III SAB/Kr 97/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch Sędziowie: WSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.) Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 maja 2021 r. o udostępnienie akt sprawy postanawia: odrzucić skargę. K. J. (dalej: skarżący), pismem z dnia 14 lutego 2026 r., za pomocą środków komunikacji elektronicznej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 maja 2021 r. o udostępnienie akt sprawy. Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnił, że w dniu 17 maja 2021 r. skarżący złożył wniosek o udostępnienie akt sprawy. Postanowieniem nr 10/2021/ZAG z dnia 16 czerwca 2021 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie odmówił udostępnienia akt. Po rozpatrzeniu zażalenia Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie postanowieniem nr 43/2021 z dnia 13 lipca 2021 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W wyniku skargi wniesionej do WSA w Krakowie, Sąd wyrokiem z dnia 3 marca 2022 r. sygn. III SA/Kr 1051/21 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Komendant Powiatowy Policji w Krakowie postanowieniem nr 7/2022/ZAG z dnia 18 sierpnia 2022 r. ponownie odmówił udostępnienia akt spraw wskazując w uzasadnieniu na brak możliwości technicznych oraz brak obowiązku prowadzenia dokumentacji w formie elektronicznej. Postanowione to zostało zaskarżone, jednak Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie postanowieniem nr 21/2022 z dnia 8 września 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Ponadto Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 19 grudnia 2022 r. sygn. III SAB/Kr 84/22 oddalił skargę skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w ww. przedmiocie. Wyrok stał się prawomocny. Ponadto WSA w Krakowie postanowieniami: z dnia 24 maja 2023 r. sygn. III SAB/Kr 11/23 oraz z dnia 28 grudnia 2022 r. sygn. III SAB/Kr 101/22 odrzucił skargi skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku z dnia 17 maja 2021 r. o udostępnienie akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 14 lutego 2026 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 maja 2021 r. o udostępnienie akt sprawy. Z akt sprawy wynika jednak, że Komendant Powiatowy Policji w Krakowie postanowieniem nr 7/2022/ZAG z dnia 18 sierpnia 2022 r., odmówił udostępnienia akt sprawy z uwagi na brak możliwości technicznych oraz brak obowiązku prowadzenia dokumentacji w formie elektronicznej. W wyniku złożonego przez skarżącego odwołania, Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie postanowieniem nr 21/2022 z dnia 8 września 2022 r. utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. Orzeczenie jest ostateczne. Nie można tez pominąć, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 19 grudnia 2022 r. sygn. III SAB/Kr 84/22 oddalił skargę skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w ww. przedmiocie. Wyrok stał się prawomocny. Ponadto WSA w Krakowie postanowieniami: z dnia 24 maja 2023 r. sygn. III SAB/Kr 11/23 oraz z dnia 28 grudnia 2022 r. sygn. III SAB/Kr 101/22 odrzucił skargi skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku z dnia 17 maja 2021 r. o udostępnienie akt sprawy. Opisany stan faktyczny wskazuje, że skarga na bezczynność została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego, a nawet sądowoadministracyjnego. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale. Podkreślić również należy, że formalnie uchwała ta dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, ale zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania mogą mieć również znaczenie dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, bowiem że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności". W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 i art. 119 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.