 grudnia 2011 r. skarżący zwrócił się do Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji o wszczęcie postępowania odszkodowawczego w związku ze stwierdzeniem chorób zawodowych. Decyzją nr 72/2012/O z dnia 8 czerwca 2012 r. Małopolski Komendant Wojewódzki Policji odmówił skarżącemu przyznania jednorazowego odszkodowania pouczając o prawie do wniesienia odwołania za pośrednictwem organu do Sądu Rejonowego [...] w K, Wydział IV Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Skarżący złożył odwołanie, a postanowieniem sygn. akt [...] z dnia 11 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy [...] Wydział IV Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych umorzył postępowanie. W uzasadnieniu sąd powszechny wskazał, że sprawa odwołania została zawieszona postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r. na podstawie art. 175 §1 pkt 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 1805 ze zm., zwanej dalej w skrócie k.p.c.). Po roku od daty zawieszenia, stosownie do art. 182 §1 k.p.c., postępowanie sądowe zostało umorzone. Decyzją z dnia 3 lipca 2014 r. Komendant Główny Policji stwierdził nieważność ww. decyzji nr 72/2012/O z dnia 8 czerwca 2012 r. z powodu niewyczerpania drogi administracyjnej przed wydaniem orzeczenia w przedmiocie świadczeń związanych ze służbą skarżącego. W sprawie została wydana kolejna decyzja (nr 57/2015/O z dnia 19 lutego 2015 r.) i skarżący, zgodnie z pouczeniem, ponownie wniósł odwołanie do Sądu Rejonowego [...], Wydział IV Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2018 r. sygn. akt [...] sąd powszechny zmienił zaskarżoną decyzję w części (przyznając 20% uszczerbek na zdrowiu), a w pozostałej części oddalił odwołanie. Sąd doszedł do wniosku, że żądania skarżącego, związane z schorzeniami o charakterze zawodowym, dotyczyły w istocie świadczenia odszkodowawczego, a w sprawach tych właściwe są sądy powszechne. Jak bowiem wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z 24 września 2019 r., sygn. akt III SAB/Kr 101/19 wydanym również w sprawie skarżącego "zaskarżenie decyzji w sprawie świadczeń odszkodowawczych a także ewentualnej bezczynności w zakresie niewydania w ustawowym terminie decyzji we wskazanym przedmiocie może być skierowane do sądu powszechnego, a nie sądu administracyjnego". Zgodnie bowiem z art. 476 § 2 pkt 5 oraz § 3 k.p.c. - sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych dotyczących świadczeń odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą wojskową lub służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Celno-Skarbowej, Państwowej Straży Pożarnej, Biurze Ochrony Rządu, Służbie Więziennej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego oraz Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, a także sprawy wszczęte na skutek niewydania decyzji we właściwym terminie przez organ rentowy są sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych, dla których właściwe są sądy powszechne, przy czym organami rentowymi są także wojskowe organy emerytalne oraz organy emerytalne resortów spraw wewnętrznych i sprawiedliwości, a także inne organy wojskowe i organy resortów spraw wewnętrznych i sprawiedliwości - właściwe do wydawania decyzji w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 476 § 4 pkt 3 k.p.c.). Żądanie skarżącego należy zatem do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, a w sprawach tego typu właściwy jest sąd powszechny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że będąca przedmiotem skargi sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.