III SO/Kr 3/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie postanawia odrzucić wniosek W piśmie z dnia 3 marca 2015 r. J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, na podstawie art. 3 § 1; art. 154 § 6 w zw. z art. 287.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", za naruszenie "art. 287.2) poppsa.", wydanym w dniu 31 grudnia 2014 r. postanowieniem w sprawie sygn. III SO/Kr 31/14. Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2014 r. sygn. III SO/Kr 31/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek J. J. o wymierzenie grzywny WSA w Krakowie za działanie w sprawie o sygn. III SO/Kr 23/14, w której WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 10 września 2014 r. odrzucił wniosek J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie za naruszenie "art. 287.2) poppsa., wydanym w dniu 26 maja 2014 r. pismem sygn. akt [...], na podstawie art. 3 § 1; art. 154 § 6 w zw. z art. 287.2) P.p.s.a.". Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek podlega odrzuceniu. Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zakres kognicji sądów administracyjnych wyznacza art. 3 P.p.s.a.: § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 63 P.p.s.a. jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Wniosek składa się bezpośrednio do sądu (art. 64 § 1 P.p.s.a.). Wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych (§ 2). J. J. we wniosku nie wskazał żadnej z podstaw do orzekania sądu administracyjnego w sprawie "wymierzenia grzywny". Sąd również nie stwierdził zaistnienia takiej podstawy. Pierwszy z przepisów, na których wnioskodawca opiera żądanie to art. 287 ust. 2 P.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy sąd w orzeczeniu stwierdzi nieważność aktu albo ustali przeszkodę prawną uniemożliwiającą stwierdzenie nieważności aktu, stronie, która poniosła szkodę, służy odszkodowanie od organu, który wydał decyzję. Przepis ten określa sytuacje, w których strona może dochodzić odszkodowania na podstawie art. 417-4172 K.c. Właściwym do orzekania o odszkodowaniu jest sąd powszechny. Wniosek o wymierzenie grzywny, oparty na przepisie art. 287 P.p.s.a. regulującym podstawy odpowiedzialności odszkodowawczej w sytuacjach określonych tym przepisem, został wniesiony do sądu administracyjnego w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 listopada 2011 r. sygn. akt II FZ 674/11 (orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl): "Chybionym jest zarzut naruszenia art. 287 p.p.s.a., ponieważ przepis ten reguluje tryb dochodzenia roszczeń odszkodowawczych i nie mógł być zastosowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny (...), gdyż, pomimo, że ustawa procesowa regulująca postępowanie przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi zawiera w powołanym przepisie podstawę prawną roszczeń odszkodowawczych, to jednak nie przyznaje sądom administracyjnym kompetencji do rozpoznawania spraw cywilnych o takie roszczenia." Pogląd przedstawiony powyżej Sąd orzekający w sprawie niniejszej podziela. Z kolei powołany przez J. J. art. 154 § 6 P.p.s.a. ma brzmienie: grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przepis ten określa jedynie wysokość grzywny wymierzanej przez sąd administracyjny i nie statuuje podstawy do jej wymierzenia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Do wniosku, zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a., stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W związku z powyższym wniosek J. J. o wymierzenie grzywny podlega odrzuceniu na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.