III SAB/Kr 81/15
PostanowienieWSA w Krakowie2015-11-24
Skład orzekający: Barbara Pasternak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu niewyczerpania przez stronę środków zaskarżenia, w tym wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej, zgodnie z art. 52 § 1 PPSA, może zostać wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia oznacza wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, zgodnie z art. 37 KPA. Brak takiego zażalenia przed wniesieniem skargi na bezczynność stanowi podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej, wskazując, że wniosek złożyła w 2010 r., a organ nadal nie wydał decyzji, mimo korzystnego wyroku WSA. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc zarzut niewyczerpania środków zaskarżenia. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z 2010 r. o stwierdzenie u skarżącej choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę
J. S. w skardze opatrzonej datą 20 sierpnia 2015 r. zarzuciła, że Wojewódzki Inspektor Sanitarny pozostaje w bezczynności w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej. J. S. wskazała, że wniosek inicjujący postępowanie administracyjne złożyła w 2010 r., a organ, pomimo korzystnego dla skarżącej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 maja 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1467/13, nadal nie wydał decyzji kończącej postępowanie.
W odpowiedzi na skargę PWIS wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że J. S. przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia i nie wniosła stosownego zażalenia w trybie przewidzianym w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, przewlekłego prowadzenia przez organ administracji postępowania, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OSK 1401/08 (orzeczenie dostępnie w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa.
Podkreślić trzeba, że w niniejszej sprawie nie zachodziła potrzeba dodatkowego wzywania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ z treści skargi, a także z treści pism procesowych składanych przez J. S. w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 41/15 (pismo z dnia 15 lipca 2015 r. stanowiące odpowiedź na wezwanie zawarte w zarządzeniu z 3 lipca 2015 r.) jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem niniejszej skargi nie wystąpiła w trybie określonym w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy przez organ, któremu skarżąca zarzuca bezczynność.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał, że wniesienie przedmiotowej skargi nie zostało poprzedzone wyczerpaniem przysługujących skarżącej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie określonym w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dlatego orzeczono jak sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło