III SO/Kr 1/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy postanawia: oddalić wniosek. Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W rubryce 6 "Stan Rodzinny" wpisała siebie. Rubrykę 7 "Majątek" zakresliła. W rubryce 10 "Dochody" poczyniła wpisy "MOPS 0,00 zł, Urząd Miejski 0,00 zł, Urząd Skarbowy 0,00 zł,; 0,00 zł". Uzasadniając swoje starania odniosła się do okoliczności nurtującej ją sprawy i przedstawiła swoją ocenę. Nadmieniła, że posiada zobowiązania w stosunku do ZUS, z tytułu ubezpieczenia a także za telefon komórkowy. Do wniosku dołączyła kopie zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z którego wynika, że nie składała zeznania podatkowego, odpisu skróconego aktu zgonu K. S., kopię zaświadczenia Urzędu Miejskiego w P., że nie figuruje w rejestrze podatku rolnego, leśnego, od nieruchomości, kopię zaświadczenia z MGOPS w P., że nie korzystała i nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej. Z urzędu stwierdza się, że m.in. w sprawie prowadzonej do sygn. akt. III SA/Kr 1445/13 oddalono wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z uwagi na fakt, że pomimo wezwania skarżąca nie ujawniła m.in. stałych miesięcznych obciążeń związanych z utrzymaniem domu i opłaceniem mediów, zbyła milczeniem pytanie jak przy deklarowanym braku dochodów jest w stanie prowadzić jednoosobowe gospodarstwo domowe. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04). W realiach rozstrzyganego przypadku skarżąca przeszła nad tym po raz kolejny do porządku, choć po lekturze uzasadnienia postanowienia z dnia 14.02.2014 r. III SA/Kr 1445/13 powinna zdawać sobie sprawę, jakie dane oraz jakie dokumenty źródłowe należało przedstawić. Skoro jednak taka była decyzja skarżącej to w konsekwencji obecnie nie było potrzeby wzywania strony o te informacje. Jedynym refleksem takiego działania byłoby bowiem przedłużanie postępowania, co stoi w sprzeczności z dyspozycją art. 7 ppsa nakładającym na sąd (a w zakresie powierzonych czynności także i referendarza) obowiązek podejmowania czynności zmierzających do szybkiego załatwienia sprawy i podjęcia rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym przypomnieć równocześnie wypada, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanej jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.