III SO/Kr 18/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. L. o wymierzenie grzywny Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie za nieprzekazanie akt administracyjnych oraz za nieudzielenie odpowiedzi na skargę postanawia oddalić wniosek. 1. Skargą z 2.04.2024 r. W. L. (dalej "skarżący") zaskarżył uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 21 lutego 2024 r. (nr KI.412.2.2024) w przedmiocie wyboru kandydata na etatowego członka Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie. Skarga ta, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami - została przekazana do Sądu 2.05.2024 r. i zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Kr 740/24. 2. Pismem z 16.05.2025 r. skarżący domagał się wymierzenia Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie grzywny za naruszenie obowiązków z art. 54 § 2 w zw. z art. 55 § 1 p.p.s.a., tj. "przekazania do Sądu wraz ze skargą (...) akt sprawy administracyjnej jako dokumentów urzędowych stanowiących dowód dokonania czynności, jakich prawo wymagało w zakresie rozpoznania odwołania od uchwały Komisji Konkursowej nr U/5/2023 z dnia 4 stycznia 2024 r." oraz "nieprzekazania odpowiedzi na skargę". Uzasadniając ten wniosek w zakresie pierwszego zarzutu skarżący wskazał, że organ nie przekazał kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Zaznaczył, że organ nie dostarczył "akt właściwych wydaniu zaskarżonej do Sądu uchwały z 21.02.2024 r.", natomiast pozostałe przekazane akta są nieuporządkowane (strony nie są ponumerowane). Skarżący wskazał, że wobec niedostarczenia przez organ kompletnych akt sprawy, nie jest możliwa ocena dochowania przez Kolegium przepisów art. 18 ust. 2, art. 18a ust. 1,2,4,5 ustawy o Regionalnych Izbach Obrachunkowych uzupełnionych przepisami Regulaminu Organizacyjnego Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie. Uzasadniając zaś wniosek w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie odpowiedzi na skargę, skarżący wskazał, że "Prezes RIO w Krakowie dokonał w nieuprawniony sposób zastąpienia skarżonego organu, na skutek czego brak jest stanowiska Kolegium Izby jako odpowiedzi organu"". 3. W odpowiedzi na wniosek organ domagał się jego oddalenia, wskazując m.in., że skarżący bliżej nie wskazał, do jakich dokumentów dotyczących zaskarżonej uchwały miałby się odnosić zarzut. Podkreślił, że w terminie zastosował się do powinności wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. W ocenie organu, samo kwestionowanie przez skarżącego uprawnienia Prezesa Izby do podpisania odpowiedzi na skargę, nie stanowi o naruszeniu obowiązku przekazania takiej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. 4. Wniosek podlegał oddaleniu. 5. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a., organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak stanowi natomiast art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. 6. Grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. ma mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości (por. wyrok NSA z 18.04.2023 r., III OZ 188/23). 7.1. Jak wynika z treści rozpatrywanego wniosku, skarżący domagał się wymierzenia organowi grzywny kwestionując, po pierwsze kompletność przekazanych przez organ akt administracyjnych oraz – po drugie, umocowanie Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej do podpisania odpowiedzi na skargę (z czym utożsamiał brak jej udzielenia). 7.2. Odnosząc się do pierwszej z przedstawionych kwestii podkreślenia wymaga, że nie budziło żadnych wątpliwości Sądu to, że organ w terminie określonym w art. 54 par. 2 p.p.s.a. – przekazał Sądowi skargę oraz odpowiedź na skargę, jak też dokumentację konkursową będącą podstawą do wydania zaskarżonych aktów (por. punkt 1 uzasadnienia). Zarzutu, co do samej terminowości przekazania przez organ Sądowi wskazanych wyżej dokumentów, nie formułował też skarżący. Zwrócić przy tym należy uwagę, że przekazane Sądowi w terminie akta administracyjne sprawy w założeniu mają na celu umożliwienie rozstrzygnięcia poddanego pod osąd sporu obejmującego legalność zaskarżonych aktów administracyjnych. W tej sprawie, dokumentacja taka (akta postępowania konkursowego) przedłożona została przez organ i realizuje ona wskazany wyżej cel, w jakim te dokumenty mają być przekazane. Stanowiska tego nie zmienia podnoszona przez skarżącego okoliczność braku numeracji kart, czy też niezwłocznie uzupełnione przez organ na wezwanie Sądu brakujących materiałów, uznanych za istotne z perspektywy przyszłego rozstrzygnięcia. Jak wynika z akt sprawy o sygnaturze III SA/Kr 740/24, zarządzeniem z 09.05.2025 r. pełnomocnik organu został wezwany do nadesłania protokołu posiedzenia Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie z 21.02.2024 r., na którym została podjęta zaskarżona uchwała z innymi dokumentami w szczególności potwierdzającymi umocowanie P. K. do podpisania tej uchwały. Dokumenty te zostały nadesłane terminowo, a w kontekście zarzutu skarżącego podkreślić trzeba, że to właśnie Sądowi przysługuje kompetencja do oceny kompletności nadesłanych wraz ze skargą akt administracyjnych oraz do ewentualnego wezwania do uzupełnienia dokumentów. Brak uprzedniego przesłania przez organ wyżej opisanej dokumentacji (związanej z podjęciem zaskarżonej uchwały), nie świadczy w żaden sposób o naruszeniu obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z tych też powodów wniosek skarżącego dotyczący braku przekazania akt – oceniany został jako oczywiście niezasadny. 7.3. W tożsamy sposób Sąd ocenił wniosek skarżącego w tej części, w której obejmował brak złożenia przez organ odpowiedzi na skargę. Zaakcentować trzeba, że celem tego pisma, które składane jest w postępowaniu sądowym – jest poznanie przez Sąd oraz przez strony postępowania – stanowiska organu odnośnie zarzutów sformułowanych w skardze. W ocenianym przypadku nie ulegało najmniejszych wątpliwości to, że odpowiedź na skargę została (w terminie) wniesiona, a udzielona ona została przez Prezesa RIO w Krakowie. Z akt sprawy o sygnaturze III SA/Kr 740/24 wynika, że organ w piśmie z 30.04.2024 r. zawarł stanowisko odnośnie wniesionej przez W. L. skargi, żądając jej oddalenia. Organ wyjaśnił przebieg postępowania i odniósł się do podniesionych w skardze zarzutów uznając je za bezzasadne. Oceniane pismo zawierało więc wszystkie istotne elementy, którymi dysponować winna poprawnie sporządzona odpowiedź na skargę, co przy przyjęciu terminowości wniesienia tego pisma, wykluczało możliwość nałożenia grzywny na organ za brak jego przekazania. Argumentacja zaś skarżącego sprowadzała się do przyjmowanej wykładni przepisów (kwestionującej legitymację Prezesa RIO do występowania przed sądem imieniem Kolegium RIO) niemającej – wg Sądu – wpływu na wykonanie przez organ obowiązku z art. 54 par. 2 p.p.s.a. i na możliwość nałożenia grzywny na organ. Dostrzec trzeba, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7.10.1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (aktualny publikator Dz. U. 2025 r., poz. 7) Prezes izby kieruje pracami izby, a w szczególności reprezentuje izbę na zewnątrz. Z uwagi na powyższe nie uległa więc wątpliwości legitymacja prezesa RIO do działania w postępowaniu sądowym. 7. Ocena zachowania organu w tej sprawie związanego z przekazaniem Sądowi akt, skargi oraz odpowiedzi na skargę wskazywała na brak zaktualizowania się jakichkolwiek zagrożeń dla – akcentowanego w punkcie 5 niniejszego uzasadnienia – naruszenia prawa jednostki do rozpatrzenia jej sprawy (sprawy skarżącego) bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Z tego też powodu, Sąd wniosek oddalił. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był art. 151 w zw. z art. 64 § 3 i art. 55 § 1 p.p.s.a.