III SO/Kr 44/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2011r., sygn. akt III SO/Kr 44/10 o odrzuceniu wniosku o wymierzenie grzywny w sprawie z wniosku P. B. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek P. B. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta z powodu nieprzesłania w terminie odpowiedzi na skargę oraz oryginału akt do sprawy III SAB/Kr 37/09. Pismem z dnia 30 marca 2011r. P. B. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 28 lutego 2011r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2011r. P. B. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Z kolei pismem z dnia 7 kwietnia 2011r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia przez jego podpisanie. W odpowiedzi w dniu 5 maja 2011r. P. B. przesłał drogą elektroniczną niepodpisany odpis zażalenia z dnia 30 marca 2011r. oraz złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2011r. referendarz sądowy pozostawił wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż skarżący nie podpisał urzędowego formularza PPF, na którym ten wniosek został złożony. Od powyższego zarządzenia referendarza sądowego P. B. wniósł sprzeciw, który jednak został odrzucony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 października 2011r. Z kolei zażalenie P. B. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 19 października 2011r. zostało odrzucone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2012r., sygn. akt I OZ 113/12. W dniu 4 kwietnia 2012r. (data prezentaty Sądu) wpłynął kolejny wniosek P. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego przepisu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast § 3 art. 220 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, iż skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2011r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2011r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu, a jedynie złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek ten nie mógł być jednak rozpoznany merytorycznie przez Sąd, gdyż skarżący go nie podpisał. Skarżący nie podpisał również sprzeciwu i zażalenia od kolejnych postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydanych w toku postępowania o przyznanie mu prawa pomocy. Postępowanie to zakończyło się postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2012r., sygn. akt I OZ 113/12, którym odrzucono zażalenie P. B. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 19 października 2011r. o odrzuceniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 22 czerwca 2011r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W zaistniałym więc w niniejszej sprawie stanie faktycznym wniosek P. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata nie mógł być rozpoznany na skutek okoliczności leżących po stronie skarżącego. W związku z tym zaktualizował się obowiązek skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Pogląd taki znajduje wzmocnienie w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196 ; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153), jak również w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 8 maja 2007 r. sygn. akt II FSK 649/06, LEX nr 927112; z dnia 3 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 53/09, LEX nr 544984; z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 252/09, LEX nr 552218 i z dnia 7 lutego 2011 r. sygn. akt II FSK 2274/10, LEX nr 742349). Dlatego po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia, określonego w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2011r., Sąd winien odrzucić zażalenie na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Inna interpretacja powyższego przepisu mogłaby pozwolić stronom na nieograniczone przewlekanie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż zażalenie i tak podlegałoby odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, w tym określonemu w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., czyli winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zażalenie złożone bez podpisu strony jest obarczone brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie, po uprzednim wezwaniu Sądu, skutkuje jego odrzuceniem. Wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 28 lutego 2011r. nie było podpisane, a w związku z tym konieczne stało się wezwanie skarżącego do jego podpisania pod rygorem odrzucenia. Wezwanie to nie zostało wykonane przez skarżącego i tym samym nie został uzupełniony brak formalny w postaci podpisania zażalenia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie wpisu od zażalenia oraz nie usunął jego braków formalnych, a w związku z tym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.