I SA/Łd 1/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Cezary Koziński sędzia WSA Joanna Tarno Protokolant Asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik i listopad 2004 r. oraz zobowiązania podatkowego za grudzień 2004 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] roku określającą I. S. w podatku od towarów i usług nadwyżkę podatku naliczonego nad podatkiem należnym do przeniesienia na następny miesiąc za październik 2004 roku w wysokości 17.743 zł, za listopad 2004 roku w wysokości 2.011 zł oraz zobowiązanie podatkowe za grudzień 2004 roku w wysokości 11.663 zł. W skardze na powyższą decyzję podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez brak uznania przez organ orzekający w sprawie, że zaistniały przesłanki do dokonania przez skarżącego odliczenia podatku VAT należnego tytułem transakcji handlowych, - art. 96 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez nieuzasadnione zarzucenie skarżącemu niedochowania obowiązku wystąpienia z wnioskiem o udzielenie informacji o kontrahencie, w sytuacji kiedy taki obowiązek na podatniku nie ciążył; 2. przepisów prawa procesowego, tj.: - art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: "Ordynacja podatkowa") poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych, - art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie dowodu z zeznań strony niezgodnych z regulacją ustawową, - art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie ustaleń sprzecznych z rzeczywistym stanem faktycznym, będących późniejszą podstawą dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie, a w związku z tym naruszenie zasady wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, co miało wpływ na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie, - art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przez organy podatkowe w pierwszej i drugiej instancji w ten sposób, że jako podstawę rozstrzygnięcia przyjęto w całości materiał dowodowy zgromadzony w odrębnie prowadzonych postępowaniach karnych. Z uwagi na powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Ł. w dniu [...] roku pełnomocnik skarżącego oświadczył, że nie ma dokładnych informacji o tym, czy postępowanie o przestępstwo skarbowe było wszczęte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja dotyczy określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym do przeniesienia na następny miesiąc za październik i listopad 2004 roku oraz zobowiązania podatkowego za grudzień 2004 roku podstawowe znaczenie ma wykładnia art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 roku. Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od powyższej daty, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zaś do art. 70 § 6 pkt 1 tej ustawy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Konstytucyjność powyższego przepisu jest przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny. O zbadanie zgodności art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 roku, z Konstytucją RP postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 roku, sygn. akt I FSK 525/10, wystąpił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej K. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Po 750/09, wydanego po rozpoznaniu jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2009 roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 roku. Wskazane powyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 roku zakresem swym obejmuje następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Ocena konstytucyjności powyższego przepisu ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem dotyczyć będzie kwestii zawieszenia biegu terminu zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, które to zagadnienie z uwagi na okoliczności niniejszej sprawy ma kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Reasumując, stwierdzić należy, iż wynik sprawy zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Ł. do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie konstytucyjności wskazanego powyżej przepisu Ordynacji podatkowej. P.Z-C.